Tere. Está clarísimo que non eras tú, xa le gustaría... e de paso que lle muxiras a vaca, da a impresión que lle costaba facelo.
Algo brutiña si parecía a moza, pero o que máis destaca en ela é o alto grado que tiña de sufrimento, hasta o punto de nin darse conta si a patada fora a ela ou a pared. ¡Tiña reflexos de carallo.!
Son as lampreas do 252525 que as quere trocar por un cabrito o que da un cabrito por elas, non lle percevin ven o que quere, que vo lo diga el mesmo.
Saudiña
Voume deitar que mañan teño moito chollo que facer e recordó cando estabamos a decir, que lata mañan temos que traballar, pero eu digo agora, que sorte que teño traballo.
Xa falaremos
Saudiña
Son as lampreas do 252525 que as quere trocar por un cabrito o que da un cabrito por elas, non lle percevin ven o que quere, que vo lo diga el mesmo.
Saudiña
Cuesto siñorini Dn. Pepe li gusti el huveoti, a qui a Napoli an pueti un Ristorante que suo nome e "La gallina huevona" su espechalidade e a Gallina a parrilla.
"Picholotes" dicho en romano seria a si: Pichulini di forma ridonda y con un apertuti in su a cabecha, largo y tremdi rico calienti por la tardi y por la mañani. En España es la vulgar penca o guarda rios. Es mas exquisita la trucha.
Grachi ragazi por tu as parolis.
(Conto popular)

Aquel crego tiña unha boa criada.
Unha tarde saíron os dous á horta, e deitáronse á sombra dunha ameixeira.
Encaramado na árbore estaba un rapaz, papa que che papa ameixas.
O cura maila criada comezaron a xogar, e como ela quedase de cara para arriba, decatouse daquela presencia non esperada e, bafexando, murmuráballe ao crego na orella.
--Señor cura, señor cura: un rapaz.
E o cura contestaba rosmando:
--Lo que salga, lo que salga.
--Señor cura, un rapaz, un rapaz... -teimaba ... (ver texto completo)
Nunca imgine que este Meares tarde me rir coa historia do padre que ben, espero que tamén ten algo das nosas casas e como vivían antes.
Muy bueno, me he reido todo y mas.
¡Sodes todos os mellores.! Da gusto entrar en este foro porque te partes de risa.
Gel o da Elvira coa súa copa de viño, mui bon, pero éste despiste do crego, máis o do José, non teñen desperdicio. Buenísimos.

Alá vai outro caso de despistes.
En un pueblo de Sanabría, (cerca do lago) de ésto fai unhos cuantos anos, ainda non habia luz eléctrica nos pueblos.
Duas mulleres, mai é filla, non se puñan de acuerdo de cual iba a muxir a vaca que tiñan parida, o final, a mai convece a filla de que era ... (ver texto completo)
Ja, ja, ja, qué bruta a rapaza de Sanabria (aclaro que ese Candil que solicitaba non era eu, jua, jua:-).
Vulgarmente dicho pici factorias, en este caso las llamariamos lampreofactorias.
en Romano seria un montone di acua para la cria di lambreti.
Crachie por tu participacione y e tenido una emorragie de satisfachoni, un bachi
por tu as paroles.
(Conto popular)

Aquel crego tiña unha boa criada.
Unha tarde saíron os dous á horta, e deitáronse á sombra dunha ameixeira.
Encaramado na árbore estaba un rapaz, papa que che papa ameixas.
O cura maila criada comezaron a xogar, e como ela quedase de cara para arriba, decatouse daquela presencia non esperada e, bafexando, murmuráballe ao crego na orella.
--Señor cura, señor cura: un rapaz.
E o cura contestaba rosmando:
--Lo que salga, lo que salga.
--Señor cura, un rapaz, un rapaz... -teimaba ... (ver texto completo)
La lamprea se da en el bajo Miño y es conocida como la vampira del rio, tiene la boca redonda y una especie de ventosas que pegan a sus enemigos hasta sacarles la sangre. Su carne es deliciosa y en Ourense hay muchos sitios que la preparan muy bien. Dicho esto aprovecho la ocasión, para contar algo de cuando eramos pequeños y como viviamos.
Mi casa como la de muchos era todo diafano la parte de arriba. Lo principal era la lareira y los escanos en los cuales se hacia la vida, cenar, merendar etc ... (ver texto completo)
En nada para dar os meus parabens por
. querer participar neste foro e os seus agradecidopor moi na nosa lingua materna. Eu estaba animado para ter o seu xeito esas pasaxes pouco das nosas vidas e como vivían antes. Estabamos máis humana e da familia o pouco que eu creo que entre nós. Grazas
Ahora lo digo en Castellano, gracias amigo o amiga (Oengazo)
Oengazo olla acertaste de pleno, amin gostame munto a empanada en xeneral, se e de bacallao más. Sobre o que dices do caldo na miña casa, e decer entonces de meus pais había un pote negro de tres patas aquil sempre istaba ô pe do lume,
claro istá tocaba más de facelo con touciño do que xamón ou chouriza, miña naiciña facía ô caldo munto bon, pois as legumbres eran tudas collidas nas nosas fincas. Dices tú que vivia tuda familia xunta e verdade, no meu caso, tambein os animales, so que eles na loxa, ... (ver texto completo)
Xa vin as fotos das lampreas que tu me dixeches e parecen serpes
Gostaba munto da empanada de bacallao
Unha aperta
Oengazo olla acertaste de pleno, amin gostame munto a empanada en xeneral, se e de bacallao más. Sobre o que dices do caldo na miña casa, e decer entonces de meus pais había un pote negro de tres patas aquil sempre istaba ô pe do lume,
claro istá tocaba más de facelo con touciño do que xamón ou chouriza, miña naiciña facía ô caldo munto bon, pois as legumbres eran tudas collidas nas nosas fincas. Dices tú que vivia tuda familia xunta e verdade, no meu caso, tambein os animales, so que eles na loxa, ... (ver texto completo)
¡Sodes todos os mellores.! Da gusto entrar en este foro porque te partes de risa.
Gel o da Elvira coa súa copa de viño, mui bon, pero éste despiste do crego, máis o do José, non teñen desperdicio. Buenísimos.

Alá vai outro caso de despistes.
En un pueblo de Sanabría, (cerca do lago) de ésto fai unhos cuantos anos, ainda non habia luz eléctrica nos pueblos.
Duas mulleres, mai é filla, non se puñan de acuerdo de cual iba a muxir a vaca que tiñan parida, o final, a mai convece a filla de que era ... (ver texto completo)
Gracias Piño por animar tamén un chisquiño este foro. As túas historias tamén son moi boas que sempre leo con pracer. Apertiñas.
Creo lembrar que o tal Sifó cantaba moi ben, por iso o chamaban ós funerais de importancia en Ourense. Noutra ocasión, despois de rematar o acto maila cea, iba o crego a paso lixeiro camiño da Praza das Mercedes a coller o coche de línea de volta para Lourizán.
Era entroido, as calles estaban abarrotadas de xente cada cal co millor disfraz. Nesto atópase con Braulio, un ugandés morenocho antiguo compañeiro de seminario e deciden ir a celebrar o encontro tomando unhas copas.
O Sifó, para disimular, ... (ver texto completo)
¡Sodes todos os mellores.! Da gusto entrar en este foro porque te partes de risa.
Gel o da Elvira coa súa copa de viño, mui bon, pero éste despiste do crego, máis o do José, non teñen desperdicio. Buenísimos.

Alá vai outro caso de despistes.
En un pueblo de Sanabría, (cerca do lago) de ésto fai unhos cuantos anos, ainda non habia luz eléctrica nos pueblos.
Duas mulleres, mai é filla, non se puñan de acuerdo de cual iba a muxir a vaca que tiñan parida, o final, a mai convece a filla de que era ... (ver texto completo)