Vivia en mi pueblo, (Lourizán) un cura llamado D. José, que de sobrenombre o mas bien de apodo era conocido por "Sifó". Habitaba una casa-palacete, atendido por una sirvienta de nombre Guillerma. También de vez en cuando aterrizaban por la casa algún "sobrino", pues se daba por hecho (aunque con reservas), que hijos no tenia.
En cierta ocasión hubo de acudir a un entierro junto con otros curas, (el difunto debía de ser de categoría) a un pueblo de Ourense.
Como el acto fúnebre incluía "misa de ... (ver texto completo)
Este tal crego apodado Sifó, tamen decia a misa en Estrivela e mais nalgunha parróquia de Marin. En Marin como e de todos sabido vive moito xitano deses que se adican a venda ambulánte nas feiras, e alí vivia o rei dos xitanos e a familia que éran sete irmans. E un dia se puxo a nai enferma, e lle pedio o home e os fillos que se falecia que queria un enterro con toda a pompa e que queria seis curas, nesto que falleceo, enton foron falar co Sifó que éra o da parroquia para que chamara os outros cinco, ... (ver texto completo)
Mikel, yo tampoco sé hablarlo bien, pero de vez en cuando me gusta practicarlo, sobre todo cuando hablo de Sifó, mi cura "prefe". En cierta ocasión en un viaje de vuelta de un permiso al Ferrol, donde yo estaba embarcado (Destructor Oquendo), coincidí con el cura en el autobús (él iba a Santiago). Y como tenia un "sobrino" embarcado haciendo la mili en el mismo buque, me dió 20 duros para el chaval pero que "se los gastase en putas, pero nada de traerle ningún "bombo" a casa... Este Sifó no tenia ... (ver texto completo)
asi me gusta forer@s k seais asi de animados un año para la fiesta de vilavella venia el faxo de la fiesta y los vecinos estaban de fiadeiro en la calle donde mi casa y faxo comento k no portovello estaba alguien vestido con una sabana blanca y al rato lo ven pasar por detras de las casas y no se le ocurre a rosa la medre de edelmira y a dario el hermano de maruja del enrrique ir a ver si lo reconocian dario estaba delante y rosa detras al girarse el de la sabana echaron a correr rosa se cayo y dario ... (ver texto completo)
Ano 1968 mes de Xaneiro, día isacto nahún me lembro, total que ô Zé ia de pasador desde ô Piñeiro Vello a Vilavella, pra gañar 500 pts. si acoisa salir bein, niste concreto caso non gañou nada. Levaba un burro carregado con sacos de palla, claro detrás ia un gaxo con un cabalo carregado con cinto cuarenta kg. de café, o xegar pertiño da Vilavella, concretamente no rio, sento por riba de min tau, tau, os guardas os tiros, meu Zé deixa ô burro fuxo por donde Deus me axudou, total que ô gaxo do cabalo ... (ver texto completo)
Ballesteros, como le anda mi cuate, le veo asi un poco triste, ya me contara que problemas tiene y si yo le puedo, a si como no quiere la cosa echarle un cable.

Una paisana viene a confesarse y le dice al cura, mire padrecito estoy muy arrepentida, me estoy acostando con el cura de la iglesia de enfrente.

El cura, bueno cuantas veces le tengo que decir que esta es su iglesia.
Andiomo, pertuti, el viernes pasti para tuti.
Varela. Ben seguro que pasache un bon rato co conto, tes que pedirlle a Inda Cho Sei, que conte outro mui bon do cura do Tameiron, él non estaba no alto da figüira pero andaba cerca, está enterado.
Ballesteros, sigue contando algún relato máis, o tema non importa, son mui entretenidos, te explicas mui claro é ben.
Hola, amigo, gracias por tus palabras; siempre habría algo que contar, el problema quizá esté en saber si el receptor lo va a aceptar con la misma ilusión que con la que se escribe. A veces borro mensajes, antes de enviarlos, porque pienso que eso no le importa a nadie, que no va a gustar, sobre todo cuando cuento alguna anécdota en primera persona. Ya vés, todo lo contrario a lo que piensa algún "iluminado". Cuando escribo algo, lo hago con la satisfacción de que le gustará a quien lo vaya a leer, ... (ver texto completo)
fillo da carmen eu no falo galego, entender creo q entendolo... ya veis q en tres palabras abre metido 5 tacos...
pues mira le contaba a gel por mensaje en movistar q yo poco puedo contar del pereiro aunque mis recuerdos cuando me llevaron a fiestas de vilanova y me vi a tosdos los viejos (hace años) yo era un rapaz q se iban a una cuadra y pregunto a lito ¿a donde van? a jugar a las chapas... y alli veo un monton de vejestorios8YO RAPAZIÑO) CON UNAS MONEDAS EN EL SUELO q susto hasta q me lo explicaron... ... (ver texto completo)
Mikel, yo tampoco sé hablarlo bien, pero de vez en cuando me gusta practicarlo, sobre todo cuando hablo de Sifó, mi cura "prefe". En cierta ocasión en un viaje de vuelta de un permiso al Ferrol, donde yo estaba embarcado (Destructor Oquendo), coincidí con el cura en el autobús (él iba a Santiago). Y como tenia un "sobrino" embarcado haciendo la mili en el mismo buque, me dió 20 duros para el chaval pero que "se los gastase en putas, pero nada de traerle ningún "bombo" a casa... Este Sifó no tenia ... (ver texto completo)
Ai, Piño. Ése conto non pasaría certas censuras. Púxeno hai tempo no foro do Tameirón, e non durou nada: marcárono coma ofensivo repetidamente. Conteillo a dous curas un día, ó da Mezquita e a un noviño do Tameirón que anda no seminário de Ourense, e só pareceu gustarlle ao da Mezquita. O outro... non sei nin como explicarcho.
E eu non quero ser tan rexeitado como a colega Pita, que deus lle conserve o seu humor.
Non, non, noncontes ô conto do cura do Tameirón.
Nahún seas malo conto de unha vez, xa istá ben xa istou a esperar demasiado.
Unha aperta.
Ai, Piño. Ése conto non pasaría certas censuras. Púxeno hai tempo no foro do Tameirón, e non durou nada: marcárono coma ofensivo repetidamente. Conteillo a dous curas un día, ó da Mezquita e a un noviño do Tameirón que anda no seminário de Ourense, e só pareceu gustarlle ao da Mezquita. O outro... non sei nin como explicarcho.
E eu non quero ser tan rexeitado como a colega Pita, que deus lle conserve o seu humor.
Son as lampreas do 252525 que as quere trocar por un cabrito o que da un cabrito por elas, non lle percevin ven o que quere, que vo lo diga el mesmo.
Saudiña
Aprezado ingazo, tú facendo honor o nome recollendo, iso a min nahún me molesta, más aquí falla algo, ou e a memoria, ou a vista. Sobre o que dices das Lampreas eu so sey que na Barxa quein nas puso foy un amigo do Barxés, que eu ainda nahún pude coñecerlo. Pode ser que algún dos dois cas quixerin cambiar por o señor cabrito, más eu disto nahún sey nada.
Unha aperta.
Vinga Mikel, contanos alguhna, aninda que sexa mentira. Xose.
fillo da carmen eu no falo galego, entender creo q entendolo... ya veis q en tres palabras abre metido 5 tacos...
pues mira le contaba a gel por mensaje en movistar q yo poco puedo contar del pereiro aunque mis recuerdos cuando me llevaron a fiestas de vilanova y me vi a tosdos los viejos (hace años) yo era un rapaz q se iban a una cuadra y pregunto a lito ¿a donde van? a jugar a las chapas... y alli veo un monton de vejestorios8YO RAPAZIÑO) CON UNAS MONEDAS EN EL SUELO q susto hasta q me lo explicaron... ... (ver texto completo)
Unha moza veciña miña, foi a traballar a Inglaterra, e xa de volta ao pobo, cando a nai lle decia: ¡Mariaaa... ¿botácheslle de comer os porcos...?!"!, contestaba: ¡Yes maman!...
Vinga Mikel, contanos alguhna, aninda que sexa mentira. Xose.
Non seguro que non, o Candil xa lle alumeaba a un sanabrés.....
Unha moza veciña miña, foi a traballar a Inglaterra, e xa de volta ao pobo, cando a nai lle decia: ¡Mariaaa... ¿botácheslle de comer os porcos...?!"!, contestaba: ¡Yes maman!...
Barxes. Esto das setas e un vicio, ainda gusta máis ir a buscalas que comelas, en principio o andar po lo campo é unha gozada, despoís si tes a suerte de dar con un bon filón, eso xa e fora de serie, que si veís un cocumelo, xa empezas a buscar o compañeiro, si son boletos millor que millor.
Os níscalos sin son pequenos non os deixes crecer demasiado, amanados cuanto antes, pensa que hai moita " ave de rapiña " por esos montes de Dios.
Saudos.
Ja, ja, ja, qué bruta a rapaza de Sanabria (aclaro que ese Candil que solicitaba non era eu, jua, jua:-).
Non seguro que non, o Candil xa lle alumeaba a un sanabrés.....
Nunca imgine que este Meares tarde me rir coa historia do padre que ben, espero que tamén ten algo das nosas casas e como vivían antes.
Muy bueno, me he reido todo y mas.
Varela. Ben seguro que pasache un bon rato co conto, tes que pedirlle a Inda Cho Sei, que conte outro mui bon do cura do Tameiron, él non estaba no alto da figüira pero andaba cerca, está enterado.
Ballesteros, sigue contando algún relato máis, o tema non importa, son mui entretenidos, te explicas mui claro é ben.