Estoy mirando el foro dia a dia, y no hay nadie que cuente cosas de antes, maneras de comer, costumbres, higiene, como se habitava y mobiliario interior de nuestras humildes casas. Digo todo esto porque estamos a punto de ser un "Salvame" cualquiera. Todos los dias discusiones y quien relata mejor y quien sabe mas. Pienso en mi humilde opinión que ya esta bien.
Todo el mundo puede opinar, pero por favor algo que sea de nuestro pueblo.

En un escrito anterior alguien eleva a "Villa" a nuestro pueblo ... (ver texto completo)
Non me fagas reir, falas da ixiene e como frio que facia, ninguen se botaba auga, que ias a fonte por ela, o water era o cortello donde as vacas. Facias lume e quentaba toda a casa e enchiala de fume, e os ollos a chorar e con pouco que comer.
Saudiña
Estoy mirando el foro dia a dia, y no hay nadie que cuente cosas de antes, maneras de comer, costumbres, higiene, como se habitava y mobiliario interior de nuestras humildes casas. Digo todo esto porque estamos a punto de ser un "Salvame" cualquiera. Todos los dias discusiones y quien relata mejor y quien sabe mas. Pienso en mi humilde opinión que ya esta bien.
Todo el mundo puede opinar, pero por favor algo que sea de nuestro pueblo.

En un escrito anterior alguien eleva a "Villa" a nuestro pueblo ... (ver texto completo)
O Señor Varela dixo una verdade das grandes, xa que denantes en todos os pobos houbo unas costumes de todo xenero. A pota do caldo empezabase a remexer a primeria hora da maña e estaba colgada duna garmalleira por riba do lume, o redor estaban os escanos, con peles de obellas e ise lume xa non se deixaba morrer en todo o día, pois po la noite viñas os vecinos e estaban de conto hasta que se ian a deitar. Vivian todos xuntos, avos, fillos, netos, irmans e todos os da mesma familia, agora xa non se ... (ver texto completo)
Yolanda, te pongo estas dos fotos, de aquellos juegos que has organizado en Vilavella, para que te animes. ¡Qué bien se lo pasaban los niños!, bueno, y no tan niños, porque también había competición para mayores.
Besos para todos
--Fai pixa, boi; fai pixa, boi,...
Así lle decían a el, cando levabas unha vaca ó novelo, e había que darlle ánimos. O crego da película "Sempre Xonxa" bisbeáballe. É outro xeito máis piadoso de aguilloar ao semental.
A ti, Piño, non imos decirte igual. Pero se hai que aguilloarte, aguilloámoste.
Por terras de Barxa tamen cando levabas as vacas o boi, facianlle boúxe, bóúxe fai
pixa boi, fai pixa boi..... pero o semental se víñan muitas vacas no dia, tiñan que darlle pienso senon non facia pixa.....
Decirlle a Piño que neste fin de semana collin moitisimas lepihotas, que endexamais has collin tan tarde como este ano, e os niscalos ainda son pequeniños.
Un saudo a partes iguais para os dous.
Yolanda, guapa, espero que cuando tengas tiempo nos escribas algo. Estamos deseosos de tu participación, sobre todo para disfrutar de tu simpatía.
Un besazo grande.
En certa ocasión un veciño meu, no sei si a consecuencia de unha boa fabada que comera, tiña as tripas un pouquiño revoltas. O caso e que decidiu ir hasta o barrio dos Placeres a tomar un café. A pouco de andar escapouselle unha sonora ventosidad, a lo que exclamou: ¡alivio!. Uns metros mais adiante repeteuse a historia e de novo exclamou: ¡alivio!. E asi foi soltando alivios. Nun momento dado, escoitou pasos detras del, e volvéndose, mirou a Sifó que levaba o mismo camiño. ¡Oh Don José, e viña osté ... (ver texto completo)
Estoy mirando el foro dia a dia, y no hay nadie que cuente cosas de antes, maneras de comer, costumbres, higiene, como se habitava y mobiliario interior de nuestras humildes casas. Digo todo esto porque estamos a punto de ser un "Salvame" cualquiera. Todos los dias discusiones y quien relata mejor y quien sabe mas. Pienso en mi humilde opinión que ya esta bien.
Todo el mundo puede opinar, pero por favor algo que sea de nuestro pueblo.

En un escrito anterior alguien eleva a "Villa" a nuestro pueblo ... (ver texto completo)
Creo lembrar que o tal Sifó cantaba moi ben, por iso o chamaban ós funerais de importancia en Ourense. Noutra ocasión, despois de rematar o acto maila cea, iba o crego a paso lixeiro camiño da Praza das Mercedes a coller o coche de línea de volta para Lourizán.
Era entroido, as calles estaban abarrotadas de xente cada cal co millor disfraz. Nesto atópase con Braulio, un ugandés morenocho antiguo compañeiro de seminario e deciden ir a celebrar o encontro tomando unhas copas.
O Sifó, para disimular, ... (ver texto completo)
Desde logo o que se dí cantar, non cantaba moi ben, pero pegar, pegaba unhas lambazadas de moito medo. O domingo de Ramos era de costumbre levar o ramo mais alto porque decian que era o que tiña todas as bendicións, (as palmas eran cousas dos señoritos). Pois antes da misa, Sifó pasaba revista, e o que tiña a vara do ramo máis longa, aparte de romperlla, daballe con ela no lombo. Era un caso. Decia a misa en dez minutos... e sin monaguillo. Deus o teña na gloria.
De creer a nahún creer a munta diferencia,ísto dixo un home de ciencia, nahún me recordo como se xamaba. O que si sey que le gostaba munto a empanada.
Unha aperta.
Gostaba munto da empanada de bacallao
Unha aperta
De creer a nahún creer a munta diferencia,ísto dixo un home de ciencia, nahún me recordo como se xamaba. O que si sey que le gostaba munto a empanada.
Unha aperta.
Yo no te pedía que te disculparas, simplemente aclaración para saber si había errado, a mi me gusta aclarar las cosas al momento, para que no se vayan enquistando; y tu de eso sabes, un quiste puede derivar en un problema mayor.
De todas formas, acepto tus disculpas amigablemente.
Un saludo.
Hoy se celebro el quinto partido de liga, donde participa mi nieto. Otra vez ganamos por goleada (6 a 4) sufrimos porque fuimos empatados en muchas ocasiones del partido, pero a diez minutos del final la calidad y la valentia de estos niños, terminarón derrotandolos. Final Manzanares el Real 6 Las rozas 4
Para mi los sabados son los momentos mas felices de la semana. Siempre voy al campo en su autobus y disfruto de los niños, son lo mejor en esta vida.
Son sinceros, inocentes, juguetones, son un ... (ver texto completo)
¡Como disfrutas con tu nieto, Manuel! Me gustaría verte, ahí, con una sonrisa de oreja a oreja, diciéndole al que está al lado (que no lo conoces de nada),- ¿Ha visto eso, jefe?, ese balón en profundidad, que cortó elegantemente el central; pues que sepa que sese central ¡es mi nieto!-Me pongo en tu lugar. Disfrútalo, amigo.
Un saludo.
Creo lembrar que o tal Sifó cantaba moi ben, por iso o chamaban ós funerais de importancia en Ourense. Noutra ocasión, despois de rematar o acto maila cea, iba o crego a paso lixeiro camiño da Praza das Mercedes a coller o coche de línea de volta para Lourizán.
Era entroido, as calles estaban abarrotadas de xente cada cal co millor disfraz. Nesto atópase con Braulio, un ugandés morenocho antiguo compañeiro de seminario e deciden ir a celebrar o encontro tomando unhas copas.
O Sifó, para disimular, ... (ver texto completo)
Hola Yoli, como me alegro que te decidiras a entras pero que sigas ¿vale? un bico xa seguiremos falando, que te quero corazón
Non teño nin idea da foto que me dices da que sei e de unha que estamos todos co tio Manuel e tia Laura nun día de festa que a teño eu no pueblo. Referente os comentarios escuetos das fotos do Amador tes razón pero nese momento estaba facendo un esforzo sobrumano porque tiña os ollos moi irritados porque os ordenadores pequenos son nefactos pra vista. Bueno xa te deixo que e demasiado tarde un bico