Que bonito! A mín tamén me parece Rosa Linda esa muller, tiña que nacer outra.

Quero aclarar que non me pareceu mal o de aquel día en Valladolid, o fin non nos conocíamos, surgiu o de ter que coller o taxi tan rápido, me chamou moito atención aquela parexa tan ben finchada, sí o sentí, ela unha Señora imponente, quixera vela de frente, tiña boas curvas, por algo falaban da Pita Moñuda! faciáis boa parexa.
Cerca de donde nos vimos, está a pérgola dos jardines do Campo Grande, pra proxima vez que ... (ver texto completo)
Fíjate, querido Piño, qué bien escribe el gallego nuestro buen amigo Zé. Le enseñan castellano y brasileiro en el convento de Pernambuco, y lo que aprende es el gallego.
Aquel día en El Campo Grande, cuando viste a mi adorado Zé das Carvalhas, la que iba de bracete con él no era yo, que esta Pitina ya era su ex. ¿Las faldas de ella eran negras? Por que si no era el Padre José, por quien me dejó plantada un día del Orgullo Gay, era la muñeca hinchable que se compró para reemplazarme, con la que solía ... (ver texto completo)
Que bonito! A mín tamén me parece Rosa Linda esa muller, tiña que nacer outra.

Quero aclarar que non me pareceu mal o de aquel día en Valladolid, o fin non nos conocíamos, surgiu o de ter que coller o taxi tan rápido, me chamou moito atención aquela parexa tan ben finchada, sí o sentí, ela unha Señora imponente, quixera vela de frente, tiña boas curvas, por algo falaban da Pita Moñuda! faciáis boa parexa.
Cerca de donde nos vimos, está a pérgola dos jardines do Campo Grande, pra proxima vez que ... (ver texto completo)
Hola Gel, ¡Cuánto tiempo! me alegra saber de ti, recuerda que un día te prometí hablarte de tu querida madre, ya sabemos que nos entristecemos al hablar de ellas y no debería ser así, pero al mismo tiempo sin hablar mucho o nada no las olvidamos ni por un momento, mira Gel cuando nos conocimos el verano pasado, no podía imaginarme, ni tu tampoco, que yo la conociera, en los veranos mientras la abuela Mercedes estuvo allí en esa residencia de Mezquita, los Domingos iba a buscarla para comer con nosotros ... (ver texto completo)
Mutas gracias Sofía por compartir estas lembranzas. Sí que era mui xoven para estar na residencia, eu tamén o pensaba así. De feito foi unha das primeiras residentes, e mentras o destino llo permitiu iba todolos días a casa. Ainda así os paxaros tiñan o paraíso para eles e aniñaban onde querían. Eu tamén me rin bastante con ela co caso do paxariño e o comentar a súa esperanza de ouvilo falar en vez de cantar dábanos risa e tristeza a vez. Os recordos non dan pena Sofía, ao contrario, é o máis bonito ... (ver texto completo)
Se os carvalhos falassem
nâo ficaría eu tâo só
e as minhas conversas deixaríam de ser
monólogos que me queiman na gorja.

Se os carvalhos falassem
minha sería a dor da sua decota
meu o medo ao incêndio
e minha a capa de prata do seu tronco.
... (ver texto completo)
Adorable ex: Como sabes os meus puntos fracos, cuasi me faces emocionar, nahún vexas coa dichosa poesía, istou tan de acordo co fondo, más debemos levar coidado, pois aunque agora parece que gozamos de certas livertades, pra dicir aquilo que vemos, oimos, pero no fundo nahún é assín, eu istes dias o lado do padre me enteri de muntas coisas que nahún debo decir, como sabes istamos nun covento de Xesuitas por el amor al Santo del Papahún que nahún é outro que Fancisco para los amigos, como é o noso ... (ver texto completo)
Duli. Txiki Ez, Handi Bai.

Estos chicos que te refieres, no es que sean malos, pero cuando les conozcas, cambia la cosa, algunos son algo voceras, dicen tacos, cuentan cosas verdes, y lo peor del caso, que a veces pasan junto de uno, te miran de reojo y no te hablan, eso es lo que me hacen a mi, no hay derecho!

Cierto que hay cosas peores.

Aun paisano nuestro le gustaba tocar la gaita en casa, su suegra cansada de tanto tiro... Liro... Va y le mete la gaita en una oreja, decide ir al médico ... (ver texto completo)
Amigo Piño, penso so sinor istá doido de cando foi o caso de Valladolide, eu le pedo mil disculpas, pois o sinor caime béin además me parece unha persoa de gran prestixo.
Unha aperta.
Se os carvalhos falassem
nâo ficaría eu tâo só
e as minhas conversas deixaríam de ser
monólogos que me queiman na gorja.

Se os carvalhos falassem
minha sería a dor da sua decota
meu o medo ao incêndio
e minha a capa de prata do seu tronco.

Se os carvalhos falassem
meu sería o mundo dos pássaros
meus os degoiros e fantasías
minhas as pernas trepadoras de criança
e suas as minhas caricias.

Se os carvalhos falassem
seus os meus ouvidos
minhas as suas queixas
meus os seus ancestros e os druidas
e as fadas do monte que há herdar meu corpo.

Se os carvalhos falassem
escutaría eu nâo outra fala
meu o refugio entre urzeiras e carpaços
minhas a paz e a liberdade
meu o seu destino
e minha a minha pátria.

Para todos vosotros, especialmente para mis amados Romerales y Zé das Carvalhas, este hermoso poema de Concha Rousia que me recuerda la lengua portuguesa de mi querida madre, aunque es galego reintegracionista. ... (ver texto completo)
Ey Piño, nunca es tarde si la dicha es buena, aquí andamos haciendo de tripas corazón, como vulgarmente se dice pero, si voy teniendo un poco mas de energía, no vamos a tirar cohetes pero vamos a escuharlos por lo menos, gracias por todo lo que dices de este Foro agarimoso ¿verdad? un abrazo
Sofia. Pensaba que estabas totalmente recuperada, veo que no es así, nos alegra al saber que vas teniendo mas energía y vitalidad, son factores muy importantes para llegar a sentirte bien del todo, aupa a esos ánimos! y no dejarte llevar de esos bajones de moral, que a todo ser humano nos suele venir ante cualquier enfermedad.
Cuídate mucho, después a pasar el verano tranquila y feliz a Hedradas.
Un abrazo.
Tenéis inteligencia, imaginación, sentido del humor... ¡me siento tan pequeñita a vuestro lado! Un saludo.
Duli. Txiki Ez, Handi Bai.

Estos chicos que te refieres, no es que sean malos, pero cuando les conozcas, cambia la cosa, algunos son algo voceras, dicen tacos, cuentan cosas verdes, y lo peor del caso, que a veces pasan junto de uno, te miran de reojo y no te hablan, eso es lo que me hacen a mi, no hay derecho!

Cierto que hay cosas peores.

Aun paisano nuestro le gustaba tocar la gaita en casa, su suegra cansada de tanto tiro... Liro... Va y le mete la gaita en una oreja, decide ir al médico ... (ver texto completo)
Tenéis inteligencia, imaginación, sentido del humor... ¡me siento tan pequeñita a vuestro lado! Un saludo.
Sofia. Pero que pasou de esta vez? se nota que estás animada é con moitas ganas de darlle leña a ordenador. Eso está fenomenal.
Ahora o explicar o do teu tio EPD. claro que si me dou cuenta de como era él, de velo por Lubián é tamén algunha vez que fun a levar o pan a Hedradas, na festa de San Pedro, algunha vez coincidiríamos por alí.
Do que non tiña nin idea é o do nosos hirmaos, xa estaría eu pra San Sebastián, fixo mui ben a túa hirma, xa que o meu ainda sigue solteiro é sin compromiso, da ... (ver texto completo)
Ey Piño, nunca es tarde si la dicha es buena, aquí andamos haciendo de tripas corazón, como vulgarmente se dice pero, si voy teniendo un poco mas de energía, no vamos a tirar cohetes pero vamos a escuharlos por lo menos, gracias por todo lo que dices de este Foro agarimoso ¿verdad? un abrazo
Prezada Sofía, alégrame un montón que estés xa tan recuperada, tanto física- como anímicamente. Pouco a pouco todo se vai superando.
Tamén moitas gracias por acordate de min e incluirme nesta agarimosa familia. Apertiñas
Hola Gel, ¡Cuánto tiempo! me alegra saber de ti, recuerda que un día te prometí hablarte de tu querida madre, ya sabemos que nos entristecemos al hablar de ellas y no debería ser así, pero al mismo tiempo sin hablar mucho o nada no las olvidamos ni por un momento, mira Gel cuando nos conocimos el verano pasado, no podía imaginarme, ni tu tampoco, que yo la conociera, en los veranos mientras la abuela Mercedes estuvo allí en esa residencia de Mezquita, los Domingos iba a buscarla para comer con nosotros ... (ver texto completo)
Aquí estamos; después de una vuelta por Chaguazoso junto a O Candil; me encuentro en Las Hedradas y contigo estimado Pepe, describiendo lo que es vuestro querido terruño y a la vez, anticipandome; lo que sera mi viaje ultimo cuando el tiempo llegue, me iluminas con tu relato y mi corazón acelera su palpitar, mientra con los ojos cerrados voy recorriendo tu narrar.
A pesar de mi pensamiento; en mail anterior; es indudable que la terriña siempre te reclamara.
Hoy es un día de emociones; en el año ... (ver texto completo)
¡Feliz cumpleaños, Blas! Aunque sea con un día de retraso...:-) Que cumplas muchos más con mucha salud junto a los tuyos, para que puedas disfrutar con gran alegría de ese nieto tuyo que he leído por ahí que viene en camino, enhorabuena y ya nos avisarás cuando nazca. ¡FELICIDADES!
Besos a tí y a todos.
Aprezados foreros/as: Éstas letras mal escritas teñen como misiahún despedirme de ustedes, les pido mil disculpas más o Zé téin que marchar pro convento, pois la determinazahún la tomó el padre y eu nahún le poso faltar, xa digo porque é un santo.

Unha aperta a tudos/as
Blas, no puedo irme a dormir sin celebrar contigo tu Cumpleaños, no mire el ordenador hasta ahora mismo, fijate si tenia que verlo, para decirte de todo corazon (FELICIDADES) Que muchos mas años podamos celebrarlos, y a ver si algun dia podria ser personalmente, se que no estuve cuando me llamabas, no estaba aqui pero en mi interiome recorde dia a dia de todos mis Foreros, somos una pequeña y gran familia que no nos vamos a dejar de comunicar, aunque nos ausentemos por temporaditas, volvemos seguro ... (ver texto completo)
Gracias Sofia querida; quisiera estar de cumpleaños todos los días; si con ello
logramos tener tu presencia en el foro; bonito regalo son tus palabras y amistad.
Para Duli también mi recuerdo, me ancanta la eleccion de los poemas que nos das a conocer tanto en Castrelos como hoy aquí: me imagino el poema suspendido en el Aire y que con el girar de la Tierra, todo el mundo pueda leerlo, gracias por tu saludo y regalo.

Para ambas y para todos un fuerte abrazo.
Blas
Sinor Inda: Munto obrigado por coller a coisa con humor, mire a miña disgracia en isto das letras é tahún grande que cuando le fago caso o xefe me mete en lios, como dixo o padre oxe qué tendrá que ver las reglas de ortografía con la ortodoncia, más eu pensando co xefe intende un poquito más que eu, cuasi sempre me ingana.
Unha aperta.