Un poema de Rosalía para que o leelo vos arrinque un sorriso, en especial para Sofía.
Eu cantar, cantar, cantéi,
a grasia non era moita,
que nunca (delo me pesa)
fun eu meniña grasiosa.
Cantéi como mal sabía
dándolle reviravoltas,
cal fan aqués que non saben
direitamente unha cousa.
Pero dempóis paseniño,
i un pouco máis alto agora,
fun botando as miñas cántigas
como quen non quer a cousa.
Eu ben quixera, é verdade,
que máis boniteiras foran.
Eu ben quixera que nelas
bailase o sol cal palomas,
as brandas augas ca luz
i os aires mainos cas rosas;
que nelas craras se visen
a espuma das verdes ondas,
do ceu as brancas estrelas,
da terra as prantas hermosas,
as niebras de cor sombriso
que aló nas montañas rolan,
os berros do triste moucho,
as campaniñas que dobran,
a primavera que ríe
i os paxariños que voan.
Canta que te canta, mentras
os corasóns tristes choran.
Esto e inda máis, eu quixera
desir con lengua grasiosa;
mais donde a grasia me falta
o sentimento me sobra,
anque éste tampouco abasta
para espricar certas cousas,
que a veces por fora un canta
mentras que por dento un chora.
Non me espriquéi cal quixera
pois son de espricansa pouca;
si grasia en cantar non teño
o amor da patria me afoga.
Eu cantar, cantar, cantéi,
a grasia non era moita.
¡Mais qué faser, desdichada,
si non nacín máis grasiosa! ... (ver texto completo)
Por los rumores que tengo, este año no habrá la excursión turística que veníamos haciendo en el pueblo en el mes Agosto. Esto para los/as que nos gusta viajar, es como un jarro de agua fría. El problema son los recortes?. No, no son los recortes, en todo caso falta de voluntad participativa. En la asamblea de vecinos en Semana Santa, se dio un paso hacia la democracia, ya se compone de 6 miembros la junta de vecinos, solo falta que sean elegidos democráticamente, y que non demos pasos patras, (que ... (ver texto completo)
¡Hola! Me encuentro aqui porque necesito saber si alguien puede indicarme como puedo obtener datos sobre viejos habitantes de Lubian. Si bien de mis abuelos maternos tengo datos, de sus padres y abuelos solo poseo los basicos.
Mi abuela se llamaba Jesusa Dieguez de Rodriguez y mi abuelo Nicolás Rodriguez.
Cualquier tipo de información será agradecida!
Saludos!
Gisela A. Romero Rodriguez
Si, Pablo, a esta generación le llamo yo los de las" pantallitas" (Que a mi también me gustan, pero con más calma).
Me está encantando ver las fotos tan bonitas que se están poniendo, a ver si más gente se anima a poner fotos antiguas, que son auténticas joyas, yo intentaré poner alguna cuando vaya a casa de mi madre. Saludos. Marga
Esta generación tiene toda la vida por delante para darle la vuelta a esta situación que estamos viviendo de engaño y corrupción, información digitalizada al momento por las redes sociales. En el siglo pasado nuestra información era boca a boca, y no había chorizos transparentes. Esta generación va por el ascensor y mi me pasa como los políticos, van por la escalera. Dicen los expertos que, las impresoras 3D del futuro harán un bistec al momento, y nuestros nietos dirán -Y pensar que antes se tenían ... (ver texto completo)
Vostede sempre entende ben, Sr. Zé. De feito, é dos foreiros con máis entendedeiras de toda a comarca. Nunca da puntada sin fío, non hai tema do que o señor non entenda, da igual que sexa antiguo ou da máis rabiosa actualidade, de bromas ou de veras, sin faltar o respeito pero sin deixar títere con cabeza... ¡vaia personaxe que soupo crear!... Recordos o padre José que, por o que conta vostede, debe ser un bendito, pido a sua bendición.
Saludos, coma sempre, a todos os foreir@s de boa vontade.
Aprezada sinora: En primer lugar, munto obrigado por as suas parábolas, le agradezco de verdade su buena intencionalidade, penso que es una sinora munto preparada, me refiero intelectualmente y de sntimientos más eu pobre de min as que eu pasei tuda miña vida, pero cos anos penso que a te os burros aprenden algo, béin a min penso que el Sinor quixo que no camiño da miña vida poñer al santo del padre Xosé, un gran amigo del actual papahún, su Santidade Francisco y claro ístes dois algo influllen na ... (ver texto completo)
Mi querido e inolvidable Zé, el numerado doscientos cincuenta y dos mil quinientos veinticinco, ¡cómo pasan los años y cómo vamos cambiando! ¡Cómo se nota tu ejercicio en la sacristía, al lado de tu bien amado padre José! Ahora resulta que nos vienes con la parábola del viñador, olvidándote de que tú fuiste segador de "leiras", y nunca trabajaste en la vendimia. ¿Dónde están las viñas de "As Carvalhas", allá en lo alto de la Sierra de "A Coroa"? ¿En qué "leiras" de "As Frieiras" cortaste tú un solo ... (ver texto completo)
Adorable ex, parece mentira que tú me digas isas coisas, co que nos nos quixemos, eu sei que cambéi algo de maneira de pensar, foi culpa del destino y as circunstancias que me tocou vivir, agora con tudos los respeitos do mundo mundiale te pido por favore que sexas un bocadito más respetuosa con lo que dices, pois tiben a sorte de coñecer al padre Xosé que pra min o noso amigo Francisco más pronto que tarde tendrá que facerlo santo, pois téin tudos los números, foi inganado como eu, pero é un bon ... (ver texto completo)
Aprezada sinora, O Candil: Le teño que dicir que usted en pocas parábolas dixo munto, téin gañada la simpatía del padre Xosé, me dixo dile a ísa adorable sinora que ela cree, coisa que claro eu le preguntei por qué me dices ísto padre,-munto sencillo mira nuestro sinor tiña unha viña, claro tiña muntos compromisos de xente quería ir a traballar pra él, totale que muntos forin a mañán como tiñan de constume outros forin a meodía a coisa que outros encontrounos de ociosos a la tarde conclusiahún que ... (ver texto completo)
Vostede sempre entende ben, Sr. Zé. De feito, é dos foreiros con máis entendedeiras de toda a comarca. Nunca da puntada sin fío, non hai tema do que o señor non entenda, da igual que sexa antiguo ou da máis rabiosa actualidade, de bromas ou de veras, sin faltar o respeito pero sin deixar títere con cabeza... ¡vaia personaxe que soupo crear!... Recordos o padre José que, por o que conta vostede, debe ser un bendito, pido a sua bendición.
Saludos, coma sempre, a todos os foreir@s de boa vontade.
Mi querido e inolvidable Zé, el numerado doscientos cincuenta y dos mil quinientos veinticinco, ¡cómo pasan los años y cómo vamos cambiando! ¡Cómo se nota tu ejercicio en la sacristía, al lado de tu bien amado padre José! Ahora resulta que nos vienes con la parábola del viñador, olvidándote de que tú fuiste segador de "leiras", y nunca trabajaste en la vendimia. ¿Dónde están las viñas de "As Carvalhas", allá en lo alto de la Sierra de "A Coroa"? ¿En qué "leiras" de "As Frieiras" cortaste tú un solo ... (ver texto completo)
Miguel sacó el papel de su bolsillo, confirmó lo que leía y pregunto a la dependienta:
Hola, tenéis pendrive?
Si, tenemos.
¿Qué es un pendrive? Puedes explicármelo? Mi hijo me pidió que comprara uno.
Bueno, un pendrive es un aparatito en el que se guarda todo lo que hay en el PC...
Ah, es como un disquete...
No. En el pendrive Vd puede incorporar textos, imagenes y películas. El disquete, que ya ni existe, solo guardaba texto.
Ah, vale, quiero uno...
Cuantas gigas?
Hein? ... (ver texto completo)
Si, Pablo, a esta generación le llamo yo los de las" pantallitas" (Que a mi también me gustan, pero con más calma).
Me está encantando ver las fotos tan bonitas que se están poniendo, a ver si más gente se anima a poner fotos antiguas, que son auténticas joyas, yo intentaré poner alguna cuando vaya a casa de mi madre. Saludos. Marga
Un estupendo homenaje la fue dedicado a José Escuredo Vega, "Pepe do Barrio". Allí se mostró toda su obra, escultórica y literaria. Lo curioso es que, de la gente venida de toda Galicia, no había nadie representando al Ayuntamiento de A Veiga. Es mas, en toda la Web del Ayuntamiento, no hacen mención de ese gran hombre, que es honra para A Veiga, para Valdeorras, para Galicia y para España entera...
Anselmo de Casaio
Los últimos serán los primeros, Sr. Zé...:-)
Aprezada sinora, O Candil: Le teño que dicir que usted en pocas parábolas dixo munto, téin gañada la simpatía del padre Xosé, me dixo dile a ísa adorable sinora que ela cree, coisa que claro eu le preguntei por qué me dices ísto padre,-munto sencillo mira nuestro sinor tiña unha viña, claro tiña muntos compromisos de xente quería ir a traballar pra él, totale que muntos forin a mañán como tiñan de constume outros forin a meodía a coisa que outros encontrounos de ociosos a la tarde conclusiahún que tudos forin traballar pra él, cando xegou a noute os últimos forin os primeros en cobrar un penique, claro os outros esperaban más xa que els traballaran tudo día de sol a sol, claro mormuraban que debían percibir más, peor nahún foi assín, bueno nahún le quero cansar o mellor eu nahún entendin béin lo que me explicó el padre, pero se vei que para él téin munta importancia.

Unha aperta. ... (ver texto completo)
A un lado estaba el transmisor, un transformador de distribución de alto voltaje, cinco mil volt-amperios, con sus correspondientes piezas polares recubiertas de aceite, conectado a un condensador de botellas de Leyden, un explosor, una bobina y un cable que subía hasta el techo.

En el extremo opuesto del escenario, el receptor contaba con un cable idéntico que pendía del techo, una réplica del condensador de botellas de Leyden y una bobina; el lugar del explosor lo ocupaba un tubo de Geissler, ... (ver texto completo)
¿Cómo dice? Por favor, ¿me lo podría repetir?
Sinor Ocarballo: Voçe téin a fama de duro, más teño de decirle munto obrigado por recordarse de min, aunque sexa en último, lugar eu entendo, so faltaría que se recordara do portugués en primeiro lugar, béin dito ísto por unha vez teño que decirle que istou de acordo en la sua aprezazahún.

Unha aperta.
Los últimos serán los primeros, Sr. Zé...:-)
Aprezados foreros/as: De igual manera que tudos opinamos a cerca del sinor 1966, creo que depois de él rectificar borrando sus mensaxes, debemos perdonarlo y animarlo a que nos conte coalquer coisa de íste pobo ou da sua vida, pois según dice el santo del padre Xosé la perfezahún nahún existe, quéin de nos nahún meteo a pata algunha vez, quero pensar que el mencionado é unha buena persoa, más muntas veces el destino y las circunstancias nos facen malas pasadas, detudas maneiras nahún le quero cansar ... (ver texto completo)
Hoy día 7 de junio, tendrá lugar el homenaje a "Pepe do Barrio" en la Sala Progreso del Centro Cultural Marcos Valcárcel de la Diputación de Orense. Allí se expondrá la vida y obra de ese gran hombre que dejó su arte impresa en los corazones de cuantos le conocieron. Allí nos podremos abrazar y dedicarle nuestro mayor agradecimiento.
Vuestro amigo Anselmo Prada León, desde Vigo.