O Pabliño estaba cos seus avós que o coidaban mentras os pais traballaban.
-Aboa, vou a xogar ca Lupita – Dícelle Pabliño. A Lupita era unha neniña que era nova no pobo.
-Bueno, vai, e non fagas trasnadas.
O rato volve correndo e pregúntalle:
-Aboa, ¿cómo se chama iso cando dóus dormen no mesmo cuarto e un está por enriba do outro?
A señora Herminia abreu os ollos e tragou dúas veces seguidas, pensando qué decir, pois os nenos ahora edúcanos doutra maneira ca ela aducara os seus, e nin quería pasarse nin quedar corta na explicación. Daquela pensou que o millor sería falarlle claro e díxolle o netiño:
-Mira Pabliño, iso chámase face-lo amor, ou falando claramente botar un polvo, ¿sabes fillo?
-Vale aboa.
O neno bota a correr pra calle. Nun intre está de volta, ca cara larga, o fociño saído e ponse dediante da aboa con brazos cruzados e dando cun pé no chan, dille:
-Aboa,! o que te preguntei antes chámase litera, e o pai da Lupita quere falar contigo!... ... (ver texto completo)
cando eu era rapaz ala po lo ano 1964 naceu miña irma, e viñeron o bautizo alguns familiares de lexos e que po lo paso do tempo xa non falaban galego. Una noite fumos a unha pereira que tiña o Jambrina q. e. d. e roubamoslle as peras, pero non sei como, enterouse e foi a protestarlle os meus pasi po lo feito. e unha prima que o ouviu decia,: "yo solo comi una rajita" Estamos no ano 2010 Agora no pobo de Lubian hai moitos frutais e pouca xente. Xa naide pasa fame. Xa chegou o progreso. Hai periódico, ... (ver texto completo)
Pepe te hago la misma pregunta que Pablo ¿Qué era el pendon?, me suena pero no logro acordarme exactamente que era, quizás Carmen con su habitual conocimiento de todos los temas nos pueda dar una explicacion.
Hola a todos. Está lloviendo y parece ue el cielo nos quiera reñir por algo, llueve como si todos los que están allí arriba se hubieran juntado para decirnos algo ¿por qué será?. Digo tema en espera porque ahora todo está dicho y esperemos que la justicia a la par que legal sea justa y todo nos podamos alegrar por el resultado. Con agrado leo que no ha vuelto a aparecer nnuestro amigo el forense, quiza le ha salido mal la autopsia y ha tenido que salir corriendo. Comparta la opinión de Pepe sobre ... (ver texto completo)
Paulina! Como humanos que somos, yo también me equivoque, "rifi rafe"pero lo dejamos en una confusión, aunque aprendo de mis errores que son muchos.
Pepe! Te devuelvo la pregunta; ¿Que era el pendón, que función hacia?
saludos.
Hola a todos. Algun dia eu tamen irei o fiadeiro
Hola a todos:
Yo también quiero manifestarme sobre la Fiesta del Corpus en Padornelo. Por aquellos tiempos era la Fiesta que más se celebraba, dos días, las mejores orquestas y las mejores galas (el quince de agosto era menor) como bién dice Carmina, las Orquestas las pagaban los mozos y según la cantidad de los mismos, así era la orquesta, ya que los recursos económicos estaban flojetes, pero no obstante Padornelo siempre tubo muy buenas orquestas. La orquesta de Monterrey, la del Ospicio de Zamora ... (ver texto completo)
Miro esta foto: ¿Y dudo si es Pablo Silva? A mi la imagen que más me quedo en la retina fue la de aquel gran hombre el Tío Erasmo.
El carouxo si se parece más aquellos largos inviernos de un pueblo llamado Padornelo, en que hoy aquí hemos bajado de 32º del viernes a 9º grados, todo el día pasado por agua "que por exceso bajaran la factura del agua" pues por defecto la subieron y casi estamos al desbordamiento.
Saludos.
Paulina! No es ningún rife, rafe entre dos familias, si así fuera cederíamos la calle para que la otra familia fuera feliz, es nuestro pueblo que nos pertenece atod@s y es nuestra generación la que le toca ahora luchar y conservar esta herencia, el desarrollo no es lo que tenemos sino lo que hacemos con lo que tenemos.
Yo también prefiero otros temas, pero me tengo que manifestar contra el estrato social que tenemos y nos "representan".
Saludos.
Xa que me queda pouco tempo de estar en Valladolid.
Os vou a contar un dos moitos casos que nos relata Miguel. Dice que certo día estaban no comercio bastante xente, tamén un par de viajantes, sacaron ó tema da nova técnica da inseminación artificial, comentaban sorprendidos os avances tan grandes en este tema.
De entre a xente, estaba unha muller de Acibeiros, movendo o seu pañuelo a cacharula hacia atras- cice con voz alta é firme, deixaros de chorradas, pra min como o sistema antiguo non hay ... (ver texto completo)
Llega el paleta a la obra y a la hora del almuerzo empieza a renegar como todos los días.
- Seguro que otra vez es de tortilla, seguro.
Un compañero que lo ve tan deprimido ante el bocadillo sin desenvolver, le dice para animarlo,-igual hoy es de sardina, de atún o de chorizo, ¿Por qué no lo abres y lo compruebas?.
-No seguro que es de tortilla como todos los días y no lo quiero. Pero llevas una semana sin almorzar-insiste el amigo- te vas a poner malo, Venga, ábrelo y pruébalo, igual es de jamón ... (ver texto completo)
A outra tarde tiñan soalleira o Miguel e o Baltasar. Eu acerqueime, porque sempre é agradable lembrar cousas do pasado tan ben contadas por esa xeneración.
E andaba Baltasar a describir a seguinte estampa:
Un mozo de pé, firme, cun arado ó lombo. Unha moza de pé, firme, cun cántaro de auga enriba da testa. Os dous levan nesa postura un rato longo, roendo a orella. E dice el:
--Maio cabrón: Inda non nace o sol, e xa se pon!
Carallo, Amancio. Manda carallo na Habana! E a noiva non tiña tataravoa?
INOCENCIO siempre soñaba con ter unha "Harley Davison", asíque propúsose cada mes ir aforrando uis cuartiños do seu sueldo pra chegar a tela, inda que tardera uis aniños en conseguilo.
Cuando tiña os cuartos que valía, nun montón, marchou a Ourense pra comprala. Unha vez a tuvo escollida, o vendedor advertiule que non a podía deixar ó tempo si chovía, porque podía enfurrexecérsele. Tamén le recomenda que teña siempre á mau un tarriño de vaselina pra untala, como mantenimento.
Uis meses despóis Inocencio conoce a unha rapaza guapa e namórase dela perdidamente. Cando xa pasou un tempo prudencial, a rapaza convidao a cenar a súa casa pra que conozca á súa familia, advertíndole que nas súas xuntanzas siempre frega os cacharros o primeiro que, o acabar de comer, fala.
Despóis de unha deliciosa cena, todos continúan sentados, esperando ó primeiro que rompa o silencio, pois naide quere fregar os platos...
Pasan 30 largos minutos e Inocencio, pra acelerar as cousas, toma á súa novia e a besa didiante de todos. ¡Naide dice ni pío!. Como naide rompe o silencio, decide tomar medidad extremas: toma á súa novia, ponha sobre a mesa e ten sexo cuela.... ¡Naide dice unha palabra!.
Ahora Inocencio está desesperado, así que toma á súa sogra e alí mismo ten sexo cuela, de forma inda máis salvaje que ca súa novia... ¡Pero o silencio continua!.
Inocencio, xa a punto de reventar e sin saber mui ben qué facer, sinte alá ó lonxe os primeiros tronos dunha tormenta. O primeiro que pensa é na súa motocicleta... así que, saca do bolsillo do pantalón a vaselina..
Entonces levántase o pai da novia como un cohete decinto todo apurado:
-"MECAGO NO CARALLO...., VALE, VALE, ESTÁ BEN.... FREGO EU! ... (ver texto completo)
Hola gracias a carmina por recordarnos la gran fiesta de padornelo como si la estuvieraramos reviviendo realmente es como lo ha descrito carmina te vamos a votar para ver si te dan una recompensa por hacer de corresponsal par todos nostros de nuestra vivencias
El gran preludio de la fiesta era el rebañar el caldero, el vestido y se te olvido carmina el comprarnos alguna cosita con Manolo el quincañyeiro
un besito para todos
modes
Ultimamente estáis regando también el jardín de nuestro pueblo, que hasta aquí llegan los aromas, y ando yo con las manos clavadas de espinas, para que las silvas no cubran las flores.
Carmina, buena historia.
No recuerdo de ninguna fiesta del Corpus Cristi, pero si de rebañar el caldeiro del roscón, posiblemente fuera la de la Asunción de Agosto, que en esta casi no falte ninguna.
Saludos.