Que coincidencia: Yo aprendo de vosotras y vosotros. Sera la tierra de nuestro pueblo que fue hermana y no enemiga, sera que hemos crecido oyendo el florecer de las hojas en primavera, el batir las alas un insecto, el trinar de los pájaros.
Hoy nuestras costumbres son diferentes a las de entonces y hay cosas que no comprendo: El mundo es el mismo, no hay otro. Y aquel niño que nos acompaño cuando las decisiones importantes se tomaban mediante un práctico... Pito-pito gorgorito.. ¿Dónde vas tan bonito?.. ... (ver texto completo)
Pablo, la realidad a veces es bella pero nosotros miramos para otro lado como si nos gustara sufrir en vez de ser felices. Me alegro que hayan aparecido las ruedas de Pau. Lo de la tienda de camopaña tiene su aquel, lo malo es si llueve mucho o si algún que otro animal se siente invadido y se cabrea.... Pronto nos veremos. Besos.
Isabel, un saludo para ti, tu esposo y beso al pequeñin... llevas razòn la realidad es bella, y algunas veces miramos para otro lado, no es mi caso, pero no llevare tienda de campaña, Se esperar, y tengo la certeza de lo que quiero, por eso eh empezado por ahi. fue grato para tu madre, hablar con nosotros cada vez que voy la mujer se esmera mucho por mi.. Mi afecto por ella es retribuido, con el mismo cariño.
Pronto nos veremos. un beso.
Contempla, ya lo sabia, las ruedas estan ahi... eh estado por Padornelo hace unos 15 dias, disfrutando de sus calles y sus rincones, con unos primos, que llegaron de America... hijos de mi tio Jose Martinez Castaño, nacido en Padornelo, a lo mejor tu, no tienes idea, de quien se trata... preguntaselo a tus padres....
vivir juntos tantas emociones, no os lo podeis imaginar... fue increible, pocas horas y con las pocas personas que habia por allì entre ellas algunas fotos os dare, a deleitar....
A ... (ver texto completo)
Ay, Gerundina! Esa es la palabra clave: El Arte de pisar la hierba, ahí empecé a regarme, fiel labriego de mí mismo. Aprecié que, pese a todo, pese al error y al acierto, siempre elegí estar despierto, sin sumergirme en el lodo.
La realidad es que el mundo es como una película: Y, si a la serie le quitas el bueno y el malo, la gente ya no va al cine. Y los que se acapararon en casa por medio de La Tv, aquí si que no los diferencio, y me pregunto; ¿donde esta el conocimiento que se perdió con los estudios?. Ya sabemos que últimamente no hay sabios por eso no debemos perder el conocimiento que regó nuestro pueblo.
La felicidad, dicen que esta debajo los pies y sin embargo la buscamos lejos.
Ay los pajares! Llegue a Lubián en los años 70 y no tarde en aprender el arte de pisar la hierba.

¡Que recuerdos de aquella época!
Pablo, la realidad a veces es bella pero nosotros miramos para otro lado como si nos gustara sufrir en vez de ser felices. Me alegro que hayan aparecido las ruedas de Pau. Lo de la tienda de camopaña tiene su aquel, lo malo es si llueve mucho o si algún que otro animal se siente invadido y se cabrea.... Pronto nos veremos. Besos.
Iso é cuestión de opinións. A min non me gustou nunca pasarme. Pero inda así, quen sabe. Ó millor coa señorita Moñuda, con quen creo que aprendín que non só hai pelos na cabeza, nin dei chegado ao punto que ela quixera. Pero tamén pode haber quen pense que, en cuestión de pascuas, algunhas veces teño chegado a de pentecostés.
Ahora hay que convertirlas en carro para embellecer una realidad.
¡Hola ¡PADORNELEIROS.
PAU las ruedas las tienes en la finca se ve que no habias mirado bien.
Traete una tienda de campaña y la pones en la finca y veras que vacaciones te pasas UN ABRAZO CONTE.
Estos sentidos corporales, antes exclusivo del lozano muchacho de 26 y la cándida chiquilla de 19. Yo que hé pasado la etapa
maduración, aprendizaje y desarrollo, y solo me queda el síndrome pasado, hasta me dan ganas de bailar el vals, a pesar del ácido úrico.
Cuando yo pisaba la hierba: Era pisar la hierba para poder meter más en la pallarega, cualquier otro interpretación sera pisar otra cosa, como por ejemplo, el engazo. Pero tampoco me hagáis caso porque interpreto a mi manera, y con estos ... (ver texto completo)
Carallo, esta Pita, que non é María nin ten unha praza na Coruña, é mooñuda de verdade. Ábate non defaga o moño, se nos desmelene, e se nos esparrame por riba do "prado".
(Por certo: "ábate" é unha palabra de Lubián que ven significar "só fai falla que...". Non está nos diccionarios, pero a min dame o mesmo).
Será ela a mesma Pita Moñuda da miña infancia? Imposible. Era a súa nomeada. Pra ela era un insulto, e inda chegou a correr detrás de min por cabreala chamándolle así.
Agora, medio século ... (ver texto completo)
Carallo, fai cuarenta anos moita herba se pisaba pra que collera mais na palleira, nos en Barxa cando viñan os madrileños no mes de xullo convidávamolos ha xogar enriba da herba pra calacala" tampouco éran labregos."
Paravens por os con tos. E UNHA APERTA
Ayer pase a saludar a Bernardino, y ahí esta con el espíritu de un chaval de 20 años al pie de su negocio, charlamos un rato de Padornelo, de negocios y de vacaciones mientras sus clientes nos dejaban, que no era mucho. Anduvimos para tomar una cerveza y manda carallo que no hemos podido. Sino es por pitos es por flautas. Nos emplazamos a quedar otro día, que igual pasa un año. Al salir veo al guarda de controla coches apuntando una matricula con esa maquina lápiz que te encabrona,! Mierda! Que es ... (ver texto completo)
Carallo, esta Pita, que non é María nin ten unha praza na Coruña, é mooñuda de verdade. Ábate non defaga o moño, se nos desmelene, e se nos esparrame por riba do "prado".
(Por certo: "ábate" é unha palabra de Lubián que ven significar "só fai falla que...". Non está nos diccionarios, pero a min dame o mesmo).
Será ela a mesma Pita Moñuda da miña infancia? Imposible. Era a súa nomeada. Pra ela era un insulto, e inda chegou a correr detrás de min por cabreala chamándolle así.
Agora, medio século ... (ver texto completo)
Hola a todos:
Este mensaje está dedicado a las personas que ya se encuentran en Padornelo disfrutando de sus vacaciones o un merecido descanso, deseo que lo pasen nuy bién y que disfruten de un ambiente relajado y lejos de los ajetreos propios de las grandes urbes. Padornelo es el sitio ideal para relajarse y ver que la vida allí es más solidaria. A pesar de que lo estén pasando divinamente es obligatorio pasarse por la Casa del Toro y enviar algún mensaje para los que nos encontramos fuera podamos ... (ver texto completo)