Otro cielo.
Hola a tod@s! Un día gris el de esta foto, igual que el que tenemos hoy aquí que empieza la primavera, hay días mejor y peor, sin agua no creceríamos.
Estimo y comparto con vosotr@s los puntos de Historia es importante y tan bueno, y no necesitamos tarjetas con grandes detalles.
Marité! Tu Abuelo Agustin Garcia Huerga y el mio Felix Silva por comentarios oídos se conocían.
Saludos.
Hola!
Esta foto está hecha por debajo de la casa de Rosita, la del tío Santiago el Cojo, al lado de la casa que ahora es de Socorro y al lado de las de Salvador. Las casas que se ven al fondo son la de Andres del Juego de Bolos y la de Angelita de la Quica. Es un día de noviembre con una luz especial, tipica de Padornelo en esa época del año.
Espero que estéis felices y bien de salud. Os deseo una buena semana a todos.
Un abrazo especial hoy, para nuestras padorneleiras argentinas.
Hola a todos. Podemos animar este foro un poco más. estaís un poco vagos a ver si voy a tener que pasar lista..... Esta foto me gusta mucho aunque no se donde es, carmen dimélo por fa, ya sabes que a mi los sitios frondosos me gustan mucho. Jose te doy las gracias por lo de guapa (y eso que no me he puesto el maquillaje je, je). Ya te he visto en el Facebook pero no tu foto. Poraquí recibiendo a la primavera sin mucho anímo de que el buen tiempo se quede... Animaros por fa que me gusta mucho leeros ... (ver texto completo)
Hola a toda la linda gente de Padornelo!

Aqui estoy como siempre, hace bastante que no escribo pero leo. Me alegra encontrar en el foro sus palabras y vivencias.
el foro es un importante modo de comunicación ya sea para historias del pasado como del presente. Yo estoy en Argentina, demasiado lejos por la geografia, demasiado lejos en la historia del pueblo (mi papá emigró en 1907 y tenía apenas 2 años) demasiado lejos hasta para opinar de ciertas cosas. Pero de todo esto, si me permiten, quiero ... (ver texto completo)
Hola a tod@s.
Hoy entro en el foro y la verdad, con las ideas un poco confusas, no sé lo que voy a escribir ni que tema tratar. Simplemente veo que esta vía de trasmitir sentimientos e historias va perdiendo participación (Escepto Pablo, Carmina e Isabel) me siento mál, algo creado con un fin maravilloso como los sentimientos las historias de nuestros antepasados y las nuestras propias, la unión que nos caracterizó se va perdiendo, tenemos que redoblar nuestros esfuerzos, exprimir nuestro cerebro ... (ver texto completo)
Ya no cantan los carros
se aflojaron las atreiteiras
temo que sera para siempre
el arado golpeaba muy fuerte

Ahora es tierra de tecla
con golpe de dedos y manos
los carros acondicionados
La casa informatizada
... (ver texto completo)
Buenas noches a tod@s! Se esta acabando la crisis, ya no tenemos tiempo de hacer cuatro lineas y mi corazón se quedara como una aceituna, es broma! Estoy integrado en la Ciudad, pero es en Padornelo donde Dios hizo su primera maravilla.
Mi meta es: Escribir en honor de aquell@s que no han tenido esta oportunidad. Y desde luego tod@s los que andáis por aquí me habéis demostrado confianza.
Si alguien se ha molestado, la culpa es de mis manos.
Felicidades a los Josés y Josefas, Pepes y Pepas.
Saludos.
Felicidades también de mi parte a todos los Joses, pepas, Josefas y papás de este foro. A cvontinuar llenando el foro con vuestras opìniones que cada cual tiene algo que nos enseña o algo que no sabiamos.
Felicidades a todos-as los que llevais el nombre de José. ¡Que seais felices!
Tambien para todos los que son papas.
Un saludo a todos.
Os contaré una historia de despistes y prisas. Llevo como todos los días el niño al colegio y a la tarde lo voy a recoger a las cuatro y media. Habia quedado con mi marido que vendria hasta allí para llevarlo después al pediatra con la prisa de subir al niño se me olvidaron las llaves dentro del coche. LLegué a casa y claro no encontraba las dichosas llaves por ninguna parte, para colmo llovia, no sabia que hacer porque claro no me hiba a quedar mojándome en la calle. Decidí saltar la verja de casa ... (ver texto completo)
ROMUALDO ERA UN HOME "FINO". Polas súas maneiras xeitosas conquistou reputación de home ben enseñado, aunque as súas cortesías co chapeu na man non tiñan certamente o cuño da fidalguía pura. A Romualdo, tan mixiriqueiro, tan fricoleiro, non lle pegaba ben un oficio de traballo, e despóis de chorarse moito logróu meter cabeza no xuzgado municipal, onde vivéu emborronando papel, ata o día da súa morte. Romualdo ademáis de escribente era un gran catador de viño, calidade que lle deixara o seu pai en herencia.
Non beber era como non escribir: moitos groliños de viño enciados de xeito melindroso, letriña miuda con rabiños enribirichados. Tan fino no xuzgado coma na taberna. Romualdo emborrachábase moitas veces; pero endexamáis esgallou as pernas. Canto máis viño levase a bordo máis cortesía facía.
Unha vez Romualdo pasóu a noite toda de parranda e no intre de chegar á súa casa topóuse cuns amigos. Era domingo.
-Anda, Romualdo, vente conosco, que imos xantar unha empanada.
-Ben; pero agardái un anaquiño que vou decirllo á miña muller.
E Romualdo entróu deseguida na súa casa. Os amigos sentiron un gran estrondo e dispóis unhas verbas adoecidas. ¡Lacazán! ¡Borrachón! ¡Pelexo! A muller de Romualdo mallaba no home coma quen malla nun fol vello. ¡Plim, plam! ¡Plim, plam!
Romualdo aparecéu amañando a roupa, e con cara de ledicia finxida díxolle aos seus amigos:
-Imonos xa, que non está ninguén na casa.
(Este conto copieio de Portoespiño co puso no foro de Ayto Lubián, é moi gracioso)
Saludos, salud y alegría a todos. ... (ver texto completo)
Una tarde de aquellas que vivíamos de la Naturaleza.
Me dice el Tío Santiago Cojo -Rapaz! Andan 5 corzas en
los prados de las Tabolazas, mañana vamos a cazar alguna.
Salimos al día siguiente temprano hasta el Lombeiro de las Tabolazas.
-Tu baja por aquí hasta los prados da Moura y subes espantándolas para arriba.
-Que yo voy por el camino y las espero en la fuente del Calvo.
Bajo Saltando por entre los matorrales a la Moura subo por las Tabolazas, donde salen 5 corzas corriendo sin rumbo.
Cuando ... (ver texto completo)
REUNIONES DE LA JUNTA VECINAL: 1,2,3,4 AL AÑO, FALTA ACUERDO
PROYECTOS PRESENTES:
PROYECTOS FUTUROS:
ESTADO DE CUENTAS:
SE VALORAN TODAS LAS IDEAS:
continuara....
COMPOSICIÓN DE LA JUNTA VECINAL DE MONTE COMUN:

PRESIDENTE:

PRIMER VOCAL:

TESORERO:

SECRETARIO:
... (ver texto completo)
Hola a todos. Hayer nevó, y desde mi ventana veia caer los copos Atraves de ellos salí de la habitación y me trasladé a mi niñez, a quellas tardesy días de nevadas intensas, a las risas de mis amigos de infancia, me trasladé a aquella clase fria de mi niñez, a quellos juegos, a aquella felicidad decuando volvia del colegio al amor de la chimenea. volví a aquellos brazos, a aquellos abrazos cálidos que siempre recuerdas y que nunca por muchos abrazos que te den se sienten, te hacen sentir con tanta ... (ver texto completo)