Justifcadas quería decir, non justiciadas. Este carallo de tableta, se me adíanta en varias palabras a poñer o que lle da a gana, despois teño que borrar, non me gusta nada escribir con ela.
Piño, seguramente podes configurar a tableta e quitarlle o texto predictivo, así escribirá o que tú queiras sin sugerirte palabras, que a veces esa opción estorba máis que axuda...

Inda, é impresionante a foto que puseche de metros de neve, madre mía, qué nevada, pobres dos que queden enterrados nela...

Saludos a tod@s.
Hola a todos, estuve dos dias en el pueblo y me sorprendio la nieve, me gusto, ya os regalare alguna imagen para que la disfruteis,! NO OS TENGO OLVIDADOS ¡abrazos muy fuertes. Sofia
Hola, Sofía, ¿qué tal estás, cómo va todo por ahí? Ya habrás visto qué nevadas están cayendo este año por As Portelas, hacía años que no caían así. Tengo ganas de que llegue Semana Santa para ir a terriña, ¿tú irás? Así te presentamos a nuestra preciosa gatita, Kyara, es muy cariñosa, guapa, buena y lista, un amor. ¿Cómo van tus perritos? El cachorrito ya será mayor, je, je.
Un abrazo y hasta pronto. Saludos a todos los forer@s de buena voluntad.
Justifcadas quería decir, non justiciadas. Este carallo de tableta, se me adíanta en varias palabras a poñer o que lle da a gana, despois teño que borrar, non me gusta nada escribir con ela.
Máis que nada, quero enviaros un forte abrazo a todos, me da alegría a observar que seguís ben e que inda conserváis as ganas de escribir nos foros con bon humor, así debe de ser, pra triste Xa temos de sobra co ambiente que se vive hoxe en día. Estos días no pueblo, que tranquilidad! da gusto dar un paseo po las calles ou no campo, na ciudad non hai día que non te atopes con algunha manifestación por algún motivo, claro, que ben justiciadas son, desahucios, paro, a fame en moitas familias, o dos ... (ver texto completo)
¿Como istá o Zé, cada día peor, a fecha do Furacán foi o 20 del 2011.
Señor 25, póñase a resguardo da caida de obxetos interestelares, (2012-D14) non vaia a ser que teñamos algunha desgraza. Fai algo mais de un ano tivemos unha ben gorda, e xa sabe o dito: "cando ven unha non ven sola". Cuídese muito.
Unha grande aperta
Sinor Ballesteros: De istá nos libramos, más o usted arrimando el gato a la sardiña, creo que se refiere al furacán del 20 del 2012, meu Deus íso leva tudo, voçe béin sabe o que me refiero, por qué debe ser traballador com eu, agora béin como nahún cambie de rumbo pronto istaremos tudos na calle, entón os obreros debemos darlo por extenguido.

Unha grande aperta.
Sinor Ballesteros: Más que coisas tamhún bonitas armastes co carallo das falepas, pode ser o que voçe dice, sólo que eu penso que forin pra Italia y o ver o que istaba a contecer xuntánronse encima do de branco, comenzaron a puñetazos, ficeron fogo y por iso caeron encima da colmena, dirán voçes ¿Por qué na colmena? Pois munto sencillo, recordando el tópico ano de neves, ano de bienes.

Unha aperta pra tuda malta.
Señor 25, póñase a resguardo da caida de obxetos interestelares, (2012-D14) non vaia a ser que teñamos algunha desgraza. Fai algo mais de un ano tivemos unha ben gorda, e xa sabe o dito: "cando ven unha non ven sola". Cuídese muito.
Unha grande aperta
O problema da parella de falepas foi namorarse. Xa na primeira aperta parecían chorar de amor. Pero non eran bágoas, non. Derreteron, e deviñeron en dúas pingas de auga cristalina perdidas no Atlántico. Se aínda deran chegado á Illa do Tesouro como falepas, ben podíamos facer un contiño. Pero misturadas coa inmensidade do océano...
(...) misturadas coa inmensidade do océano..., certamente, duas pingas de agua son pouca cousa, pero se nos guiamos polas palabras de Mateo Aleman " De pequeños inicios resultan grandes fines", podemos navegar a través do tempo e situarnos fai, aproximadamente, 3.500 mlla. cuando a condensación do vapor, producido polas explosións que acontecían na recén formada Terra, formou unhas pingas de agua.
¿Cuantas?, seguramente foron algunhas mais de moitísimas, dando lugar a formación dos océanos e, xunto ... (ver texto completo)
Manda carallo con la ecología dos muiños gigantes, me estaís demostrando que as aspas mandan as falepas lonxe das Portelas a reproducirse por outros lugares. Aquí el dilema de la nevada de este año lonxe das Portelas; que una falepa de neve se le añade outra falepa de neve y fain una falepa de neve más grande.
La buena noticia de estos ecoloxistas es que exportan falepas entre otras cousas y gracias a esto as portelas non se convirtieron en Chinadependiente, de momento.
Quero aclarar que o motivo da riña foi o ver tanto Zángano na mencionada colmena.
Pois seguramente que, se eran macho e femia, e coa dirección que levaban, nestes momentos deben andar collidas do brazo alá por América do Sur, buscando un remanso de paz,... alonxadas daqueles incómodos xigantes das portelas que non paraban de abanear os seus brancos e longos brazos.....
¡Xesus!
Saludos pra todos.
Sinor Ballesteros: Más que coisas tamhún bonitas armastes co carallo das falepas, pode ser o que voçe dice, sólo que eu penso que forin pra Italia y o ver o que istaba a contecer xuntánronse encima do de branco, comenzaron a puñetazos, ficeron fogo y por iso caeron encima da colmena, dirán voçes ¿Por qué na colmena? Pois munto sencillo, recordando el tópico ano de neves, ano de bienes.

Unha aperta pra tuda malta.
Es que mi categoria de Sacristan era un poco superior. Habia dejado mi carrera por el ascenso porque el vino del PRIMITIVO estaba picado, pero en esta epoca con la crisis hay que aprovechar todas las oportunidades. Ya se sabe, si dimite Rajoy la botella pasa a botellón
Non paséi de monaguillo. É certo. Inda se puñan os cregos de cu para os feligreses. Ao levantar a casulla, levantei tamén a alba e, coma o crego ía en calzóns, armouse pola miña culpa unha borga na misa. Volveuse o cura, e fun despedido cunha hostia naquela cariña por toda indemnización. E iso que foi antes da Reforma Laboral!
A pesares de todo, inda son quen de facer un milagre: convirto o viño en calimocho no aire do demo.
Pois seguramente que, se eran macho e femia, e coa dirección que levaban, nestes momentos deben andar collidas do brazo alá por América do Sur, buscando un remanso de paz,... alonxadas daqueles incómodos xigantes das portelas que non paraban de abanear os seus brancos e longos brazos.....
¡Xesus!
Saludos pra todos.
O problema da parella de falepas foi namorarse. Xa na primeira aperta parecían chorar de amor. Pero non eran bágoas, non. Derreteron, e deviñeron en dúas pingas de auga cristalina perdidas no Atlántico. Se aínda deran chegado á Illa do Tesouro como falepas, ben podíamos facer un contiño. Pero misturadas coa inmensidade do océano...
Pois ten razón o noso amigo Ballesteros, estando eu o luns no peirao en Cangas vin pasar as falepas, o que nunca pensei é que a súa orixe eran as serras de Lubian. Chamoume muito atención porque debian ser macho e femia eran mui branquiñas.
Unha aperta pros dous.
Pois seguramente que, se eran macho e femia, e coa dirección que levaban, nestes momentos deben andar collidas do brazo alá por América do Sur, buscando un remanso de paz,... alonxadas daqueles incómodos xigantes das portelas que non paraban de abanear os seus brancos e longos brazos.....
¡Xesus!
Saludos pra todos.
Pois ten razón o noso amigo Ballesteros, estando eu o luns no peirao en Cangas vin pasar as falepas, o que nunca pensei é que a súa orixe eran as serras de Lubian. Chamoume muito atención porque debian ser macho e femia eran mui branquiñas.
Unha aperta pros dous.