Léete el Diccionario del Magoz -índice Hermisende- y verás que si que había riqueza, eran otros tiempos La lotería era el trabajo de sol a sol e incluso por la noche, léase el trabajo en los molinos del río por ejemplo, el lino, etc..
Los curas eran del Estado y tenían dinero y poder para decidir. El puente parece ser que lo pagó un particular que parece ser que tenía mucho dinero.
Lo digo por lo de la lotería.
Entra en la página del Ayuntamiento de Hermisende y ahí tienes datos de todo el Municipio. ... (ver texto completo)
La Iglesia tenía dinero en demasía. Estaban en el "Gobierno", poder de decisión...
Yo no la conocía o a lo mejor sí pero no la recuerdo, pero como veo que la queríais mucho me uno a vuestras condolencias. DEP
Se conoce que por aquellos tiempos le tocó alguna loteria que hubiera por entonces o algo así al pueblo, porque sino no me explico como con tan sólo cinco años de diferencia contruyeron un puente y una iglesia en un sitio apartado y sin riqueza. Pero me alegro porque así es ahora nuestra seña de identidad, nuestro logo.
Aprezado Piño, que razón teñes, a que pasear y algún canda por ahí me refiero a un foro ca perto de íste, tiña que refrescar a cabeza, pois debea ter munto espesa.
Me gustaría que me aclararas ô de Zamora, pois ô meu xefe cando nahún ten prisa me suele decer que Zamora non se conquistou nunha hora. Me imaxino que se refire alguna conquista, más a min deixame fora de pista.
Unha aperta.
252525. Te vou a contar algo sobre a pregunta que me fáis sobre Zamora, así xa se entera o teu xefe do dito en cuestión, él igual xa o sabía, porque os xefes saben de todo.

Zamora tras muchos años de construcción y destrucción, de diferentes conquistas y de haber tenido replegado el poder musulmán al otro lado del Duero sin permitir el avance a la ciudad, por fin en el 1061 con desintegración del califato cordobés, Fernando I de León repobló definitivamente la ciudad, dotándola de fueros y poderosas ... (ver texto completo)
Que bien esta MARCELINA en esta foto y en nuestro recuerdo permanecera para siempre. Todas ellas fueron amigas mujeres maravillosas, Modesta cuantos tiempo pasabamos con ellas nos encantaban sus historias.
Un beso para Patrocinio que seguira por Francia, con el tiempo bueno ya pronto nos veremoos por Padornelo. CONTE.
Marcelina
Gracias por haber podido conpartir con tigo momentos muy importantes en nuestras vidas
eras una persona muy importante en nuestra familia
lo importante es que siempre seras recordada con mucho cariño
un beso para desde donde nos estes mirando que sera un buen lugar como tu te lo mereces
gracias por formar parte de un pueblo que te quiso y al que tu quisiste
modes
Sr Inda chosei. Mi más sentido pesame por la pérdida de su madre.
Me enteré ayer por mi prima Pepa y aunque son momentos que todos hemos de pasar, no dejan de ser muy dolorosos.
Y además cuando llevas tiempo, como tambien fue mi caso, con tu madre con esa terrible enfermedad en la que además de ser anciano pasa a ser un niño decadente, ese cariño se acrecenta y aunque por su bien quieres que se vaya, DICES.: Bueno, mientras la tengo aqui. La tengo.... Un abrazo y que dios la tengo en su gloria.
Fallecimiento de Marcelina Pérez.
Correríamos por año 1968,1970, cuando tres señores se acercaron por Padornelo para recabar historias de las personas mayores para una fundación. A los dos o tres días después me encuentro con Marcelina, y le pregunto, ¿Qué hacían aquellos señores por allí? Me contesto que era para recopilar algunos villancicos de las costumbres de ahí, para la televisión del futuro. Le insinué, si salían por TV.-! No, no, es para una TV. que están inventando! Me afirmo. Y intentó ... (ver texto completo)
Con tanto Sol la primavera se adelanta, con cierta timidez debido a la sequía los almendros comienzan a florecer, los días son mas largos y ya invita a salir al campo a dar una caminata de vez en cuando.
Aunque por la ciudad también es agradable pasear, hace unos días estuvimos mi mujer y yo en Zamora, teníamos que arreglar unas cosillas de papeleo, terminamos pronto, total, que aprovechamos para dar un paseo por Santa Clara, y terminamos la mañana para la zona de la catedral, viendo el museo, el ... (ver texto completo)
Aprezado Piño, que razón teñes, a que pasear y algún canda por ahí me refiero a un foro ca perto de íste, tiña que refrescar a cabeza, pois debea ter munto espesa.
Me gustaría que me aclararas ô de Zamora, pois ô meu xefe cando nahún ten prisa me suele decer que Zamora non se conquistou nunha hora. Me imaxino que se refire alguna conquista, más a min deixame fora de pista.
Unha aperta.
Con tanto Sol la primavera se adelanta, con cierta timidez debido a la sequía los almendros comienzan a florecer, los días son mas largos y ya invita a salir al campo a dar una caminata de vez en cuando.
Aunque por la ciudad también es agradable pasear, hace unos días estuvimos mi mujer y yo en Zamora, teníamos que arreglar unas cosillas de papeleo, terminamos pronto, total, que aprovechamos para dar un paseo por Santa Clara, y terminamos la mañana para la zona de la catedral, viendo el museo, el ... (ver texto completo)
Yo vengo de una raza de pastores que perdió su libertad
cuando perdió sus ganados y sus pastos.

Durante mucho tiempo mis antepasados cuidaron sus rebaños
en la región donde se espesan el silencio y la retama.

Y no tuvieron otro Dios que su existencia
ni otra memoria que el olvido.

Caliente aún está la piedra donde bebían la sangre de ... (ver texto completo)
Argos, no se quien eres, supongo que alguien cercano. Tu poema ha hecho rodar las lagrimas por mis mejillas. Un saludo.
Hola garavito y compañia. Hace mucho que no entro, pero ya veo que las camisetas van viento en popa.
Aprovecho para proponer otra idea, que ya comenté el año pasado, pero era demasiado tarde para las fiestas del año pasado.
Con las fotos antiguas que todos tenemos en casa relacionadas con el pueblo, podemos hacer algo parecido a una exposición durante las fiestas. Los interesados podrían escanearlas y ponerlas todas en común para poder imprimirlas o llevarlas fotocopiadas. Estoy seguro que puede ... (ver texto completo)
La Iglesia de Santa María de Hermisende, fue construida en el siglo XVIII. En el interior del templo, en un sillar, aparece la fecha de construcción, 1779. Otra edificación de carácter civil interesante es su puente que data del año 1774, el cual en su parte central deslinda Hermisende y San Ciprián de Hermisende.
Salu2 de César Pousa Garrido del vecino pueblo de La Tejera.
Yo vengo de una raza de pastores que perdió su libertad
cuando perdió sus ganados y sus pastos.

Durante mucho tiempo mis antepasados cuidaron sus rebaños
en la región donde se espesan el silencio y la retama.

Y no tuvieron otro Dios que su existencia
ni otra memoria que el olvido.

Caliente aún está la piedra donde bebían la sangre de ... (ver texto completo)