Hola a tod@s!
Yo me conformo con verlos por foto y aunque no los pruebe, buen provecho.
Dicen que están muy buenos con chorizo, pero tampoco nos queda matanza.
Las buenas ideas de Pepe y Pepita de que un día nos reunamos tod@s tampoco la descartamos, ¿De momento quedan ahí, igual algún día a este querer le sumamos la eficacia? Ahora nos conformamos con tener aliados cómo ellos entre nosotros y conservar el lazo social que es tan frágil como un hilo.
Saludos.
Amigo Varela, eu son ainda dunha xeneración a que non lle ensinaron o galego na escola, en Ourense nin sequera nos deixaban falalo, por eso, a moi pesar meu, estóu moi lexos de escribilo sen faltas de ortografía. Esta é unha deuda que teño comigo mesma, aprendelo, porque pra min como galega, o meu idioma é o galego aunque non sea o oficial, e fora de Galicia falo o castellano ou o que faga falta (e dentro de Galicia tamén si a ocasión o pide). Eu antes nono escribía por eso que tu dices, polo medo ... (ver texto completo)
¡Téis máis razón ca un santo, Gel! A mín pasóume o mismo, estudiéi en castellano aunque falabamos no galego do Pereiro, por eso nunca me atrevo a escribir en galego, consciente de que o escribiréi con faltas, e eso dame muta rabia pois son unha persona muy puntillosa cas faltas en castellano. Pero, mira, animácheme, así que escribiréi como falamos no Pereiro e que me perdonen os puristas do galego, pero tan galego é o de Vigo ou Lugo como somos nos, e todos conseguimos entendernos, inda que uns digan ... (ver texto completo)
Amador, me pudes decir quines son los de la foto, que estais cinco, solo te reconozco ati, por que siempre fuiste el mas elegante da Vilavella y parte
del extr.
un abrazo para todos.
ese año fue cuando me marche para Chile
Con razón el caldo tenia un estraño gusto a humano (fue el ultimo crimen) este Vicuña quiere hacernos c.... de miedo.
Hola a Todos.-
Estos días vá de cucurriles, aquí en Galicia le llaman Cerrotas, yo no encontré ninguno pero un buen amigo me trajo una caja llena, los he congelado para más adelante. En Padornelo se comentaba que siempre salian por parejas así que me acuerdo que por las poulas de Lamadeleira cuando encontraba uno yo lo cogia an la mano y decia "cucurriliño buscame o teu compañeiriño" y así me pasaba todo el día, la verdad es que el dicho no era verdadero, no siempre habia parejas.-
Un abrazo para ... (ver texto completo)
Me pudes decir el titulo de la pelicula,
muchas graciñas
Amador, me pudes decir quines son los de la foto, que estais cinco, solo te reconozco ati, por que siempre fuiste el mas elegante da Vilavella y parte
del extr.
un abrazo para todos.
Hola Gel Martínez, si a que aparece na foto que ti dis é Manuela Vidueira, eu son seu sobriño. Non sei quen es pero un saudo de miña parte.
Hola Vidu95, non me coñeces porque xa fai mutos anos que non vivo no Pereiro. A túa tia máis eu estivemos xuntas nas Carmelitas en Ourense. Ela xa era veterana alí cuando eu entrei e teño moi bos recordos dela, porque o primeiro ano no colexio casi me deshidrato de tanta bagoa que botei da morriña que levaba encima e ela me encariñaba moito. Jaja ¡qué tempos! Xa chovéu un pouco dende aquela. Sáúdos
O pobre xumento foi morrer a mallada do bedulo. Pero antes deso tuvo unha vida chea de venturas e desventuras, muy apasionante.: Apareceu un dia en compañia de outros pollinos guiados por un tal Quintanilla, cando Holofernes, o seu hirmao e o pai dos dous estaban na portodameda. O xumento da historia era o mais pequeno de todos os que viñan co tal quintanilla, non habia que montara nel, solo facia que dar pinotes, hasta que un dia na Fonte da Uz puselle encima do lombo as nalgas a Consuelo, (muller ... (ver texto completo)
Segun fuentes bien informadas, Villavieja uno de los foros mas visitados a nivel de Orense y proporcionalmente a nivel de grandes ciudades como Santiago, Pontevedra, etc, etc, nos congratulamos y seguir en la brecha.

Quisiera desde la humildad, hacer un homenaje al profe Ballesteros al cual le recordamos con cariño y gracias a su gentileza ha hecho que este foro sea grande, un abrazo amigo
Guatón José la historia que nos contastes esta muy buena, pero dormire con p
añales porque es para c..... no se si lograre dormir pensando en ese g.... c.... de todas maneras me encanto. Un saludo
Aquel xumento, cando Holofernes perdeu o interés pola cabalgadura, adoeceu dunha depresión menopáusica de cabalo. Ben é verdade que opositou para funcionario..., pero non lle chegou a vida até o día das probas: Foi un día de excursión a Patís, na compaña do pai de Holofernes, e alí, atado a un piorno, perdeu o cu, que llo paparon os lobos, e del non quedou máis que a transmisión.
E todo por non facerlle caso a un farraguas de can de carea que pasou a noite a ladrar sen descanso.
Os que estaban ... (ver texto completo)
hola foreros
los cocurriles los encontre en las montañas de santa susanna
fui el sabado por la tarde en una hora cogi la cesta lena y me fui para casa por que no tenia donde poner mas
el niño de Isabel habria disfrutado por que los niños si no encuentran se aburren
los cocurriles los congele por que la familia este año ya esta cansada de tanta seta (este año hay muchos)
mi madre esta bien con los dolores de las cervicales pero bueno para la edad que tiene esta bien " la cabeza la tiene mejor ... (ver texto completo)
Jplines Modesta, si que se danb los cucurriles en esta tierra. Ya me dirás donde pàra ir a buscarlos que a mi andar por los montes me gusta mucho y si es pàra encontrar tesoros mejor que mejor, ¿te los has comido todos?. A mi no me gustan pero si encontrarlos que da mucha alegria y mucha satisfacción después de andar tanto encontrar lo que buscas. Dale recuerdos a tu madre que hace mucho que no la veo, seguro estará tan bien como toda la gente de Padornelo de esa edad, luego nos hemos debilitado ... (ver texto completo)
Modesta, vaya cucurrilada catalana que apañaste!
Necesitarás ayuda para comerte todo esto!
Cuéntanos si tuviste que andar mucho para recoger una cesta tan enorme y cuantos hay.
Hoy yo fui a buscar castañas y encontré quince, deje unos poquitos que eran muy pequeños. Lo bueno de los cucurriles para mí, no es comerlos (aunque me gustan) es encontrarlos.
Un saludo para tí y los tuyos en especial para Tomasa.