Hoy, día de la Tuiza, felicidades a todos los que habeís podido estar. A los que no, como yo, paciencia... otra vez será. Es un Santuario muy querido y amado por todos los de los alrededores y por los que no lo son tanto, y con unos recuerdos que ni nada ni nadie podra quitarnos, yo creo que ni siquiera el tan temido Alzheimer, pues los recuerdos de la infancia, por lo general, permanecen inalterables. Tere, estoy de acuerdo con lo que dices, y es más, me has hecho recordar a "Los Pilares de la Tierra". ... (ver texto completo)
Moi ben esa sementeira.
Menos mal que a decrúa maila bima xa as fixera eu diantas coa Corala e a Macarena.
Eiquí as embelgas, para sinalar ata onde se botaban os mangados de grao, facíanse cos garamuxos do propio esterco, co aqueles guizos que aínda quedaban do estrume xa podrido, espetados por ringleiras.
Antonio García Ángel: Me alegro de tu participación en el foro, yo tan solo me entretengo y paso el tiempo de forma agradable, que es la mejor forma de llevar la vida, que en si ya es amarga e ingrata, por eso uso el foro para evadirme de la rutina cotidiana.. Tampoco soy machista, más bien me domina la mujer.. jakajakajakajaa.
Un cordial saludo
Hola Chicho, gracias por la gentileza de responderme y piensa que estamos a 15.000 km de distancia, pero Gracias al Foro de Pueblos de España, cosa que agradesco a Diós haberme hecho descubris estos sitios informáticos de conección, y tan queridos por mí, esos sitios de pueblos, aldeas, y hermosas Ciudades Españolas, que sigo por televisión por medio de Televisión Española Internacional, en mi Tv. diariamente, Bien te dirè que me divertí muchísimo con tus chistes, soy una persona de 68 años, pero ... (ver texto completo)
Antonio Garcia Angel, aca estamos para que disfrutes de este rincón virtual.
Conoci la Argentina y me encanto, tengo gratos recuerdos de Mendoza, zona de vinos y buena carne. Los sitios que vivistes en España los conozco bien por mi profesión y tambien son muy bonitos. Aqui siempre tendras amigos, yo ya me tomo la palabra. Un abrazo amigo, tengo familia en Bernal, restos de la familia que emigro y fuerón naciendo porteños.
Un abrazo
Manuel Varela, Que gusto ver tu respuesta, sinceramente, me sentì feliz como un enano, (verás que he adoptado algunos dichos, y giros idiomaticos de ella bella ESPAÑA, I tengo muchos mas que me identifican aunque sea de familia Italo-Argentina) Bien vamos al grano, dime que profesión tienes? Por que yo estuve en España por mi profesión de Cocinero, Picos de Europa, en Santa Maria de Valdeón, y de allí a Mi Hermosa Madrid, en Alcobendas, En los Mesones de Ortega Cano, además de algunos otros Chiringuitos ... (ver texto completo)
A bubela da casa da maria do marcial. Que maravilla, como describe perfectamente todas e cada unha das tareas da sementeira, xunxir as vacas e apor o carro, as molidas, o garapio, esparexer o esterco, feixe da palla pra facer as embelgas, leira arada co arado romano, o rapaz "tente arriba, tente abaixo"... así o lembro nin mais nin menos
Unha forte aperta Bubela, por refrescarnos a memoria con tantas realidades de fai tempo.
Buenos días Barxés; ¡cómo te gusta recordar estas vivencias!. Cada ano se repetían as mismas faenas, as mismas voltas de arada, cada unha no seu tempo pra chegar as leiras ó tempo da sementeira sin unha herba, pra facer boa laboura, e que o "pan" nacera forte, e libre de cualquera impedimento.
Un forte abrazo, amigo.
Hola, Ballesteros, non teño nada que correxirte porque é así como dices: desde ben pequeniña sempre axudei a meus pais no que tocase, no bar, nas fotos, no campo, cos animales, a conducir, a levar a casa..., o que ficese falta. Os rapaces de ahora non tein nin idea de como traballábamos os de antes. E inda así, non creo que sean mais felices do que fun eu cos meus queridos pais e irmaos.
En cuanto as loubanzas que fais sobre a miña persona, non son eu quen debe aseguralas. Sí te direi que son feliz ... (ver texto completo)
Hola, O candil; como tú ben dices, tampouco son eu quén pra calificarme; eu, simplemente,... son. Que sean os demáis os que me valoren; eso sí, se pode ser, con argumentos e criterio, pra ben ou pra mal. O que sí podo asegurarte é que me sinto satisfeito cuando lle fago ben a alguén; e pido perdón cuando poda facer daño, aunque sea inconscientemente. Ademáis, alguén inteligente no seu día dixo algo así: "Un individuo no es como él quiere ser; sino que, será, como el otro quiera que sea".
Cuando ecribiche o mensaxe, xa eu estaba na Vilavella, por tanto non lle pude dar recuerdos a teu irmao, inda que alí estuve os dous días a xogar a partida. Pero non te preocupes que llos daréi na próxima vez.
Un forte abrazo ... (ver texto completo)
Son as cinco da mañan, hai que levntarse cediño, ir sacando as vacas da corte, xunxilas, e apor o carro. Xa onte a tarde, arrancando co garapio, recebendo as salpicadelas e botando o carro ca espalladeira, deixamos cargado o carro de esterco. O pai saca unha vaca e deixa o rapaz, que solo ten seis anos, pegando dela hasta que saca a outra, unha vez xuntas, colle o xugo cunha mau e ponho encima das molidas, xunxen a parexa e repiten a operacion ca segunda parexa. Ahora ai que apor os carros e guiar ... (ver texto completo)
Certo, bubela: todo correcto e ben contado. Eu, se me permites, agregaríalle un pequeno detalle: se se levantan as cinco da mañá pra xunxir, quere decir que non "acomodaron" as vacas antes. Indo o carro cargado e levando encima o arado, a semente e mais a palla pra embelgar, non viña mal levar tamén un feixe de millos, ou un par de mañuzos de herba, pra que, cuando o gañán faga un alto na sua xornada (entre 9 e 10) pra mandarlle unhas magras de xamón e unhos chourizos, todo ben regado con viño de ... (ver texto completo)
Antonioooooooooooooooo. Tengo familia en Lanuss donde se coje el colectivo nº98
a dos cuadras de la avda principal. Estos son hermanos de los de Mendoza y Rio Gallegos... Joder y son todos de Boca, ni uno solo de River
chistes de hombres y mujeres, hola chicho, soy antonio de buenos aires argentina, verdaderamente me diverti mucho con tus chistes, soy hombre pero no machissta i me identifique con algunos de ellos, es mas he leido algunos de tus emails. de otros temas, y verdaderamente e visto y conocido cosas interesante de tu parte, considerame un amigo de estos foros de pueblos de españa que me integran i me hacen sentir tan bien. no es en vano mis casi 10 años de vivir por picos de europa, y madrid, sitios que ... (ver texto completo)
Antonio Garcia Angel, aca estamos para que disfrutes de este rincón virtual.
Conoci la Argentina y me encanto, tengo gratos recuerdos de Mendoza, zona de vinos y buena carne. Los sitios que vivistes en España los conozco bien por mi profesión y tambien son muy bonitos. Aqui siempre tendras amigos, yo ya me tomo la palabra. Un abrazo amigo, tengo familia en Bernal, restos de la familia que emigro y fuerón naciendo porteños.
Un abrazo
Amigo Chicho, decirte que la pagina de la emigración no sale ni a tiros, o yo soy muy burro. La emigración para mi fue una pagina en mi vida, creo que si vuelvo a nacer la repito, la vida es una lucha sin cuartel, y hay que estar donde hay vida y economia. Gracias a ello conoci un pais fantastico (Chile) y claro que sufrimos, pero los Gallegos no le tememos a los problemas y al sufrimiento, Dios nos hizo duros y trabajadores.
Un saludo
Son as cinco da mañan, hai que levntarse cediño, ir sacando as vacas da corte, xunxilas, e apor o carro. Xa onte a tarde, arrancando co garapio, recebendo as salpicadelas e botando o carro ca espalladeira, deixamos cargado o carro de esterco. O pai saca unha vaca e deixa o rapaz, que solo ten seis anos, pegando dela hasta que saca a outra, unha vez xuntas, colle o xugo cunha mau e ponho encima das molidas, xunxen a parexa e repiten a operacion ca segunda parexa. Ahora ai que apor os carros e guiar ... (ver texto completo)
A bubela da casa da maria do marcial. Que maravilla, como describe perfectamente todas e cada unha das tareas da sementeira, xunxir as vacas e apor o carro, as molidas, o garapio, esparexer o esterco, feixe da palla pra facer as embelgas, leira arada co arado romano, o rapaz "tente arriba, tente abaixo"... así o lembro nin mais nin menos
Unha forte aperta Bubela, por refrescarnos a memoria con tantas realidades de fai tempo.
Jimenez; si te referias a mi, con lo de cura de cuello blanco parecido al Opus Dei; estas muy lejos de la realidad, puedo ser tan cabron como tu o cualquiera, la unica diferencia -puede ser- que tube la maravillosa oportunidad de vivir una experiencia que me confirmo la existencia real y verdadera de Dios y, eso ha hecho que cambie mi percepcion de la vida.
Esperemos que para esas fechas xa teñamos feita a sementeira.
Asi a semana seguinte iremos os ramallos.
Si no lo eres pareces, un cura del opus del cuello blanco.
Esa pagina es dedicada al emigrante, es una realidad
Saludos

http://www. youtube. com/watch? v=UFE329cn3vU&feature=youtu. be
E o fin de semana a festa