El asesor que circula por las redes sociales. El de los trajes, el que cobrará una "pequeña" nomina de 6000 euros al mes por asesor en el hospital Santa Tecla de Tarragona, es uno más de los que el Gobierno coloco una alfombra roja a los pies, de cuyas practicas es hija la situación actual. Los que la gente votó con el bolsillo sin ver que estaba descosido.
No es de estrañar encontrar artículos imcumplidos:
Artículo 50.
Los poderes públicos garantizarán, mediante pensiones adecuadadas y periódicamente ... (ver texto completo)
No te calientes la cabeza, ya estamos inmunizados a promesas incumplidas, y que nos den gato por liebre, yo diría que a esta gente, antes de ocupar cargos tan relevantes, había que calarlos como a los melones.

Venga va! uno malo.

Un borracho se sube a un autobus. Como todos los asientos están ocupados tiene que ir de pie, cada vez que el autobus frena, el hombre se va hacia adelante, luego recupera la posición, pero vuelve otra vez hacia adelante con cada frenada. Cuando llega a su parada, el borracho se baja y el conductor le pregunta:
Oye, ¿no piensas pagarme?
¡Qué dices tú coronilla loca! si he venido todo el camino andando. ... (ver texto completo)
Penso Sra que esta en un moi grave erro. Este Sr é unha persoa educada cualificada, e defensor de todo o que sexa Galego, creo que o seu opinion é lamentable. Desculpe que me meta onde non me chaman.
Un cordial saúdo
Lémbrome cando era un neno da neve que cara a presenza no inverno. Lembro tirarnos en caixas de madeira pola rúa da Igesia até terminar encaixados na casa do meu primo Quico. Era divertido e apasionate. Eu creo que mais dun acórdase destas cousas. Outra baixada moi boa era pola casa de Manolo (Parral) era moi divertido.
Con el fin de que observarais la fuerte nevada que ha caído en la zona, intenté subir una foto de Lubián justo donde comienza la carretera de Castrelos, no fue posible, no válida, varios intentos y nada, estará repetida, o que tienen que ser fotos de Castrelos.
Duli. muy bien las poesias, me gustan, quizá abusando de confianza, he seguido escribiendo la poesía de Rosalia de Castro que tú habías enviado, la verdad. que me dio alegría al verla y encima, con esa fuente tan bonita que tenéis en Castrelos, ... (ver texto completo)
Eu tamén quero lembrar á Rosalía, como Varela. Pero a esa Rosalía máis desconocida. Á Rosalía feminista, na que mallaba o seu marido, o erudito Manuel Martínez Murguía, coma o máis bruto gañán.

"Xan vai coller leña ó monte
Xan vai compoñer cestos
Xan vai a poda-las viñas
Xan vai apaña-lo esterco

E fai o leito i o caldo...
Xan en fin é un Xan compreto
Deses que a cada muller ... (ver texto completo)
Me gusta recordar a nuestra Poetisa, por muchas razones, la primera como queria a su tierra, como se podia escribir asi, es como un angel con una pluma en sus manos.
Como con tanto sufrimiento en su vida pudo decir cosas que quedarón para siempre en las mentes de todos los Gallegos y los que no lo son.
Solo puedo decir que me apasiona.
Lamento ser mal interpretado pero no entiendo que es lo que leiste y donde; dices ser mayor pero interpretas a tu antojo o con mentalidad de niña; nunca he hablado de mi suegro- es Chileno y no conoció España-, en cuanto ha dar lecciones... ¿De que o sobre que? Nunca he dicho que salimos en un barco desde Orense- se bien que no tiene mar- la salida fue desde Vigo.
Lo que menos he pretendido en el tiempo que llevo participando es tratar a los de Chaguazoso de tontos; todo lo contrario mi unica intención ... (ver texto completo)
Eu tamén quero lembrar á Rosalía, como Varela. Pero a esa Rosalía máis desconocida. Á Rosalía feminista, na que mallaba o seu marido, o erudito Manuel Martínez Murguía, coma o máis bruto gañán.

"Xan vai coller leña ó monte
Xan vai compoñer cestos
Xan vai a poda-las viñas
Xan vai apaña-lo esterco

E fai o leito i o caldo...
Xan en fin é un Xan compreto
Deses que a cada muller ... (ver texto completo)
¡Hermano ojala sea asi porque ya cansa y aburre tanta tonteria y temas sin ningun sentido parecen guiones de malas peliculas y pesimos actores que se vallan todos al carajo ¡FUERA ¡un abrazo saludos a Manolo Pidal
Kyna, permíteme estas palabras, pedíndoche perdón por adiantado se fose necesario:
A min sí me divirten algúns dos relatos destes foros, por desatinados, insensatos e absurdos que nos parezan.
Fíxate en "El Quijote". Cando era novo, sempre me pareceu unha parvada que nos querían obrigar a ler. Hai uns dez anos lin ese libro con verdadeiro pracer, e ben que me serviu para preparar irónicas intervencións como voceiro nun parlamento ao que pertencí, e ata en algunha voda no concello.
"La Conjura ... (ver texto completo)
El asesor que circula por las redes sociales. El de los trajes, el que cobrará una "pequeña" nomina de 6000 euros al mes por asesor en el hospital Santa Tecla de Tarragona, es uno más de los que el Gobierno coloco una alfombra roja a los pies, de cuyas practicas es hija la situación actual. Los que la gente votó con el bolsillo sin ver que estaba descosido.
No es de estrañar encontrar artículos imcumplidos:
Artículo 50.
Los poderes públicos garantizarán, mediante pensiones adecuadadas y periódicamente ... (ver texto completo)
Varela me alegro por que tu hermano se mejore, recuerdo que en el pueblo cuando yó tenia 16--17 años todos le llamábamos el CHILE, o el PEPE da CLOTILDE, un amigo de verdad y mejor persona, espero poder verle pronto. Bueno, que pasa con todos los buenos foreros de VILAVELLA con los que se pasaba un rato agradable leyendo sus mensajes, AMADOR, PEPITA, M PIDAL, O CANDIL, comprendo que muchas veces se te quitan las ganas de escribir por culpa de mucha jente que no merece ninguna atención, pero aqui ... (ver texto completo)
Os tratos entre cabaleiros non precisan documentos nin rúbricas. O da nosa gaita xa se rixe polo Dereito Consuetudinario. Tocándoa tan ben como a tocas, tanto é túa como miña.
Unha aperta.
Un saludo a todas las personas de Chaguazoso
No me acuerdo de D. Federico. Yo nací en el 52. Pero sí oí hablar de él, tanto en casa, como en el pueblo.
No sabía que había venido desterrado. Hoy me dijeron algunas personas de más edad que coexistieron dos médicos en un tiempo: el doctor Camba, que era el titular del partido, y D. Federico, que vino como médico de la empresa MZOV o Cachafeiros, que estaba construyendo el ferrocarril.
¿Estás seguro de su parentesco con Federico Rubio y Galí?
He oído varias veces que algún hijo de nuestro Federico ... (ver texto completo)
¡Cómo me gusta Rosalía de Castro! Tarde saldrá otra autora que sepa reflejar con esa maestría nuestro sentir gallego...!
Muy bonita vuestra fuente, Duli, no permitáis que os la "modernicen", que ya pocas quedan así...
Saludos a tí, a Blas, a Piño y a todos los que entren a este tu foro con buena voluntad.
O Candil, si te fijas bien, esta fuente ya no esta en su estado original. Antes había tres pozos: uno para abrevar el ganado, otro para lavar verduras y otro para llenar los cántaros y una barqueta para beber. Lo único que se mantiene es el frontal, que no es poco. Su agua es muy fresquita y sale la misma cantidad en verano que en invierno. ¿Nombre?"A Fonte dos Luises" (mi familia paterna) antiguo lagar.
Rosalía de Castro es única. Tiene una sensibilidad fuera de serie. Leyendo su biografía me ha ... (ver texto completo)
hola un saludo a todos los de chaguazoso
Vente rapasa,
vente miniña,
vente a lavar
no pilón da fontiña.
¡Qué augua tan limpa!
¡Qué rica frescura!
Vente a lavar,
que é un primor, criatura.

Rosalia de Castro.
Válganos Dios,
que sin auguiña n, houbera,
lama este corpo
mortal se volvera.

Vinde a lavarvos,
andá lixeiriños,
a cara primeiro,
despois os peiños.

¡Ai! que meniña!
¡Qué nena preciosa!
Despóis de lavada,
parece unha rosa.

Este miniño
que teño no colo,
despóis de lavado,
parece un repolo.

y sigue todavía mas, Rosalía de Castro, es única.

Este es de Antonío Machado, que también me gusta como escribe y sus poemas.

Del reloj arrinconado,
que en la penumbra clarea,
el tic- tac acompasado
odiosamente golpea.

Dice la monotonía,
del agua clara al caer,
un día es como otro día,
hoy es lo mismo que ayer.

Cae la tarde. El viento agita,
el parque mustio y dorado...
que largamente ha llorado,
toda la fronda marchita.

A noche cuando dormía,
soñé ¡Bendita ilusión!
que una fontana fluía,
dentro de mi corazón.
Dí ¿por qué acequia escondida,
agua vienes hasta mí,
manantial de nueva vida
en dode nunca bebi.
(Antonío Machado) ... (ver texto completo)