Pronto llegará el buen tiempo y poder ir a disfrutar de esos paisajes incomparables del lago.
Nahún teño parábolas, para agradecere, este sinor Carball ou Carallo eu penso que nahùn é mal gaxo, lo que le ocurre nos vota a faltar o meu amigo Manuele más eu y de algunha manera le gosta a brincadeira, se vei que pra meterse con outro dice mellor co portuguesiño que íste nahún se enfada. Total que le digo munto obrigado por lo que aportó tanto a favor del foro como de mi.
Unha aperta
Prezados foreiros: Observo dende xa fai tempo que este foro está parado, ai que chamar o Varela que volva, ainda cos seos defectos animaba o foro e tamen o tonto do portugués. Esperemos co tempo que pasou que xa teña o aparello arreglado.

Un saudo.
Sr. Carallo creo que es asi
porque yo de Gallego no entiendo. Solo me case con una joven de Villavieja y lo poco que parloteo es gracias a mi Maruxa.
Pienso que usted cada vez que interviene en este foro es para
meterse con el Sr Ze. Espero que recapacite y haga un análisis de conciencia..
Sr Carallo no se moleste, le digo esto para que en el foro terminen apreciandolo.
! que ya es dificil!
si leyó el ejemplo del Sr Telesforo es usted un viejo
carca y con mal humor.
Sonria Carallo
Aprezado Tilisforo, creo que o sinor coma quéin nahún quer a coisa díxole cuatro verdades al inocente del sinor Carallo, béin o sinor un militare demócrata y sin pelos na mollada da gosto escuitalo.
Eu le pido o sinor que le pida al amigo Manuele que torne ésto sin él é coma un café sen dulce, fíxese que a te el inocente del Caballo nos vota a faltar.
Unha aperta
Sr 2525 esta usted acertado en lo que dice del Sr Militar. Es hombre serio y recto lo conoci en los tercios y tenia fama de buen militar y de un humor fuera de lo normal. Siempre más cachondo que nadie.
Y usted 2525 es un pandigo de la leche y no haga caso de las lenguas de doble filo. La pena es que no este el Sr. Varela porque con el te meas.
Saludos
Foi un pobre y andaba a pedir limosna, y chegou a unha porta y dixole a quen andaba cocendo, que si le podía facer un fourinchico y tirarlo no forno.
y logo despois aquel creceu tanto no forno, que non podían sácalo pola boca.
Despois foi engarrou y tirou outro mais pequeno, resulta que ainda saliu máis grande. Con que despois dixole que se marchara de alí ela y a súa familia para un alto.
y despois dixo:
Aiquí espeto o meu bastón
aiquí sai un gargallón.
Despois alagouse aquelo y de alí saliu ... (ver texto completo)
No sé por qué me recuerda, señor Carballo, a un boticario que tuve el disgusto de conocer en Tordesillas en un instante de 1.977.
Un año antes yo había contraído matrimonio en Djala, que por entonces se llamaba Villacisneros, con la hija de mi capitán, quien una vez jubilado se vino a vivir a su pueblo de Segovia: El Espinar.
Mi esposa y yo, con un bebé de tres meses, en el viaje entre Pentes y El Espinar --estando yo de permiso-- nos detuvimos en Tordesillas para darle el biberón al lactante. ... (ver texto completo)
Aprezado Tilisforo, creo que o sinor coma quéin nahún quer a coisa díxole cuatro verdades al inocente del sinor Carallo, béin o sinor un militare demócrata y sin pelos na mollada da gosto escuitalo.
Eu le pido o sinor que le pida al amigo Manuele que torne ésto sin él é coma un café sen dulce, fíxese que a te el inocente del Caballo nos vota a faltar.
Unha aperta
Parece mentira sinor, da gosto o que aprendió o sinor en pouco tempo, agora por lo menos xa nahún se mete co meu amigo Manuele, a min que me diga tonto creo que téin un bocadito de rzahún, pois meu Deus debido a nahún ter ido de garoto a iscola sahún munto espabilado, más sahún o suficiente para darme conta que o sinor mellorou munto desde a última vez.
Unha aperta para tuda malta
Prezados foreiros: Observo dende xa fai tempo que este foro está parado, ai que chamar o Varela que volva, ainda cos seos defectos animaba o foro e tamen o tonto do portugués. Esperemos co tempo que pasou que xa teña o aparello arreglado.

Un saudo.
No sé por qué me recuerda, señor Carballo, a un boticario que tuve el disgusto de conocer en Tordesillas en un instante de 1.977.
Un año antes yo había contraído matrimonio en Djala, que por entonces se llamaba Villacisneros, con la hija de mi capitán, quien una vez jubilado se vino a vivir a su pueblo de Segovia: El Espinar.
Mi esposa y yo, con un bebé de tres meses, en el viaje entre Pentes y El Espinar --estando yo de permiso-- nos detuvimos en Tordesillas para darle el biberón al lactante. ... (ver texto completo)
Prezados foreiros: Observo dende xa fai tempo que este foro está parado, ai que chamar o Varela que volva, ainda cos seos defectos animaba o foro e tamen o tonto do portugués. Esperemos co tempo que pasou que xa teña o aparello arreglado.

Un saudo.
"Sufrimos e hicimos sufrir y somos conscientes, pagamos precios enormes, pero seguimos por milagro vivos y templados, mucho más humildes y republicanos, porque nos quedó incrustado que nadie es más que nadie"....
Mujica.
Uno de los pocos discursos de presidente que ilusionaba. Se jubila.

Símil:
Sabéis cuando te mandan al rincón de pensar?
Pues el Congreso de los Diputados es redondo.

Un respetable profesor de Derecho les dice a sus alumnos:
Recuerden muchachos, lo más importante, cuando ... (ver texto completo)
Que Rouco Varela tenga un pisito de 1.500.000 Euros exento de IBI mientras desahucian niños de 20 días también te lo explican en clase de religión.

Lo de convertir el agua
en vino lleva años
haciéndolo Don Simón
y no le ha dado por
fundar una religión.

-Papá me pican los mosquitos.
-Pues apaga la luz. ... (ver texto completo)
Hola, Piño. Me alegro mucho de que mi hermana te haya mandado el árbol genealógico de la familia y, sobre todo, de que te haya hecho tanta ilusión. Yo en eso no tengo ningún mérito. Creo que todo el mérito es de mi padre (Q. E. D.). El pasó muchas horas metido en la sacristía recopilando datos. Creo que llegó a remontarse al 1.700. Hoy día, si hubiera querido hacerlo, no hubiera podido, pues ya no queda ningún libro allí. Se los ha llevado el obispado y es prácticamente imposible tener acceso a ellos.
Un ... (ver texto completo)
Lo bueno de andar a tiempo, si a Pepe le da por dejar lo del árbol genealógico para cuando se jubilara, ya que tenia más tiempo, no lo podía hacer, a veces me pregunto, por qué los libros de las parroquias se los tendrán que llevar para el Obispado, era una fuente de información muy valiosa para los pueblos, tampoco sería tan costoso preparar en las sacristías, un lugar (caja fuerte) para librar los libros de que se los llevarian y de contra incendios.
A veces al visitar algunos museos, te encuentras ... (ver texto completo)
"Un motociclista va por la carretera a gran velocidad. De repente siente un golpe en su casco, se detiene, vuelve su vista y observa lo ocurrido. Sobre la carretera hay un gorrión sin signos de vida. Afligido por lo ocurrido, levanta al pajarito, lo pone en su bolsillo y lo lleva a la casa. Allí tiene una jaula de periquitos y pone al gorrión en la jaula, con unos pedazos de pan y un platito de agua. Se queda observando por horas al pobre pajarito que sigue desmayado, pero tiene que salir a trabajar ... (ver texto completo)
Aprezada ex, parece mentiira que sexas tú a que te queres reir de min, tú sabes porque béin eu a g nunca le puxe punto, además el padre sempre me dixo que a la j se le puña alguha vez más a g nunca, logo dices que sei escreber pobre de min sei eu como me vexo xa se me daba mal cuando o facia no ordenador que me regalou o xefe más agora desde que se estropeu co telemovil nahún dou unha a dereito muntas veces eu poño unha coisa y el pon outra, sólo sabe Deus y eu como me vexo.
Dale lembranzas miñas ... (ver texto completo)
UN BEIXO ONDE MÁIS LLE PLAZCA?
Ai, señor Vintecinco, non sei como o noso amigo Romerales é quen de aguantarlle tal atrevemento. Un bico onde máis lle guste...
Claro que ben sei eu de boa tinta ata onde chegou vostede coa aquela Pita adolescente...
Din por aí que unha tarde daqueles tempos a nai da rapaza mandounos pasar para dentro, porque na rúa facía unha viruxe de mil carallos. Quedaron os dous sos no salón, mentres a nai furgaba na cociña.
E cando máis acaramelados estaban, berrou aquela ... (ver texto completo)
Es fácil manipular información en la redes sociales. A veces es como la ludopatía de los juegos en general y también en pensamientos extremos... No me extiendo que me ataca la marabúnta... que peligro... Salu2.