No cuesta nada, pero crea mucho, enriquece a aquel que la recibe sin empobrecer a quien la da. Ocurre en un momento como un flash en la memoria, pero se mantiene siempre. Crea felicidad en el hogar, faborece el trato en las reuniones y la cortesia entre los amigos. Elimina el cansancio es amanecer del desánimo, es crespusculo de la tristeza y el mejor antídoto natural lara los problema. No puede ser comprada, suplicad, prestada ni robada, pero es el bien más valoradode la Tierra cuando se da sin ... (ver texto completo)
Pepita, muy bonito ese valor de una sonrisa.
Muchas gracias por acordarte de tod@s nosotr@s con esta dedicatoria
Un fuerte abrazo
No cuesta nada, pero crea mucho, enriquece a aquel que la recibe sin empobrecer a quien la da. Ocurre en un momento como un flash en la memoria, pero se mantiene siempre. Crea felicidad en el hogar, faborece el trato en las reuniones y la cortesia entre los amigos. Elimina el cansancio es amanecer del desánimo, es crespusculo de la tristeza y el mejor antídoto natural lara los problema. No puede ser comprada, suplicad, prestada ni robada, pero es el bien más valoradode la Tierra cuando se da sin ... (ver texto completo)
Aunque xa pasara unha semana e imposible non seguir pensando en ti Pili, non hay un solo día que non pases polo meu pensamento sempre me fago a menma pregunta "porque Dios foi tan inxusto contigo n0n te merecías un final tan premeturo. Como recordo o día que naciche eras realmente bonita con un pelo moi largo "casi se te podía facer unha coleta "eu era moi pequena pero recordo como se fora oxe. eras unha gran persona e moi cariñosa sempre alegre e sonreindo. Segura que ahí arriba te van a recibir cos brazos abertos, pero qui abaixo que apenados nos deixache Pili que teñas paz na tua vida eterna. ... (ver texto completo)
Hola a tod@s, tambien a los pueblos veciños que de vez en cuando también les hecho una ojeada, y solo el hecho de escribir ya demuestra que sois buena gente, con cuerpo sano en mente sana. Ya se sabe todo no es posible, problemas de comunicación, falta de tiempo, el mandato de la biblia; Ganarás el pan con el sudor de tu frente, me impide que solo lea los textos y me recuerda que tenemos un pasado en común, pero estaríamos bien equivocados quedándonos en el pasado en un mundo que no existe.
Yo comparto ... (ver texto completo)
Eche ben certo que o negro resalta sobre o branco. Por iso algunha vez tuve ocasión de decirlle a algunha:
--A túa rosa é máis grande que a roseira.
Pero xa hai tanto tempo, que acho que inda non se inventaran as rosas negras. Tamén é certo que sempre tuve moita fantasía.
Lapaberzas fora coas vacas para a Serica, perto do Churrián, no tempo da sementeira. Naqueles tempos andaba a chocar cunha rapariga do pobo das pitas, e cheiráballe que tamén ela andaría coas vacas nun prado a beira do Leira, ... (ver texto completo)
Pablo. Siempre pasaron cosas muy raras, "que pueden ser verdad"...

Un matrimonio, os dous mui morenos lle nace unha meniña pelirroja con muchas pecas.
Dicelle o Juán a María, non termino de comprender cómo sendo nos tan morenos nos nacera unha filla tan ferruxenta.
Sin dudar nada, contesta a María ¡non veis o que pasa! fasme o amor tan raras veces, que de unha vez para outra deixas oxidar a "cousa" que ahi tes o resultado.
Mi más sentido pésame a la familia de Pili E. P. D. Me imagino la tristeza que les embarga en estos momentos, siempre es triste el tener que separarse de seres queridos, al ser tan joven, lo acentúa más, cómo cristianos no queda otra alternativa de resignarnos, y pensar que Dios ya la tiene en la Gloria.
UN abrazo.
Muy bueno el chiste Pablo. Las personas a veces sólo vemos lo que queremos ver y no lo que tenemos delante y pasamos de lo obbio para creernos lo más increible, si el hombre era feliz así..... Un beso para todos y a ver si animamos esto.
Muy bueno el chiste, aunque alguno habra que sea realidad.
Un saludo a todo el pueblo de Padornelo
Quiero mandar a toda la famila un fuerte abrazo. Os doy mi mas sentido pesame por la perdida de vuestra hija D. E. P
Soy ahijada y sobrina de Pili (DEP). De parte de toda mi familia, muchas gracias por las condolencias. Un saludo a todos
Despues de este paréntesis, quiero decir que es lo minimo y lo poco que podemos hacer solo unirnos al dolor. La naturaleza muchas veces es cruel y no mira a quien, no nos han preparado para ver morir a un hijo solo para ver a los padres y abuelos esto es muy dificil de encajar y solo hacer este relato se me caen las lagrimas. De todas maneras el olvido es la autentica y definitiva forma de morir, mientras alguien nos recuerde, podremos decir que de alguna forma seguimos entre los vivos.

Sonia ... (ver texto completo)
Soy ahijada y sobrina de Pili (DEP). De parte de toda mi familia, muchas gracias por las condolencias. Un saludo a todos
Hoy dejándome caer por Barcelona, vi una cola de gente de tres manzanas, como hace tres años que no se veía desde que empezó la" moda" de la crisis. Le pregunté a un señor para que era esa cola, me contesto, que para ver el interior de la Sagrada Familia. ¿Y hay que pagar, le insinué? No, es el penúltimo sábado que se puede ver gratis me dijo el buen hombre, esto me animo a ponerme en la cola inmensa que desanima a cualquier persona que no le guste esperar. Después de una hora y de hacer 50 vueltas ... (ver texto completo)
¡Voto por lo de las fotos antiguas!
A min este acontecimento na choza da Viña tenme chegado de lonxe, en máis dunha ocasión, e non sei se tódalas fontes son de fiar. Sobre todo se naquel tempo eras un cativo ou andabas inda a navegar polo forro dos perendengues dos teus devanceiros.
Ela, a amorosa, érache a Galdina, procedente do norte da Lusitania.
O emprendedor de tal negocio na choza non foi outro que un "lozano" señor que, entre outros empregos, foi tamén o secretario da Cámara Agraria Local daqueles tempos.
Daquela cabe deducir ... (ver texto completo)
O da pastoriña, si a pesca o Lozano en esas condiciós, nos sei como adaría, seguro que ¡festa no aire! e pro lobo que sempre estaba vigilante, outra festa coas ovellas.

De "gestor" creo que si era o Lozano con algún ayudante máis, menos mal que a Galdina tuvo unha axuda, a pobre muller si ten que dar servicio a todo personal da Cámara Agraria ela sola os "amortiguadores" se lle iban a escarallar por completo, o parecer, eran tres as señoritas, a Galdina, a Roxiña, a outra non me acordo do nombre ... (ver texto completo)