Gel, Pepita. Comprendo o voso interes é preocupación, ten que ser mui triste, querer levarlle un ramo de flores a un ser querido e non saber a donde, eu estou totalmente de acuerdo que esto se chegue a resolver. En esto da Memoria Histórica, se ten abanzado moito, impensable vai unhos anos, esperemos que pouco a pouco se irá aclarando a mayor parte dos casos, son os efectos da democracia, ojala dure e perdure para sempre.
Inda Cho Sei - Ricardo. Escribis todos tan ben, que casi non sei que deciros, ... (ver texto completo)
XA CHOVEU. Hola Manolo, ¿que tal estais toda la familia? espero que bien. Por tus palabras, imagino que lo pasaste muy bien en los reyes, ¿habras bailado una muñeira? aunque fuera a ritmo de rok, porque estos güayabitos de ahora (es broma)
creen que solo bailábamos pasodobles. QUE TEMPIÑOS, quen os piñara. Un puñado de SONRISAS para todos.
Aquí se cumple la regla 1-9-90.
Eu fun un pescador de troitas xa tardío. Aprendín a pescar unha vez casado, inda que non teña nada que ver unha cousa coa outra (digo eu).
Non foi o caso doutro pescador máis novo; tan novo, que foi alumno meu nos meus tempos de mestre, tanto na escola como no río. Pois aínda fomos xuntos a pescar un día ó río das Hedradas, onde fixemos unha boa pescata.
Este novo pescador, ao que podemos chamar Chimpabrevas, sendo un meniño de moi poucos anos, atopou un carrete Segarra nun vertedoiro. El mesmo ... (ver texto completo)
Nos meus tempos de político ouvín moitas veces a palabra "demagogia". E casi sempre a empleaban os máis demagogos ponentes. Seguro que non é o caso do señor Prat, inda que dice cousiñas moi difíciles de sacar adiante polos xestores en tempos difíciles, pero que "lle gusta moito escoitar á xente para a que se fala".
Certo que estes tempos son difíciles, pero non son comparables a aqueles outros do pequeno debate. E das personas forman parte o presente, o futuro e o pasado. Eu non teño avós maltratados ... (ver texto completo)
COCINEROS. Con muy poco espacio y mucha paciencia hicierón las delecias de los comensales. Buenas personas y yo me quede impresionado que en tan pocos metros se celebrara tal fiesta y cuatro dias seguidos, comida, cena y bailoteo hasta las tres de la mañana. Un abrazo para los cocineros y las mujeres que hicierón un trabajo fantastico. Despues el Gaitero un crak y toda la mini orquesta.

Yo hacia muchos años que no veia unos Reyes y desde luego vuelvo a repetir como
esta mandado.

Referente ... (ver texto completo)
ALTA COCINA. Con semejantes cocineros, seguro que la cocina fue exquisita. Un puñado de sonrisas para ambos. Os animo a que mandeis mas fotos y si le poneis un comentario, mucho mejor.
HOY es el dia mas importante de mi vida; EL primero del resto de mi existencia
O valor de un sorriso é incaculable, coma o da Pili, sei que non a olvidaremos, pero tamén temos que seguir para diante e pensar un pouco no que dixo Antnio Machado:"La murete es algo que no debemos temer porque: Mientras somos, la muerte no és, y cuando la muerte és, nosotros ya no somos.
Saudos a todos.
Sr. Einstein. Vostede e unha persona intelixente, igual que Antonio Machado, pero fixese que "cando a morte foi" o sr. Machado seguiu sendo. Bueno falemos de vida. ¿Donde vive o Sr?,. ¿Cando Maldonado, era rapaz?. ¿seus pais non viven no pueblo? e porque non. ¿e home ou muller?. Non sei si xa preguntei ¿conto co seu aprecio? E por certo ¿Foi a festa dos reis?. Si me contesta, me axudará a intentar resolver. Un monton de sonrisas
Lameirolongo, Sampa, acabo de pasar por la calle, hay tres semáforos, el rojo, amarillo y verde. ¿En que color estamos, teniendo en cuenta que el verde tiene 200 años?.
Y pensar que yo no se nada, porque la cultura del apriete elimina la libertad de pensamiento que se perdió por conveniencia, desinterés o cobardía.
A SONRISA.: Gracias por arrancarme unha sonrisa nun dia que non e dos millores.
E verdade que a sonrisa costa menos que a luz pero si non pagache o recibo da luz a oscuras por moito que sonrias... a hostia (perdón) que te podes dar de pistonuda. Sr. Saudade perdone por o chiste, e sin ningunha intención. CREO QUE EN ESTE PAIS EN MOMENTOS "DIFICILES" iban de por O DIA DA SONRISA. Moitas sonrisas pra todos.
Meu abuelo paterno presenciou como fusilaban a catro veciños de e tuvo que meterse no riu e taparse con unhas ramas pra que no no viran porque tamen o huberan fusilado ese día por presenciar os fusilamentos e un tiu de miña nai tamen o fusilaron por ser tricionado por un guardia civil que era veciño do pueblo, menuda alimaña; non entendo como pode haber xente que ainda eté en contra da memoria historica. un saudo a todos
¿lameirolongo? ¿sampa?
si k es una pena y sobre todo siendo tan joven hayer han hecho aqui en viella una misa por pili dios no tenia que permitir de morirse tan joven d, e, p,
O valor de un sorriso é incaculable, coma o da Pili, sei que non a olvidaremos, pero tamén temos que seguir para diante e pensar un pouco no que dixo Antnio Machado:"La murete es algo que no debemos temer porque: Mientras somos, la muerte no és, y cuando la muerte és, nosotros ya no somos.
Saudos a todos.
Mas sabe el diablo por viejo que por diablo, espero que non te ofendas Varela un saludo a todos. Un día destos vos envio outra historieta pra entretenervos un pouco porque si e certo que estamos moi apagados.
Bueno quiero seguir con los diablos que tienen algo de simpaticos.

El diablo no duerme, pero se hace el dormido cuando le conviene.

Un abrazo Pepita y foreros animaros.
A resposta ten pouco rigor científico, como vostede comprenderá, pero é unha forma mais de fomentar a escritura neste foro que todos queremos que funcione o mellor posible.
Nun huevo entran duas mulleres: Clara, y/ema. (¿?).
¿Quen dixo?: " A mi lo que me rvienta son los camiones".
Unha aperta.
Muy bueno lo del huevo, no tendra rigor científico, pero si para mearse de risa.

Todo tema sea de la indole que sea es bueno para fomentar la escritura y pasarnos un rato agradable. Saludos amigos