La ropa es la vestimenta del cuerpo, la personalidad es la vestimenta del alma.

Salud.
Ballesteros, estoy de acuerdo contigo, pero con el frio que esta haciendo dejame ponerme mi chaquetón de piel y no me importa que me digan bla bla.............

Como se que te encantan los "refranes" haber este que te parece.

Por San Simón y Judas (28 de Otubre) cojidas las uvas, lo mismo las verdes que las maduras. " Como lo vio mi cuate "

Un saludo
La ropa es la vestimenta del cuerpo, la personalidad es la vestimenta del alma.

Salud.
Señor Zé: Contestando a su pregunta sobre el castaño en cuestión. Le digo que efectivamente allí está fue testigo de muchas historias en mi juventud, iban las jóvenes allí abrazarsen a él, decían que trasmetía mucha energía, sobre todo las señoras mayores, comentaban que las jóvenes que se fuesen a casar pronto, tendrían
suerte en el matrimonio. Por mi experencia pude comprobar que efctivamente, alguna que yo abracé debajo del mencionado castaño, tuvo mucha suerte en el matrimonio. No sea malo señor ... (ver texto completo)
Aprezado Frias, non pensaba contestarlle más vexo co sinor que e bon gaxo, assín vexo que o castiñeiro tiña más historia que a que eu imaxinaba, eu o recordo por quitarme uha boa treboada. Tambein esperabamos alí debaixo ate que os primeiros deixaban o trelo na vilavella y regresaban sin novedad, e decir que nahu lle saleran os guardas. Más nahu sey si era por ir un cansado, ou por istar perto do sitio, a coisa que debaixo de él se respiraba munta tranquilidade, pode ter algo místico. Referente o ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
Muchas gracias INDA CHO SEI, al igual que tu no encuentro palabras para describir el sentimiento que afecta a sus seres más queridos como sus Padres y demás familia, yo solo recuerdo a Paco.-
Un abrazo
Pepe
Salva a ver si te mola primo querido: Vente para hedroso y veras como te llamaran el mas generoso, o si te vienes a Hedroso viveras un dia maravilloso ok
Hola filliños meus, estou mais que preocupado, vamos que non durmo nada, desde fai un mes porque vexo que esto non vai pra diante o das camisetas, eu non a necesito, pero estou triste y deprimido como o Salva, porque vai chegar o día da festa y a naide se le ocurriu a millor idea, eu imagino que esto e pra promocionar o noso pueblo, y non as festas, que as festas promocionanse solas. Tamen quero deciros, que andeis rapidiños, porque si non os dos pueblos de cerca sacaran eles a millor idea, si non ... (ver texto completo)
É moi doado saber se o lume o prendeu un home ou unha muller.
Se se prendeu cun mixto, foi un home.
Se se prendeu cunha "cerilla", foi unha muller.
A paisaxe dos nosos contornos está diseñada polo lume. É unha desgracia.
Andar polo regueiro que vai de Erosa á Barxa, era como darse un paseo polo Canadá. Iso antes do lume. Agora será como camiñar polo máis fondo do averno.
Non sei se foi cerilla ou misto, pero tanto unha cousa como a outra, o que prendeo o lume había que queimalo no lume vivo pouco e pouco pra que lle doera mais e tivera mais sufrimento.
Porque a paisaxe dese tramo de rio era tal com tu a recordas.
Un saudo
Alejandro era fillo de Paco, do irmán de Socorro.
Bueno, me ha sucedido lo mismo que a Jose, eh vuelto de Vacaciones y al abrir el foro me eh encontrado con la noticia de que ha fallecido alguien vinculado a Padornelo, no tenia ni idea.. pero claro ya lo han explicado.. ahora me doy cuenta que Alejandro es hijo de Paco, hermano de Felix y Socorro... mi màas sentido Pesame, les acompaño en su dolor, y pido a Dios les de la resignacion necesaria, para seguir adelante... es cierto que cuando un Ser querido se nos va, duele muchisimo, pero asi, es la ... (ver texto completo)
Valla hombre, que pena yo también casi ni me entero siento no haberme acordado e ir a llamaros ha sido en casa de Tono ya subiré unas fotos del magosto y como bien dices será para el próximo año. un saludo amigo
sI QUE TES RAZÓN QUE SON EU, NIN ME CONOCÍA. XA MA ENSEÑARÁS EN FOTO REAL UN VICO
Fay unhos minutos que acavo de chegar de Vilavella e xa a voto de menos, que lexos e a vez que cerca a sinto e o que mais me molesta e que asta dentro de 5 meses xa no na volvo a mirar. Que ve-no pasei, que vo tempo facía aunque onte a noite como chovía, pero esta mañan apareceu un día bastante vo. Por fin e despois de tantos anos por fin estube no magosto tan desxado e tamen comí unhas filloas boísimas e feitas por un madrileño. iso si que ten mérito ¿ou non?. Varela donde estabas que te perdiches ... (ver texto completo)
Pepita: Me comi un magosto en plan particular, solo con la familia me dedique ha poner flores a la Clotilde al Elisardo y en mi pensamiento tambien se la puse a seres queridos como mi viejita Sara madre de mi cuñado, estan enterrados al otro lado del Atlantico, pero se que algo sintierón con esas flores.

Despues me dedique a podar los arboles que falta les hacia y en realidad el unico que lo puede hacer soy yo, porque mi hermano ya no esta para estos trotes y mi hermana menos, bueno es lo mejor ... (ver texto completo)
Alejandro era fillo de Paco, do irmán de Socorro.
Hola a todos.-
Terminadas mis vacaciones, entro en el Foro y me entero del fallecimiendo de Alejandro, parece que és una persona joven relacionada con Padornelo, lo siento, no sé quien és, aunque por algún nombre que aparace en algún mensaje me hace pensar que su padre es de Padornelo. Desde aquí le envío mi más sentido pesar. Rogaría que álguien me informara de quién se trata.
Un abrazo.-
Pepe.-
Bonita palabra. Noutros eidos dícenlle zocos, tamancos ou galochas. Para min sempre foron zamancos.
A min facíamos meu pai. A madeira era de bedulo. Logo púñame unhas ferraduras coma as dos xumentos para que durase máis o piso. E xogabamos ao futbol con eles no adro da eirexa nos recreos da escola. Os dianteiros traguíamos sempre as canelas esfoladas polas couces dos defensas.
Menos mal que de mozos xa non os levabamos para xogar cando íamos á Vilavella, porque se os defensas os calzasen, pobres ... (ver texto completo)
Sinto non poder felicitarte onte pero non había cobertura en todo o día. polo tanto espero que pasaras un bo día e te regalaran oitísimos regalos, e ante todo perdón polo retraso (FELICIDADES) Un vico
Gracias hemanita, no tienes porqué pedirme perdón, loque cuenta son la intención y los buenos deseos y yo sé que los tuyos lo son.
En cuanto a los regalos, (materiales) no me quejo, para mi siempre es suficiente, cualquier cosa la acepto con cariño y agradecimiento. Pero, sin duda, el regalo mas grande lo recibo todos días, por parte de la familia.
Un beso grande, y gracias otra vez.