Cando chegou don Miguel a Lubián, facía máis cartos o capador ca o veterinario.
O Paulino tocaba o chiflo, e saíamos todos os rapaces pensando que era o afiador, por aquelo do seu artiluxio a pedais; pero o capador non era do noso interés, sempre enriba da porca.
Daquela saíu un novo decreto vedando a actividade dos capadores en favor dos veterinarios. E don Miguel non facía vida do Paulino, porque toda a xente valoraba máis a experiencia do de Pentes ca os estudios do veterinario.
E tanto se ... (ver texto completo)

A xustiza neste caso exerceu unha presión estéril. Despois pasou o que pasou, saíron capadores de tódalas casas e foi a perdición de moitos cabritos e porcos.

Cando chegou don Miguel a Lubián, facía máis cartos o capador ca o veterinario.
O Paulino tocaba o chiflo, e saíamos todos os rapaces pensando que era o afiador, por aquelo do seu artiluxio a pedais; pero o capador non era do noso interés, sempre enriba da porca.
Daquela saíu un novo decreto vedando a actividade dos capadores en favor dos veterinarios. E don Miguel non facía vida do Paulino, porque toda a xente valoraba máis a experiencia do de Pentes ca os estudios do veterinario.
E tanto se ... (ver texto completo)

Xa tiña coñecemento do pasamento de Don Manuel Alonso Novo (nacido en Lubián cando seu pai era o practicante deiquí). Foi senador do PSOE pola provincia de Zamora na lexistura de 1.979-82. Logo abandonou esta formación e integrouse noutra de nova creación (PASOC), na que militou tamén seu irmán Luis (que foi deputado da Asamblea de Madrid), fundada por Alonso Puerta.
Que a súa morte sexa precisamente ese pasamento a mellor vida.

Acabados os renovos botei as vacas pro caudillo, deixando solo na casa unha novela chamada Corala que trataba de amansar, e a Garbosa a punto de parir.
O tío José que era un home moi entendido, advertiume un día que como non le botara a miúdo o xugo encima a novela, podía non tela presta para herba nin a carrexa.
O problema era que na corte non tiña máis vacas, e cúa Garbosa naquel estado non a podía xunxir.
Dandole voltas ó tema, veume unha idea á cabeza que aviado puse na practica. No corral, ... (ver texto completo)

¡Muy ben! me gusta ó relato. Hay que reconocer que tuveche moita suerte, mira que si lle da o veterinario por vacunar a parexa contra o errago, como facían varias veces, ¡liaba boa.!
Saludos.

Acabados os renovos botei as vacas pro caudillo, deixando solo na casa unha novela chamada Corala que trataba de amansar, e a Garbosa a punto de parir.
O tío José que era un home moi entendido, advertiume un día que como non le botara a miúdo o xugo encima a novela, podía non tela presta para herba nin a carrexa.
O problema era que na corte non tiña máis vacas, e cúa Garbosa naquel estado non a podía xunxir.
Dandole voltas ó tema, veume unha idea á cabeza que aviado puse na practica. No corral, ... (ver texto completo)

Hola Paquita. A mi me consta que eres una buena gallega y aunque te fuiste de Vilavella cuando eras muy pequeña nunca la has olvidado, asique bien venida al club de los gallegos

Se ha muerto Manolo el hijo de D. Paca. Este hombre si que quería al lueblo y a sus gentes, dejó escrito que sus cenizas las llevaran a Vilavella y las echaran en la finca que tienen en la Tapada, y ellos como sabeis no son nativos del pueblo y tampoco hablaban gallego pero se sentian tan gallegos como el que más. Yal menos siento mucho su muerte. GEL: Tu eres del Pereiro yo a ti te conozco eres sobrina de la Chata ¿no?

Peteretiño espero una respuesta a mi invitación.

Sexas benvida neste foro, e quedas tamén convidada á páxina oficial do Ayuntamiento (www. ayuntamientolubian. es), onde hai outro foro menos concurrido, pero moito material.
Eu tamén tuve un avó que foi o mellor contacontos do mundo de Lubián, e unha mai que tamén os contaba moi ben levados, pero que agora non lembra polo maldito alzheimer.
Todos estes contos e lendas son o noso patrimonio inmaterial. E non imos perdelo.
Nin que decir ten que probablemente non haxa nin un anaco de verdade en ... (ver texto completo)

Para Amador. Cuando quieras nos vemos aqui en la sierra y nos comemos un caldo Galego o una paella, cuando quieras me llamas y lo hacemos aqui en mi casa para recordar tiempos. Un saudo a todos Galegos do mundo y que este foro siga asi de cachondo.

no escribo en gallego, porque llevo muchos años fuera de galicia, y meteria la pata pero me siento gallega y hablo de galicia y villavieja por donde voy. no se quien es (inda cho sei)..... MUCHOS ABRAZOS PARA VILAVELLA (PEPITA HOLA GUAPA).. BESOS. MARCOS FRAN MUAC..........

CONTO DO ALCALDE DE LUBIÁN
Daquela inda non chegara a TV ó noso concello. Andaran uns navarros cunha antena cravada no cimo dun pao de piñeiro levantado preto da Escarramana. Pero aquelo máis parecía unha buraca chea de chispas que un televisor.
A radio inda hoxe non se escoita ben, pero naqueles tempos non che había outra cousa, e botaban aquelas radionovelas por episodios diarios...
-- ¡"Matilde, Perico y Periquín"! "Matilde Conesa, Pedro Pablo Ayuso..."
As amas de casa daqueles tempos (que ... (ver texto completo)

Mira que foi ben sincero o señor crego.
O mei querido pai DEP (fai precisamente hoxe xa 6 anos que nos deixou) foi albañil, e pola sua profesion recorreu mutos pobos nos seus anos novos, que despois viviu hasta xubilacion fora. E contabanos sempre historias do que pasaba polo contorno. Bueno, a veracidade delas eu non podo comprobala.
Esta histora sempre a recordo, non sei en que pobo foi, ben pudo ser Lubian o millor, onde vivía o tio Serna e a sua muller Sara mais o fillo do que non me acorda ... (ver texto completo)

"El gallego se siente, no hace falta escribirlo", discrepo: é necesario escribilo, falalo, ensinarllo os nosos fillos e fomentar o seu uso sen complexos xa que de non ser así unha lingoa está condenada a desaparecer. Non quero imaxinar a Castelao, Rosalia, Curros, Pondal,... escudandose en "no es necesario escribirlo"

Como este tema do galego lebantou tantas ampollas escribamos en galego a partir da hora que cada un o escriba como bohamente poda, esceibamolo como o falamos. en Galicia hay cuatro provincias nas que en cada umha delas se fala o galego de distintas formas inclusu con distintos acentos, pois nos falemos como se fala no noso pueblo que e como nos enseñaron os nosos anrepasados sin ter que avergonzarnos de como o pronunciamos e pior o que falou galego e ahora vay o pueblo falando o castellano facendonos ... (ver texto completo)

Hola Pepita! Estou totalmente contigo, vou a perder a vergonza de escribir o galego con faltas, e escribilo tal como o falo. Eu tamen me sinto orgullosa de que se me note que son galega, pero eso de que alguns de outras provincias, casi sin abria a boca xa te veñan con tipico topico: gallega ¿no?, xa me cansa. Si, son galega, e qué, non sera unha desgracia, digo eu.
A semana pasada entrei en Amsterdam nunha tenda onde venden productos españois. O pan era por certo galego, segun dixo a boa muller. ... (ver texto completo)

Hola Peteretiño. Non sei por que e suete pra Vilavella que Inda-cho-sei non perteneza a ella. A verdade, que mais da. Tampouco fai falta ser tan encollidos. Eu son galega en cualquera parte que me encontre, e cuando me atopo con alguen que sin ser galego respeta o meu idioma e ainda o escribe mellor ca min e algo que valoro moito, porque a decir verdade hay mutos galegos que desprecian a sua lingua, e isto non e critica cara ninguen, que quede claro, simplemente a constatacion de un feito que todos conocemos.
Por muto tempo que votes fora de Galicia, o que ben se aprende non se olvida. Os que estan fora e non o falan e porque non queren o porque non llo enseñan. E repito, cada cual e libre. A mayoria dos galegos que estan (mos) fora creo que, si cabe, ainda se sinten mais galegos que os que non tuveron que irse, porque a morriña fai aflorar sentimentos moi profundos.
Eu identificome totalmente co poema de Victoriano Taibo. E mais, penso que o galego que non fala a sua lingua e galego a medias. Pero esto e unha opinion muy personal, sin pretensions de que naide se sinta aludido ou aludida. Saudos ... (ver texto completo)