Naqueles tempos nos que os retretes inda non se inventaran, e para o alumbrado público inda non se creara a luz, el, un viuvo sesentón, xa coñecía que a veciña estaba avizada a escancharse por riba dunha guicha do pontón, e botar as súas deposicións directamente ao rigueiro. Bragas, non sei se levaba. Aposto que non, porque aquela crisis sí que era crisis.
Unha noite que había boa lúa, el decidiu agardala agarvado debaixo do pontón. Alí estuvo perto dunha hora a esperar.
De sopetón apagouse a ... (ver texto completo)
Cada dia estaste a degradar mais, xa poño en duda que teñas a educaión, que segun me dixeron tes.

Ballesteros, estou de acordo, a Pita Moñuda, e algo ficticio, coma si fora una alegoría, pero o que tira dos fios da pita, como si fose una marioneta, e o dono da pita, que sigue a ser un porco noxento. Pódense decir argalladas, pero con un pouco de inxenio ou desimuladamente en xeral, nunca pondo a ninguén en primeria persoa, como fai él, e moito menos, espetalas na primeira ringleira.
Ya me mando un email, un do noso foro, no que me dice, que sabe que e: Que está a escribir con tres nomes: Ainda Cho Sei, Pita Moñuda, a bubela da casa da Maria do Marcial.
Cando escribe como Pita Moñuda, e insultante, obsceno, bocazas e porco.
Cando o fai como Bem Cho Sei: E como una incógnita, facendo o tonto, disciplinado, que parece que quieres, pero que non queres.
Cando o fai A bubela da casa da María do Marcial: E como si falaxe ex-cátedra, culto, seguro de si mesmo, arrogante, prepotente, ingenioso, vanidoso, moi preparado, como un verdadeiro licenciado ou catedrático.
Pero como decían as nosas avoas: Ainda que a mona se vista de seda, mona se queda.
Lembras cando o Fraga era noivo da Carmiña, o Sr. Azaña xogaba as carta com José Antonio (Fraga) e como casi sempre gañaba, botaballe una bailada o redor del, eu tamen digo o mesmo, votolle una bailada, e que o zurzan.
Saudos ... (ver texto completo)
Pita Moñuda: Non presumas do que non tes, la ignorancia es la madre de la ciencia y todos eses germenes patógenos, que pudiera haber en el foro, los has traido tu. Pepe, lo decia en nombre de todos.
Feliz viaxe e non volvas.
Saudos
Aprezada Pitiña, nunca pensey que tú nos dabas pra tanto xogo, nahún te olvides que te sigo querendo como primeiro día ispero y desexo que me contestes, tendo coidado coa raposa, aunque quero pensar que ístos dias anda farta, tú co teu humor que te carecteriza como única en íste foro.
Te ruego que ahora trazas unha botella de xampan en vez de coñac, queu penso que a xente de as Frieiras le gosta más, de tudas maneiras eu respetarey sempre a dicisión que tú tomar, par íso me considero un demócrata ... (ver texto completo)
Esta frase que leí esta mañana, creo que va muy bien para calmar un poco el ambiente, un poco alterado.

-"La PAZ, no es solamente la ausencia de violencia, sino, que reine la educación y la justicia",-

Saludos.
Simplemente penoso.
Creo que te contestas ti soliño.
Pepiño, creo que te pasaste un chisquiño, viote ô Demo ou qué, Tú nahún eras assín, me preoucupas, olla que eu te aprezo más ístas nahún sahún maneiras de tratar a ninguen, menos ô Inda que parece un gaxo respetuoso cos demás, quero pensar que te gosta a marcha, más elixes un mal camiño, cua falta de respeito a íste sinor.
Ahora sahún tempos de comer outras coisas nahún as que tú mencionas.
Teño que darle a razahún ô Peteretiño, pra min tein más razón do que un santo.
Unha aperta.
A Brea Vella. Viejo camino por donde circulaban las personas y los carromatos de mulas, que iban de Galicia para Castilla y viceversa, muy concurrida por segadores y gente que viajaba por otros motivos. Partía desde Padornelo paralela a la carretera 525, que claro está no existía, venia mas próxima al río, pasaba por Aciberos, Lubián por lo mas antiguo, barrio del Churrian, parte baja del pueblo, a la Tuiza, Valiñas, alto de la Canda, bajaba al pueblo, Villavieja y seguia Camino de Santiago.
Lo ... (ver texto completo)
Piño: Tes toda a razón agora que o mencionaches, si lembro que estaban a decir, que a carretera, seguia desde a Canda e pasaba o caron da igresia da Tuiza e en Asturianos iba por diante do peto das animas.
Saudos
--"Perdona, querí decir con esto que, posiblemente, la Iglesia Católica no le permitía construirla en la misma posición".-
Perdón.
Besos.
A Brea Vella. Viejo camino por donde circulaban las personas y los carromatos de mulas, que iban de Galicia para Castilla y viceversa, muy concurrida por segadores y gente que viajaba por otros motivos. Partía desde Padornelo paralela a la carretera 525, que claro está no existía, venia mas próxima al río, pasaba por Aciberos, Lubián por lo mas antiguo, barrio del Churrian, parte baja del pueblo, a la Tuiza, Valiñas, alto de la Canda, bajaba al pueblo, Villavieja y seguia Camino de Santiago.
Lo ... (ver texto completo)
Ballesteros: Doctores tiene la santa madre iglesia, yo no sé nada, tan sólo comento lo que estaban diciendo, los tres señores que menciono, que la carretera partía desde la Canda y pasaba por delante de la casa de Castro (caserón grande ultimo del pueblo) y seguía por delante de la iglesia del Cristo, pasaba por delante del peto de animas y cruzaba el pueblo, no sé nada más. Nunca me paré a pensar en aquellas palabras, pero cuando eres niño, recuerdas los hechos como si fuese en el momento presente ... (ver texto completo)
De ninguna manera tiene que ser como yo digo, solo me baso en un poco de lógica, la ausencia de otra información y el actual trazado del Camino de Santiago.
Saludos.
Ben persoal, eu creo que chegou o momento de durmir. Bo, eu vexo o dilema da Igrexa de Cristo, o media de determinar o que me fai feliz. Cando neno, eu lembro de mirar polo buraco na porta da fronte e despois á noite eu fixen pis no medo, Clotilde mañá clara poñer no meu rabo como un tomate por mor daqueles non tiña lavadora e había que ir a Rigueira ou o río.
Neste momento sobre a falta deles daría calquera cousa para ve-los rir unha vez ao meu lado.
Bo Nadal
Varela: Sigo a estar de acordo, mañan hay chollo, voy dormir.
Saudos
Ben persoal, eu creo que chegou o momento de durmir. Bo, eu vexo o dilema da Igrexa de Cristo, o media de determinar o que me fai feliz. Cando neno, eu lembro de mirar polo buraco na porta da fronte e despois á noite eu fixen pis no medo, Clotilde mañá clara poñer no meu rabo como un tomate por mor daqueles non tiña lavadora e había que ir a Rigueira ou o río.
Neste momento sobre a falta deles daría calquera cousa para ve-los rir unha vez ao meu lado.
Bo Nadal
--"Perdona, querí decir con esto que, posiblemente, la Iglesia Católica no le permitía construirla en la misma posición".-
Perdón.
Besos.
Todo lo que dices es correcto (en parte, pues era, y es, el camino de Santiago) hasta la unión con el de la Mezquita. Es cierto que el camino viene desde la Canda; para ser mas exacto, entra en Galicia por el alto de la "Portela" (puerta), donde está la fuente en la antigua Nal. 525. Ya en Vilavella, al llegar a este punto desde donde se hizo esta foto, en vez de bajar por esta calle, sigue a la derecha pasando por delante de la casa de Manuel Gallego (al lado de la huerta de Varela) y se une al ... (ver texto completo)
Ballesteros: Doctores tiene la santa madre iglesia, yo no sé nada, tan sólo comento lo que estaban diciendo, los tres señores que menciono, que la carretera partía desde la Canda y pasaba por delante de la casa de Castro (caserón grande ultimo del pueblo) y seguía por delante de la iglesia del Cristo, pasaba por delante del peto de animas y cruzaba el pueblo, no sé nada más. Nunca me paré a pensar en aquellas palabras, pero cuando eres niño, recuerdas los hechos como si fuese en el momento presente ... (ver texto completo)
Hola a todos! siempre he tenido una duda, que a pesar de haber preguntado todavía es el día de hoy que nadie me ha sabído dar una respuesta al porqué la Iglesia del Cristo mira al norte y no al poniente. Alguien sabe el porqué?
Querida Yolanda, hoy repasando los mensajes anteriores para ponerme al día, me llamó la atención tanto mensaje, con foto incluida, hasta llegar al tuyo.
No puedo responder con exactitud a tu pregunta; sabemos que la Iglesia Católica constuía sus templos de forma que la entrada principal quede situada a poniente, con lo cual, el Altar Mayor queda orientado hacia Jeusalén, cuna del Cristianismo. La única respuesta que se me ocurre, para tu pregunta es la siguiente:
-Esta Iglesia no la construyó la ... (ver texto completo)
Naqueles tempos nos que os retretes inda non se inventaran, e para o alumbrado público inda non se creara a luz, el, un viuvo sesentón, xa coñecía que a veciña estaba avizada a escancharse por riba dunha guicha do pontón, e botar as súas deposicións directamente ao rigueiro. Bragas, non sei se levaba. Aposto que non, porque aquela crisis sí que era crisis.
Unha noite que había boa lúa, el decidiu agardala agarvado debaixo do pontón. Alí estuvo perto dunha hora a esperar.
De sopetón apagouse a ... (ver texto completo)
O caso nahún ísta male, más teñes que ter cuidado que te istás a parecer autro canda ahí en outro foro cualquera, parece que quereis competir a falar do que eu non bou facer, claro eu sey que aquí nahún resultará tan escandaloso, pero de tudas maneiras a que ter cuidado pois ístamos en festas.
Espero disculpe a ironía.
Unha aperta.