Respuestas para Gel Martínez

Prezada Sofía, xa que (re) apareces alégrame saudarte. Quedei encantada de haberte coñecido no verán, sobretodo o feito de que coñeceras a miña querida e añorada nai maila súa prezada amiga, aquela marabillosa persoa que foi a tía Mercedes da Vilavella. Unha aperta, Sofía.

Hola Gel, ` ¡como me alegra oirte! fue un placer conocerte, gracias por poner esa foto, asi tendremos un recuerdo, para cuando pasen los años si Dios nos deja llegar, la miremos con nostalgia y recordemos aquel dia con alegria, voy mal de tiempo por mi trabajo pero te escribire, cotandote alguna anecdota de tu Mami y de la Abuela Mercedes, que asi la llame yo siempre por ser la abuela de mis sobrinos, mientras tanto te envio un abrazo bien fuerte. Sofia. no te escribo en gallego porque no se,

É unha mágoa, tantos anciáns que padecen o síndrome da soidade. Para min non hai lección que máis disfrute que escoitar os avatares da vida contados por estes velliños e velliñas de cara arrugachada e olliños saltois cheos de historia, que lembran detalles do pasado como se os acabaran de vivir.
Dito sexa de paso, a guinda destes relatos é o feito de ser contados na nosa fala, sí, sí, o galego, a raíz da nosa cultura, lingua na que foi falada a nosa historia antes de ser escrita noutras.
Aí vai ... (ver texto completo)

Munto bueno Gel, más ficesteme recordar un caso que me contarin de piqueno, era por istas fechas, totale que eran unhs musicos y forin a tocar la pra un pobo da serra, a noute le tocou durmir a dois na mesma casa, sendo ista terreira, a coisa que denoute a un deule ganas de bober y foi dereito a pipa como se la tiña esinado o seu dono de día, más tarde se levanta o compañeiro y face o mesmo, totale que tudo normal, volta pra cama y nesto senten xi, xi, xi, o mellor nahún me explico béin, a coisa ... (ver texto completo)

Teresa, tamén é verdade que o estado dos montes non é o mismo que daquela e ahora non o permitirían facer polo perigo de incendio. Pero nos temos a sorte de ter estas lembranzas, e non hai quen nolas quite, non te parece? Un abrazo.

gel pode ser k non deixen facer lume pola sequia pero nos nosos tenpos no veran tamen habia incendios pero po magosto non puñan ningun problema, un abrazo.

Candil, anque sexas máis nova ca min, paréceme extrano que non lembres que o magosto sempre se fixo no monte, con frío ou sin el. Será que os rapaces daquela nunca tiñamos frío. As castañas asadas nos tixolos, fanme recordar as noites de fiadeiro.
A ver si cualla a idea do magosto, pero creo que os castiñeiros inda non pingan, ou si? Apertas para tod@s.

O frío e eu non nos levamos ben, Gel, ja, ja, ja. Sonche moi friolera, non me faleis de comer o frío que me senta moi mal, prefiero estar sin comer...
Saludos.

Si Pepita, efectivamente son eu xunto co Barxes o da camisa de cuadros, o lado Juan o meu primo que tamén concoces, atrás o Rafa e o da camisa azaul o Toño "Pita".
Un abrazo

Amig@s foreir@s do Pereiro. Unha satisfacción o veros tan animados, é que ben sabéis combatir o calor que por esas fechas nos estaba agobiando. tendes todos unha cara de felicidad, que nin auga de Lourdes pode facer mayor milagro.
Os miro é me da a impresión que os conozco de toda a vida, será de leer os vosos relatos, en realidad solamente conozco a Barxes, os demáis, pode que nos víramos algunha vez na feira da Mezquita, ou nas festas das Frieiras.
Gel. Cómo pudo ser posible que te deixaras pillar ... (ver texto completo)

Quédoche ben agradecida polo aprecio que me amosas. Amigos así alégranlle o día a calquera, sobretodo o rebasar a barreira dos cincuenta jajaja.
En canto ao noso amigo Ballesteros, en efecto, cando outros van el xa ven de volta. Xa moitos que se as dan de entendidos quixeran ter as luces que ten él.
Apertas.

Apreciada Gel, esas palabras que me dedicas, e que considero en exceso, solo podían sair de alguén con un corazón enorme, como é o teu, e que me consta tanto por os teus escritos como por comentarios personales a través dos nosos amigos en común; especialmente do Barxés, que sempre te encumbra a excelencia, sendo él merecedor tamén de un puesto destacado.
Creo que non fice méritos pra tanto alago, simplemente trato de manter unha línea de coherencia, basada na educación que recibí de meus pais (fundamental) ... (ver texto completo)

gel tes razon o magosto faciase no monte yo ben k o pasbamos de pequenos k tenpos aqueles, bikos.

Tienes que especificar, eso de luces, pueden estar apagadas por falta por el suministro electrico o no tener bateria.
Eso es muy tipico del gallego retorcido, cuando unos van,él ya vien devuelta.
Picos

Claro Pepita, referente ao mei primo, xa queda pouco daqueles rizos rubios que tiña naquela foto que puso no foro da Vilavella jajaja.
Juan, que sigues tan guapo como daquela! Apertiñas.

Gracias Gel, xa sei que me miras con bos ollos. Teño que aclarar que de aqueles rizos non e que quede pouco, mais ben xa non queda nada, pero por moito que bos empeñedes en dar recetas estou ben seguro que non bou a aplicar ninguha je je je. Un abrazo

Claro Pepita, referente ao mei primo, xa queda pouco daqueles rizos rubios que tiña naquela foto que puso no foro da Vilavella jajaja.
Juan, que sigues tan guapo como daquela! Apertiñas.

Pepita e Gel: Teo primo pasoulle como o Barxes, que antes dos cuarenta, presumia de pelo cortado a navalla e de tipo fino, pero xa dixen por min que o que comeo a carne que rille os osos non hay quen dure 100 anos con pelo.
Unha grande aperta a todas.

Ballesteros, como na viña virtual paséanse caletres de ben distintas raleas, para evitar malentendidos vouche a aclarar que o garrafón amarrámolo ben, pero só foi para a pose, despois compartímolo con tódolos presentes:-)

Graciñas Gel: Pola aclaración feita porti o noso grande amigo Balleteros, e un alumno aventaxado e xa cando algunhos van el ven de volta.
E despois de reflexionar sobor da foto, vai ter razón o Lito, algunhos con tres anos de diferencia parecemos pais non, pero como se lle levaramos 10 dito por entendidos en fisionomia, a gran foreira que non e outra que Gel Martinez.
Unha grande aperta a tod@S

Hola Gel: Teis toda a razón, enténdote perfectamente, aunque por miña parte non fai falta ningunha aclaración. De todas formas, xa sabes, cuando escribes algo é prácticamente imposible situarte na interpretación que pode facer cada mente, sobre todo as mais retorcidas. Por min non hai ningún problema.
Un abrazo.

Ballesteros, non sexas "maluco". O señor 25 fai o que pode con toda a súa boa vontade e todos o entendemos moi ben, mira senon os dous que escriben na Vilavella como ahora xa leen as súas mensaxes sin problema, e entenden tudo, tudiño... Apertas

Munto obrigado Gel, más o sinor Ballesteros un gaxo de tanto prestixo, además de izquierdas coma nos, creo que nahún debía decir lo que dixo, aunque nahún le falta razahún, ahora béin eu sigo pensando que merece a pena, claro o mellor ise día istibo munto tempo o Sol y quentouselle un bocadito a cachola, más se foi assín pasa logo.
Unha aperta pra tuda malta.

Si Pepita, efectivamente son eu xunto co Barxes o da camisa de cuadros, o lado Juan o meu primo que tamén concoces, atrás o Rafa e o da camisa azaul o Toño "Pita".
Un abrazo

bueno gel ya veo que sigues mosqueada jeee..... efectivamente son todos ellos y esa cosa grande que aparece en medio soy yo mikel.... un vascorro que aparecio en el pereiro hace ya 32 años de mano de la xefa (hermana de ne, corvina y mariquita) y de su nieto y que lleva pasando mas tiempo por pereiro q por su pueblo... y gel lo entiendo es dificil de explicarlo en el foro y te lo agradezco un besazo a todos... y rafa ¿sigue en pie la cena en eel horno de abajo para los santos?

Mikel, parece mentira que pensaras que iba en serio. Como te vou a pedir que rectifiques unha verdade coma unha casa? Que eu nunca pensei en presentame a un concurso de beleza jajajaja. Bikos para os dous.

gel simpre me parecio q iba de cachondeo pero todavia me cuesta distingir entre vella y bella pero bueno la sacare de mi vocabulario gallego

Ballesteros, gracias polos saúdos, se agradece ese tono "especial". Houbérame gustado saudarte personalmente, que anque hai muto tempo que non te vexo, seguro que te houbera recoñecido, o mesmo digo de túas irmáns, espero na próxima poder vernos mais charlar un ratiño. Apertas.

Hola Gel; non, non me deas as gracias, os meus deseos eran, son, sinceros e sigo decimdo que me alegrei do ben que o pasastes todos.
En cuanto a "volver" a conocernos, xa o tempo fará a sua labor, pouco a pouco irémonos conocendo todos, ou a maioría, dos foreiros.
Xa iremos falando.
Por ahora, un forte abrazo.

Barxes, a tí tamén as gracias pola tua presencia na xuntanza, foi agradecida por todolos foreros que tiñamos xa gamas de coñecerte. O viño de Barxa estaba fenomenal e a augardente de herbas non digamos... mesmo con chocolate quentiño.
E unha pena que o Zé non se poidera dar unha volta por alí, houbera sido benvido tamén, el ben o sabe. Apertiñas.

Gel: Graciñas por alegrarte da miña presenza na xuntanza, pensome que se alegrou muita xente, entre eles Rafa, Candil, Mikel, Lito, Juan, Pita, Belsis e demais xentiñas do Pereiro que eu coñezo, e que non participan no foro.
O noso comun amigo Zé se non fora por a enfermidade dos familiares si ouvera parcicipado.
Me alegro que o viño e augardente vos gustase, pois hay mais.
Unha grande aperta tod@s forer@s do Pereiro.

Aprezada Gel, Deus sabe que eu gostaba de istar nisa xuntanza, más por motivos de forza mayor nahún pudo ser, ispero me sepas disculpar, istou béin enterado por o meu bon amigo Barxés que foi unha pasada.
Unha aperta.

Hola a todos e a todas. Despois de un tempiño de lecer e desconectada de casi todo, dame moita pereza ter que voler a rutina. E qué mellor para empezar a "mentalizarse" á realidade do luns que poñerse detrás do ordemador e conectar co foro. ¡Que ledicia velo tan animado! Ainda non lera todolos comentarios sobre a xuntanza e xa vexo que todos quedaron con ganas de máis. Eu tamén o pasei fenomenal e anque xa se dixo de todo, non podo menos que plasmar eiquí os meus parabéns para as duas xurdideiras ... (ver texto completo)

Graciñas, Gel, por a parte que me toca. Foi agotador pero mereceu a pena. ¡Estou tan contenta de haber conocido a tantos do meu pueblo que non conocía! E ver a todos tan contentos, non ten precio. Varios me están reclamando as fotos, a ver si un día de estos me poño...:-)
Saludos a tod@s.

Hola a tod@s. Nos o fin seremos catro. Mikel, xa te chamarei cando me atope pola terra, para mirar o que máis fai falta para levar. Qué ben que o Barxes poida ir. Estou segura que fai a ser unha xuntanza para recordar. Apertiñas.

Prezada Gel: Graciñas por alegrarte da nosa presenza na xuntanza. Espero que Neves se anime a ir aunque ela ten que traballar o 17 aunque eu fago ponte seria ir 16 e sair 17 as 8 da mañan, espero que asi sexa.
Participariamos cunhas empanadas, viño, augardente de ervas e branca, se se acorda churrasco asado tamen o podia facer.
Respeito o noso comun amigo 25, pois teño o movil del, está entre Guimaraes e en o Porto, pero tenque rematar algunha obra na sua casa das carvalhas e quizas se poderá acercar.
Unhas ... (ver texto completo)

¡Qué ledicia ler o foro tan animado! Tere, gracias pola iniciativa, sinto desde a distancia non poder votar unha man nos preparativos. Sempre que se me acercan as fechas de pasarme por O Pereiro súbenseme as sensibilidades e estou sorbe que sorbe no moquillo.
A min pásame como á Pura, iríame millor pola tarde que á noite, por eso da distancia, que teño douscentos kilómetros. Os da ida fainse ben, pero os da volta, xa veremos.
Por fin xa me podo apuntar, de momento dous. A miña filla neste intre ... (ver texto completo)

¡Qué ben Gel, que poidais vir! Non te preocupes por non poder axudar a organizar, estou segura que non faltarán entusiastas maus colaboradoras, esta xuntanza e de todos e pra todos. Logo cóntasnos alí uns cuantos contos deses que tú sabes e xa está.
O que máis alegría me da é ver o entusiasmo con que se está acollendo esta idea. En facebook tamén me están confirmando a asistencia os que están fora. Por teléfono hasta me propuxeron que traigamos unha charanga, "por un pouquiño máis cada un...". Está claro que a xente quere festa, ja, ja. Eu non pensaba en tanto, polo menos esta primeira vez, hasta ver como sai, unha cousa sencilla, entre todos, que non houbera que andar recollendo cuartos que esa é a parte das festas que non lle gusta a naide...
Rafa, xa podes ir arranxando mesas ben largas e sillas, que esto non fixo máis que empezar, menos mal que o camiño é ben largo, imos bater o record Guinness a mesa máis larga dun sólo pueblo...
Bicos a todos. Suma e sigue. ... (ver texto completo)

Sí, eso debe ser, demasiado suspicaz........ A ver que día se decide.
Barxés, Zé e demáis foreros seredes benvidos.

Graciñas Gel, tamen tu sabes onde comer unha merenda ou tomar algo.
Dende o 18 deste ata o dia 2 de agosto por barxa andarei, e polas frieiras tamen.
Ainda que o 25 estarei nas procesións de Santiago....
E no mes de agosto calquer fin de seman e bon, coas limitacións que o traballar a compañeira os sabados pola mañan ten, pero estase por ali en unha hora corenta minutos ou sexa que comparado con vos un paseo.
Mikel ten o meo telf. e o meo correo falarei con el para o da xuntanza.
unha aperta.

Sí, eso debe ser, demasiado suspicaz........ A ver que día se decide.
Barxés, Zé e demáis foreros seredes benvidos.

Ademirada Gel, por lo que a min respeita, fazo idea de ir por ahí, de camiño pasaré por Vilavella para ver al amigo Manuele, logo debo ver a mi amigo Sotillo de Lubian.
Unha aperta.

Así parece Mikel. Eu xa contactarei con vos en privado cando me atope por alí.
Hasta vernos

PUES ESTE MENSAJE TUYO ME DEJA ENTREVER Q HAY ALGUN LIO o quizas es q estoy muy suspicaz... bueno teresa y q llevamos.... cuantos podemos ser...
lito y yo nos apuntamos, y segun cuantos... pues mas o menos queso de las ovejas q pastan en el caserio jeeeee,,, ehhh q no son mias.. solo la hierba

Así parece Mikel. Eu xa contactarei con vos en privado cando me atope por alí.
Hasta vernos

ufff q mosqueo... ha pasado algo raro,,, si es por algo q me concierna sin problemas no saco el pasaporte y punto. jeeee me quedo abajo de todas formas tienes mi email creo

En principio encantaríame participar, e farei todo o posible por que así sexa, só depende da axenda que teña en Santiago que ainda non a teño clara. Mikel, creo que levas todalas papeletas para organizar o evento, porque en unhas cantas rengleiras xa deixache o asunto casi listo. A min a idea de levar cada un algo preparado paréceme boa. Continuará...........

Abre un n de cuenta e inscripción e ingreso de pasta luego cuentas claras. Si sobra se reparte y si falta pues se pone

Hola gel. Yo de estrellas nooooo. De raso sin problemas lo que si hace falta si el auto puede colaborar y cuanta gente va a estar el tema de pasta.. n de cuenta... El resto es cuestión de ganas..? Candil estas? O va a salí como la del año pasado

Xosé, xa me preguntaba que sería de ti, espero que a túa ausencia só sexa por motivos de descanso. Anímate, que se te vota de menos no foro. ¿Qué tal os netiños máis Yolanda?

Zé, alégrame que a pesar de andar tan ocupado, ainda te quede un chisquiño de tempo para entrar neste foro. Para humor o teu, é de admirar o estoicismo co que levas as metamorfosis de algúns dos teus amigos que despois de deixar en lugar bastante deplorable un honorable artilugio como é o engazo, pérdense polos tempos dos ... (ver texto completo)

Munto obrigado Gel, por as alabanzas que creo nahún merezco, más a verdade que intento levar as coisas cun chisquiño de humor, falas ahí do estoicismo con que levo as metamorfosis,ísto parece que apatente era dun tal Cenón ou Ceneón, bueno me recordo de ísto a tenor dun tal Cedrón da Vilavella. Al sinor que tú te refiers o tal Ingazo era bon gaxo con sentido do humor a demás le gostaba facer honor al nome, pois sempre trataba de arrabañar algunha coisa.
Saudos pra tí tambéin.

Hola Gel. Los netiños bien. Ya estan con las vacaciones. En cuanto a Yolanda va recuperándose del susto, pero sigo haciendo de guardaespaldas a diario. Esperamos que lo vaya olvidando todo con el tiempo. Lo malo es que esto va a significar que este año no podré visitar mi tierra, pero en fin todo sea por los hijos. Pasadlo bien por esas tierras y acordaros de vez en cuando del Xose. Un abrazo Gel. Xose.

Pasou nun pobo da contorna.
A Maruxiña estaba sentada á porta da súa casa cando pasou pola calle o tío Pedro. Como de costume, ía cunha cabicha colgada do bico e falando só. A Maruxiña lembraba ouvir unha conversa da súa avoa coa veciña: " ¡Pobre home, que golpe levou!". Por iso, en canto tivo ocasión preguntoulle: "avoa, ¿qué golpe levou o tío Pedro?
Entón a avoa contoulle a historia.
O tío Pedro, anque non era ferreiro de profesión, tiña unha forxa onde arranxaba os seus aparellos de labranza ... (ver texto completo)

Que alegría Gel, tornar a leer as tuas mensaxes con ise humor que te carecteriza, munto bueno o caso do tío Pedro.
Unha aperta.

Moi bo o contiño Gel. Un abrazo. Xose.

Pois claro, este ano nos veremos. Para petar a miña porta terás que desplazarte hasta a provincia de A Coruña, concello de Touro, onde tamén serás ben recibida.

Teresa, que pases boas vacacións na terriña. Apertiñas para tod@s.

gracias gel pois si preparando as maletas bikiños.

Barxés, gracias pola invitación, a ver si no verán hai máis tempo.
Moi bonitas as fotos. Esta camelia fala por sí soa. Os tres irmáns encantadores. Para min que ó pequeniño parece que lle rondaba algunha urxencia fisiolóxica... non sei. Apertas.

O mesmo digo gracias, pola participación nas opinións das fotos, opinión da cal acertaches no tema do pequeneniño, pois a mai dixo que namais acabar de quitar a foto tivo que poñelo a verter augas, e o fotografo do teu pobo dixo que quedaba ben así, que pra min si que quedou ben, porque lle da o toque alegre a foto, referente as camelias i o demais espero que algun dia podais compartilo.
Eu polo traballo que tiven polo concello de touro e compostela foi moito, sempre comin nos" madeiros" aunque ... (ver texto completo)

gel si Dios quiere y q lo quiera creo q andas indagando ser vecina nuestra ojala sea asi....

¿Non paras nada no Pereiro, entonces, Gel? Eu pensaba que a casa de aquel lado, a dos teus pais, era túa, ahí era onde eu pensaba tocarte a porta, je, je. Gracias pero a Coruña como que me cae un pouco a desmao, este ano tocarame ir a Vigo, miña irmá terá o seu primeiro meniño pra agosto, se Dios quere, estou deseando velo.
Teresa, xa lle preguntarei a meus sobrños a ver se é a maior ou a pequena da Rosa a que se casa este vrao... Por certo, xa empezaron a desescombrar a casa, dice miña mai que ... (ver texto completo)

Hola a todos e todas. Estou de volta, subindo esa costa cada vez máis empinada que se chama retomar a rutina cotidiana. Gracias polos vosos bos desexos. A verdade e que disfrutei a tope da miña xentiña querida, amigos, airiños da miña terra, montes floridos, o meu xardín que parecía un bosque.. en fin que me soupo a pouco... dentro de dous meses máis.
Mikel e Barxés, en agosto irei con máis tempo e xa concretaremos. Apertiñas.

Benvida a rutina diaria, Gel. Eu tamén espero verte en agosto, aunque sempre me toca máis tempo de estar en Lubián que no Pereiro, pero bueno, cuando baixe a visita do cementerio ou da preseira do río, a ver se me acerco, aunque sea un momentiño, e te peto na porta, como fixen o outro día co Mikel, que, por certo, preparou unha casiña moi acolledora no Pereiro, ojalá ca disfruten mutos anos con salud. Biquiños a tí e a todos os forer@s.

Apreciados amigos forer@s, sinto tardar en dar señales de vida. Por un cúmulo de circunstancias non pudo ser doutra maneira. A partir de mañá estarei tres semanas pola terriña, a respirar a pleno pulmón. Déixovos esta historia sin ningunha intención de aburrirvos.
A min o que máis me interesa dos ordenadores é que funcionen. Como o fan, tanto me da.
Seguro que a todos nos pasou algunha vez, pedirlle algo ó aparello e o reloxo de area que non para de dar voltas no escritorio sir ir a ningunha parte. ... (ver texto completo)

Muy bon GEL: Son cousas que pasan muitas veces, senon semellantes, pero si parecidas.
Desexandoche pases unhas vacacións boas na compaña da tu familia e na terriña que te vio nacer e crecer, penso. Si vas estar polo Pereiro se queres acercaste a Barxa en finde seman seras ben recibida. Estarei por alí os dias 26 e 27.
Un saudo pra ti e tamen pra os demais foreir@s.

te deseo una feliz estancia en tu tierra y deseando ver esas fotos q vas a colgar y aprovechando q hoy es el dia das letras gallegas felicidades a todos los forer@s q escribis y que leeis
FELICIDADES-- ZORIONAK

Muy bueno Gel, gusta leer estas "cousiñas" para alegrar el ánimo. Un abrazo. Xose.

Munto bueno Xel, istás sahún as coisas que gostan, nahún como pra ahí en outro foro que se istán a tratar male. Que enveixa me das con isas tres simanas por Galiza, te desxo que ô pases da mellor maneira posible.
Unha aperta.

Xa que comentei a negativa, paréceme xusto comentar tamén a positiva. Como se un título nun periódico ficera milagres, só un día máis tarde parece todo resolto, que ó fin e ó cabo é o que importa.
Para Rafa, que sei que te paseas con frecuencia por estes lares, home, cando te falten casillas colles un post-it e mándaslle a información complementaria que conideres oportuna, eso si, que sexa dunha cor ben rechamante para que non pase desapercibida. Apertas.

GEL NO me diste tiempo a responder,, me alegro por los chavales y por el pueblo, daba la sensacion q los señores politicos les gustaba mas el caminar entre ruinas que el ver las casas rehabilitadas felicidades a vosotros chavalotes y al pueblo
y un abrazo al alcalde que seguro alguna gestion realizo

Ya ves Gel, los periódicos también hacen milagros. Lástima que no sean mas a menudo. Un abrazo. Xose-

"La xunta impide rehabilitar la casa ardida en A Mezquita"
"Los jóvenes que perdieron su casa de A Mezquita por causa de un incendio el pasado mes de enero, no podrán rehabilitarla, a pesar de contar con el dinero para ello, debido a que la Dirección Xeral de Patrimonio, organismo dependiente de la Consellería de Cultura, se opone a la actuación si no hay un proyecto de obra, al estar integrada la casa en un núcleo por el que discurre la Ruta da Prata"
Quedo abraiada o ler este artigo en La Región ... (ver texto completo)

Acabo de leer en La Región de Ourense, que se ha dado la autorización de la Dirección General del Patrimonio para poder rehabilitarla. Que curiosidad, en veinticuatro horas dan marcha atrás. En fin todo sea por el bien de los chavales. Jhonny y David, que en adelante todo os vaya bien. Un abrazo. Xose.

Preciosas tódalas fotos, Mikel. Que limpiña deixaron esta preseira, invita ao baño cando estén as árbores máis frondosas, claro, que así peladas rezuman aire fesquiño das Portelas. Eu non lembro se me bañei algunha vez na Ribeira. Sí en Veigadallas, no Vidoal, no Carballo, a Serra Macía (¿escríbese así, ou Serramacía?) Cada currunchiño do pobo está cheo de lembranzas. Graciñas e apertas.

gel las preseiras de veigadallas, do carballo y del vidoal (estaba muy mal este verano) me acuerdo pero la de serra macia o serramacia donde esta?
por cierto esta semana santa intentamos buscar la fuente q esta enfrente de la casa de maruja, por donde vive tacata y no la encontramos o sea q qayuda para el siguiente viaje
un biko

Mikel, muy bonitas as fotos de O Pereiro nevado que puseche en Facebook.
Tomeime a libetade de pasar esta para o foro. Está precioso o noso pobo cuberto por este manto branco. Dentro de casa ó pé da chimenea encendida mirando caer as felepas estase moi ben, pero a min que non me quiten o pracer de dar un paseo polo monte nevado, o crepitar da neve baixo os pés... ¡que ledicia! Gracias e apertas.

GEL PUES TENDRAS Q PASAR TODAS YA Q A MI NO ME DEJA PONERLAS
un biko

Candil, entrañable esta foto do gatiño, ¡qué cariña máis feitiña ten! Ademais faime lembrar outro gatiño con historia, triste por certo, que tamén foi criado "a biberón". Apertas.

Gel, con toda a pena do meu corazón, teño que decirche que esta historia tamén ten un final triste: a pesar de todo o esmero e cariño da miña maiciña, este precioso gatiño caeu enfermo e acaba de deixarnos pra sempre. Estará ca sua nai alá no ceo dos gatos. ¡Buaaaaaaaaaaahhhhh!:- (

Belsi, alégrome de que volvas a pasar polo foro.
Graciñas a todos en todas polos bos consellos que me destes. Eu pensei que doblara o lombo dabondo ó cabar a terra, pero parece que as cenorias sonche un chisquiño delicadas e queren a cama máis blandiña. Xa o terei en conta.
Así que Mikel, xa sabes o que che queda se queres presumir de horta no verán.
Una aperta para tod@s

Ja, ja, Gel, pero mira o lado positivo, esa foto ben merece a pena, ¿quén pode presumir de unhas zanahorias tan curiosas como as túas? Onte enseñeille esa foto a miña neniña pequena e pregunteille a ver por qué pensaba ela que tiñan esa forma tan rara, quedouse mirando prelas e, o cabo dun ratiño preguntoume: " ¿quizás porque nun puderon seguir furando pra baixo e tuveron que torcer pra un lado, mami?” Fíxome reir. Ela seguiu mirando pras zanahorias e, o cabo dun rato, volveu a carga: "Pero, mami, ... (ver texto completo)

Graciñas Xosé. Un abrazo tamén para os teus netiños.
O ano pasado dóuseme por por un metro cuadrado de horta. Bótalle unha ollada a esa foto que pusen da miña cosecha de cenorias. Saíronme un "chisquiño" deformadas e inda naide foi capaz de explicarme a razón. Imaxino que en Cartagena sodes expertos en hortas e o mellor tu (ou algún outro foeriro ou foreira) me saca de dudas. Apertas.

Gel, la causa de que las zanahorias se tuerzan, es debida a que el fondo donde se plantan esta demasiado duro o es terreno pedregoso. Conviene labrar o cavar el terreno en profundidad para que el tubérculo encuentre facilidad en su crecimiento. Te adjunto fotografía con ese problema extraida de Internet. Ánimo cosechera, y enseña el resultado, que llama la atención, y quien sabe si no se hacen famosas las zanahorias de Gel. Un abrazo neniña. Xosé.

O Eladio tíñase por ateo. Veneraba a sabedoría da natureza, da que era, dito sea de paso, un gran amante. Alardeaba de ser inmune as bagatelas que o clero nos mete nos miolos.
Un bo día, dando un dos seus fecuentes paseos á veira do río, sentiu rebolir algo entre uns salgueiros. Mirou para atrás pero non viu nada. Proseguiu o camiño, cos poucos pelos que lle quedaban de punta, presa dun certo presentimento de que non estaba só. Ó cabo dun anaco volveu a mirar de reollo para atrás cando viu que o ... (ver texto completo)

Muy bueno Gel. Estoy recopilando todos estos "contiños", traduciéndolos para los "netiños" cartageneros. Un abrazo. Xose.