Mensajes de BARXA (Orense) enviados por camba:

Fas unha descripción tal cual era, o que si eu non sei e por que a cruz de ferro lle chamaban a "Cruz do Largo".
Un abrazo.
A min me decía meu pai que se matara alí un o cairse do cabalo.

Bueno, parece que PICAREL anda perdido. Eu voume unha semana a descansar a Mallorca, de modo que a volta xa seguimos en contacto si a miña muller me deixa, e me entero como lle foi na operación a hirmá do da Casa de Perú.

Hasta a volta, un abrazo
Gracias amigo Camba, por participar no noso foro e por alegrarte das cousas boas que ten a vida, supoño que sabes ti mui ben que nos pobos raianos, sempre nos uniu moita amistade cos nosos veciños, a cal xa tiñan os nosos ancestros, e nos non temos que deixala decaer.
Un abrazo amigo.
Ois claro que non pode decaer a amistade con os nosos veciños. Sempre dixen que a o final, o que importa é a relación coas personas.

Mira: Eu cheguéi a ir solo, cando tiña 15 anos, nun burro hasta a Veiga do Seixo a comprar unhas doceas de ovos a unha tenda que si mal nos recordo era de un home coxo, que tiña familia na Gudiña. Quero recodar que o tendeiro Severino tamen era de por ahí.
Como verás, piséi bastante o camiño hasta Barxa. Rocordo, aparte da cruz de ferro que había a mitade do camiño, ... (ver texto completo)
Aprezado Barxés, me alegro munto que ô pasarín béin, lo sento en el alma nahún poder istar con voçes, más as obrigazahúns mandan, pois como dice ô refrán donde a patrón nahún manda marilleiro, tambéin le digo que xa había tempos que non asistía a tantas misas, béin mellor dito a facer de sacristán, pois aquí muntas misas facemolas ô are libre, claro a iniciativa parte do padre Xosé, pois a él le gosta más, según me dixo a min ê por culpa do desadorante, cuando pasa ô vento ô efecto do Mata tudo fica ... (ver texto completo)
Boas tardes amigo: Agradable sorpresa que sexas sacristán. Eu de pequeno tamén quería ascender no escalafón a sacristan pero me quedéi en monaguillo. Pero non por eso lle votaba menos tragos o viño do cura.

Agora xa vexo as procesions desde unha silla, porque aiquí duran 10 días, desde o venres de Dolores hasto o Domindo de Resurrección. Son muy largas e hay momeentos en que hay 14 pasos procesinando na calle, e cando se recollen os Californios salen outros tantos pasos Marrajos, que por certo, ... (ver texto completo)
Prezado Zé: Mundo obrigado polo desejo de beim pra nos, foi tudo beim a cumida da pascoa ficemola este ano o dia 5 as 15h nosa 14h bosa no restaurante Poças de Bragança, botamoste de menos pois sô faltaste tu i o Sñr. Armindo pois ele está doente i naho pudo vire, mais mandoute muntos cumprimentos pra ti i pra tua familia. Ora a cumida munto beim cumemos de primeiro picaña y de segundo posta a mirandesa na grelha. O Diamantino desde Chaves veo no carro do Paulo
mais de volta ja tivo que durmir eim ... (ver texto completo)
Amigo: Veo que habéis pasado unas Pascuas pasadas por buena mesa. Me alegro, porque como dice el refrán, la vida hay que pasarla a tragos.

Un abrazo
¿Por que el amor tiene infinidad de definiciones?

Pues porque, como es tan grande, no hay ninguna que pueda definirlo en toda su extensión.

Un saludo, y un deseo: Felíz Semana Santa, que incluye el Jueves Santo, dia del Amor Fraterno.
Eu nesa data tiña tres anos e non lembro, pero contactei por telefono cun Sñr de 79 anos e me dice que efectivamente viñan a coller castañas dede A Gudiña e tamen de O Canizo. Cuando estea con el personalmente me informará polo miudo, enton lle darei información cumplida.
Respeito o bar si o tiña un matrimonio que xa falleceo, que teñen un fillo pero que o bar xa o cerraran os pais. O gaiteiro tamen morreu, tocaba a gaita o saxo e o clarinete.
No pueblo soio quedan 23 persoas vivindo permanentemente, ... (ver texto completo)
Gracias Barxes: Os da Gudiña éramos nos.

Quero recordar que había mais veciños. Sobre too na Festa, que algunha vez baixamos, aunque quedaba lexos. Pero as que non perdiamos eran as de Carracedo, o Canizo, a Bouza, e S. Lorenzo.

Logo cambiamos o rumbo da vida, e aiquí estamos.

Recordo que a Igrexia era pequena, pero con encanto. Cerca había uha rapaza que se chamaba Anita.

E no rio, aparte de troitas, tamén collían anguilas. E desde logo, as fabas eran exquisitas.
... (ver texto completo)
Yo tambien tengo, o al menos tenía familia en BARXA.

Hace mas de 50 años que no voy por allí. Iba desde a Gudiña en burro a recoger las castañas en el souto que teníamos al cruzar el rio por la parte Sur del pueblo. Solía merendar en el Bar que había a mano izquiera, atendido por un matrimonio y un joven.

Mi familia, una se llamaba josefa, y había un gaiteiro que tocaba el saxo en la orquesta de Paulino.