Amigo Camba, centrado e identificado. Yo no pertenezco a esa generación, pertenezco, quizás, a la siguiente. Con Don Laureano mi experiencia fue posterior, de hecho yo estaba en la escuela cuando él se marchó de Gudiña, pero ha sido un personaje que me influyó mucho a pesar, o quizás a causa, de mi niñez y guardo un recuerdo maravilloso de aquella epoca, tengo claro que sus cualidades de docente influyeron decisivamente en mi, particularmente en las ganas de adquirir conocimientos que ha sido mi ... (ver texto completo)
No sé si la imaginarias divisoria la usaban para auyentar a los que aprovechando el fiadeiro buscaban los amoríos de las mozas del otro bando. Lo nuestro era los juegos, que por cierto solamente había uno que tenía bula para jugar en nuestro bando. Amigo Pica, ¿en qué parte te encontrabas?

Cuando me refería a Campairos, era con relación a la fraga que está pegada al río. Allí me llevó Arturo, y la verdad es que me dió un poco de respeto. Un abrazo.
Ahora que se acerca la fiesta de S. Aparicio quiero unirme a todos mis vecinos, a todos los que, estando dispersos por el mundo nos une su espíritu, su amor a los demás y su humildad. A todos, Feliz día.

Un día, me sentí muy reconfortado, cuando, asistiendo a Misa en la Parroquia de Santa Casilda de Madrid, oficiada por un sacerdote de Veracruz, le insinué si conocia al Beato, y me dió detalles tanto de su cuerpo incorrupto, como de su obra y la devoción que allí le profesan. La fé no tiene fronteras. ... (ver texto completo)
Vexo por aiquí o Suso. Parente, que o Tito da Nova Galiza me pregunta por a Pina e por tí. Si tedes moito frío e vos apetece, dande unha voltiña por A Manga e nos vemos. Sabá que o final facíais un Magosto, aunque faltara o xabalí. Un abrazo
Mirade o que me contaron fai pouco:
Un das frieiras moi conocido porque se comporta como se lle faltara unha fervedura, últimamente anda un chisco desbocado e a muller mandouno ao psicólogo.
-A ver, cónteme como comenzou o seu problema.
-Pois mire, doutor -di o noso amigo, como de costume, mou ufano -todo empezou cando EU creei o mundo e....
Saudiños
Hola Gel, pero esto continúa; ".... ahora estou traballando pra acabar coa crisis, porque SOLO EU mais os do meu gremio...."
Mira tu por onde as frieiras, e mais concretamente un pueblo, se farán famosas por ter acabado coa crisis.
Como esto ven de largo xa me deu tempo a reservarlle un sitio pra facerlle unha estatua; solo me falta a inscripción, podedes colaborar.
Unha aperta.
As calzas mailas cirolas! Se é que as levan.
Menos male Gel, ahora doume conta, pois onte dixome un de Irán, a voçe quein ô mandou pra aquí foi un paisano teo,-eu nahún daba credito, más claro ô ver a tua mensaxe comprendi un bocadito,él decía ê dun sitio que din frieiras, Alá,-eu le explicaba que viñera co padre José ô fillo do Ruiz Matos y ô meu xefe, más él so facía que decir gracias a Alá que ê das Frieiras, xegou a mala ca.
Unha aperta.
Ze, alégrome que o calor brasileiro non te afecte o teu particular enxeño.
Se son certos os rumores que corren de que en España fan falta máis funcionarios para combatir a economía sumerxida... non acabedes con todo o xabón aí no Brasil que eiquí a máis dun faralle boa falta para lavar as calzas.
Na casa do CARRIZO no PEREIRO e o restaurante onde millor se come de todas AS FRIEIRAS el e de CASTROMIL
bueno barxes en el cazador y en el don pepe tampoco se come mal pero a mi el cariño de ambrosio y familia no tiene nada que ver con el carrizo y es una opinion
Me alegro que me hayas centrado que no identificado: Enhorabuena, pero yo a tí no logro ni siquiera horquillarte. Dime Picarel. Por casualidad te encontrabas, o conoces a alguien de A Gudiña que haya participado en la primera "novillada" total que le hicimos al maestro D. Laureano Prieto (muy querido y admirado por su labor docente) la totalidad de los rapaces allá por los años 50?. Y si estabas allí, ¿en que bando de los dos te encontrabas cuando teníamos dividido el pueblo para jugar, por una raya ... (ver texto completo)
Amigo Camba, centrado e identificado. Yo no pertenezco a esa generación, pertenezco, quizás, a la siguiente. Con Don Laureano mi experiencia fue posterior, de hecho yo estaba en la escuela cuando él se marchó de Gudiña, pero ha sido un personaje que me influyó mucho a pesar, o quizás a causa, de mi niñez y guardo un recuerdo maravilloso de aquella epoca, tengo claro que sus cualidades de docente influyeron decisivamente en mi, particularmente en las ganas de adquirir conocimientos que ha sido mi ... (ver texto completo)
Amigo Camba, no creas que soy el unico que ha leido tu mensaje, seguro que han sido muchos mas, lo que pasa es que la gente no se anima a participar, imagino que por diferentes razones. Con las explicaciones que das en tus mensajes ya te tengo centrado, ja, ja. De nuevo te doy la bienvenida y espero que esta nueva etapa que comienzas a instancias de tu mujer te sea gratificante. Un abrazo
Me alegro que me hayas centrado que no identificado: Enhorabuena, pero yo a tí no logro ni siquiera horquillarte. Dime Picarel. Por casualidad te encontrabas, o conoces a alguien de A Gudiña que haya participado en la primera "novillada" total que le hicimos al maestro D. Laureano Prieto (muy querido y admirado por su labor docente) la totalidad de los rapaces allá por los años 50?. Y si estabas allí, ¿en que bando de los dos te encontrabas cuando teníamos dividido el pueblo para jugar, por una raya ... (ver texto completo)
Emocionante el relato, tanto por su contenido como por la exactitud de la situación del Pico Sacro en Campairos. Lo que yo recuerdo, es que además, después de pasar Las Rabazas, La Aparición y Cerca de Retorta, entre robles y monte bajo, hay una fraga muy grande difícil de localizar, en posición vertical donde, al parecer, se agarimaban del viento del Norte los pobladores de aquellas tierras. Posiblemente de ahí venga el nombre der Rio da Fraga
Jolin comiendo con bogavante y cava. Es que no te privas de nada macho. Yo cuando llego de rehabilitación (?) lo máximo que me ofrecen es un cortado, en la sala de recepción. Y al llegar a casa a comer lo que a la señora Carmen decida. Pero eso sí, centollos y bogavantes.... ni olerlos. En fin, que eres un privilegiado y además mimado. Anda pórtate bien y emplea bien las muletas... que tu eres del gremio. Cuídate. Un abrazo. Xosé.
fillo da carmen la diferencia esta en el ¿razinguer? y no entro mas.. hay libros de familia y libros de familia despues de 32 años--- espeo q me entiendas
gracias fillo da carmen lo del banquillo va a ser dificil soy un culo inquieto ya he dejado una muleta... lo pero es la cama ademas cuando he llegado a cas me he encontrado con cocochas y un abacando ummmmm q rico estaba regadito con cava
Jolin comiendo con bogavante y cava. Es que no te privas de nada macho. Yo cuando llego de rehabilitación (?) lo máximo que me ofrecen es un cortado, en la sala de recepción. Y al llegar a casa a comer lo que a la señora Carmen decida. Pero eso sí, centollos y bogavantes.... ni olerlos. En fin, que eres un privilegiado y además mimado. Anda pórtate bien y emplea bien las muletas... que tu eres del gremio. Cuídate. Un abrazo. Xosé.
Mirade o que me contaron fai pouco:
Un das frieiras moi conocido porque se comporta como se lle faltara unha fervedura, últimamente anda un chisco desbocado e a muller mandouno ao psicólogo.
-A ver, cónteme como comenzou o seu problema.
-Pois mire, doutor -di o noso amigo, como de costume, mou ufano -todo empezou cando EU creei o mundo e....
Saudiños
Menos male Gel, ahora doume conta, pois onte dixome un de Irán, a voçe quein ô mandou pra aquí foi un paisano teo,-eu nahún daba credito, más claro ô ver a tua mensaxe comprendi un bocadito,él decía ê dun sitio que din frieiras, Alá,-eu le explicaba que viñera co padre José ô fillo do Ruiz Matos y ô meu xefe, más él so facía que decir gracias a Alá que ê das Frieiras, xegou a mala ca.
Unha aperta.
Mirade o que me contaron fai pouco:
Un das frieiras moi conocido porque se comporta como se lle faltara unha fervedura, últimamente anda un chisco desbocado e a muller mandouno ao psicólogo.
-A ver, cónteme como comenzou o seu problema.
-Pois mire, doutor -di o noso amigo, como de costume, mou ufano -todo empezou cando EU creei o mundo e....
Saudiños
Me alegro que la operación haya salido bien. Ahora a recuperarse campeón y ya sabes banquillo. Un abrazo. Xosé.
gracias fillo da carmen lo del banquillo va a ser dificil soy un culo inquieto ya he dejado una muleta... lo pero es la cama ademas cuando he llegado a cas me he encontrado con cocochas y un abacando ummmmm q rico estaba regadito con cava