Hola Gelines, me alegro mucho que mejoren las cosas por ahí. Por los medios de comunicación sabemos que sigue llegando ayuda exterior, lo cual me alegra, aunque nunca es suficiente. Pero estoy seguro que saldréis adelante, ese es mi deseo.
Estoy seguro que te contestará Pepita, pero ya te puedo anticipar que no es la que tu piensas, pues Pepita es de Vilavella; (y mucho mas joven que los del Relojero).
Un saludo y mucho ánnimo.
Apreciados amigos de VILLAVIEJA os saludo desde VALPARAISO CHILE mi tierra de adopción donde encontre mi porvenir y desarrollé mi familia aunque el ultimo terremoto casi nos deja sin viviendas os informo que las infraestructuras dañadas se estan reparando rapido carreteras edificios etc.. Del 25 de junio hasta el dia 10de julio etaremos por el Pereiro aunque nos acercaremos a SANTIAGO DE COMPOSTELA porque es año santo en GALICIA, pero lamayor parte de los dias estaremos en PEREIRO, visitaremos el ... (ver texto completo)
Queridos primos despues de la correspondencia y el teléfono, viene internet que es masbarato, como quedan poquitos dias para abrazaros a todos personalmente, si qiero recordaros que las autopistas que unen VAPARAISO, RONCAGUA Y SANTIAGO ya etan reparadas y siguen trabajando fuerte en todas las infraestructuras que quedaron dañadas del terremoto. ABRAZOS y asta el 25 DIOS MEDIANTE
Hola Gel, deixachesme unha pequena duda, xa me diras a que Susi te refieres, non recordo a naide con ese nome, salvo miña pima, pero ela non pode ser, pois ne-sa fecha inda non nacera.
Da sobriña da tia Carmen si que me acordo, chamase tamen Carmen, inda e parente nosa, non sey en que grado.
Un bico
Juan, a Susi é a prima da Ludi, filla da Toña que viven en Ourense.
Respecto a túa prima Susana, según as miñas contas xa nacera, porque a foto foi tomada o día do Loreto, e uns dias máis tarde naceu o Leo e ela é un pouco máis vella. Isto según me contou miña nai, que eu estaba alí, pero como si non estivera..
Alegrome de saber que esta a miña irman Begoñita, eu no a coñecin antes, pero o deci-lo tu, si me dou conta dela.
¡Hola Pura! ¿Qué tal van esos ánimos? Estuve con Begoñita en mayo, la vi bastante bien.
A ver si te reconoces tú en la última foto. Saúdos.
Hola Gel, deixachesme unha pequena duda, xa me diras a que Susi te refieres, non recordo a naide con ese nome, salvo miña pima, pero ela non pode ser, pois ne-sa fecha inda non nacera.
Da sobriña da tia Carmen si que me acordo, chamase tamen Carmen, inda e parente nosa, non sey en que grado.
Un bico
Juan e María Luisa, a ver que "canto" pra quitarvos a duda. Os que tú nomeache, Juan, acertáchelos todos. A que está detrás do meu pai e unha sobriña da tía Carmen (QED) que vive en Barcerlona. A do seu lado e unha amiga ou irmán dela que non lembro moi ben. O lado de ésta está a Begoñita, detrás da Fina. Diante da miña nai está a miña prima de Lentellais e as duas o lado son a Ludi mais a Susi. Beixos os dous.
Alegrome de saber que esta a miña irman Begoñita, eu no a coñecin antes, pero o deci-lo tu, si me dou conta dela.
Juan e María Luisa, a ver que "canto" pra quitarvos a duda. Os que tú nomeache, Juan, acertáchelos todos. A que está detrás do meu pai e unha sobriña da tía Carmen (QED) que vive en Barcerlona. A do seu lado e unha amiga ou irmán dela que non lembro moi ben. O lado de ésta está a Begoñita, detrás da Fina. Diante da miña nai está a miña prima de Lentellais e as duas o lado son a Ludi mais a Susi. Beixos os dous.
Acabo de ler unha cantidade de mernsaxes de xente que está buscando pueblos pra irse a viviir eles aluciante todos xente xoven. mandeille mensaxes pra que visiten a Vilavella porque alí todo o que iles queren atopar a ver se enchemos a Vilavella de xente.
hola Rosa Alonso canto tempo sin saber de ti, me supoño que estarás ven. un vico Rosa
es una auténtica pena que la casa se haya parado, siendo este año tan especial para la ruta xacobea podría hacer mucho bien al pueblo..... lastima! la verdad es que es bastante vergonzoso nuestro pasotismo... y tabién la crítica va conmigo....
Non sei por qué se parou a construcción do albergue.
Creo que temos un concello que se durme nos laureles e o peor é que hay poucos que lle tiren da chaqueta. Eu levo esperando tres anos pola delimitación de núcleo, e ahora resulta que cambiaron a normativa e teñen que empezar de novo.
É de pena
Hola prima, claro que me acordo do cambio de liquido na copa de teu pai, tes razon, nunca bebera tanta auga xunta, el mismo o reconoceu.
¡Que tempos aqueles! Todos os dias teño recordos de algunha cousa.
Empezome a por tonto ¡Cuantos recordos, cuanta morriña!
Un bico
¡Empézaste a por tonto! ¡non oh! que sólo eres dous anos mais vello ca min, e eu inda vou razonando regularmente... jajaja Esto que nos pasa é a consecuencia da época de transición persoal que nos está tocando pasar. Han de vir tempos millores, aunque non se olvidan as personas queridas que nos deixaron, aprendemos a vivir cos recordos, e pouco a pouco vamos lle dando temas os nosos fillos, pra que eles dentro de MUTOS ANOS (espero) falen de nos.
Hola prima, claro que me acordo do cambio de liquido na copa de teu pai, tes razon, nunca bebera tanta auga xunta, el mismo o reconoceu.
¡Que tempos aqueles! Todos os dias teño recordos de algunha cousa.
Empezome a por tonto ¡Cuantos recordos, cuanta morriña!
Un bico
Lito, aparte de ti (ou o Manel) non recoñezo a ninguén, ¿Quen son?
creo q es manuel, es una foto q aparecio en un baul en casa de la abuela creemos q es manuel, del resto ni idea pero me parecio buena idea colgarla para descubrir quien son el resto
Ola. MARIA XOSE F. MACIA
My, desculpes por no te escevir antes, pues my internet estaba con problemas, yo te quero decir, que si my madre, era Anastacia Macias, Mios tios, Antolin, Luciano que se fue para Colombia, Clemente que se fue para la guerra, Edesio Y tia Concepcion, que era enferma, my recuerdo de mios primos, Clementina, Amador y Domingos, que no se de su paradero. My gostaria de saber quiem era tu. Gracias
Te voy a escribir en español porque creo te resultará más fácil. Yo soy tu prima segunda hija de Jovita que es hermana de Domingo, Amador y clementina. Mi madre falleció hace casi 30 años y yo fuí a vivir con los abuelos maternos Domingo y la hermana de tu madre Concepción. Las perdidas llegan ahora a traves de internet pues he de decirte que Amador también fallecio pronto hará 3 años. Era un hombre absolutamente especial en mi vida y estoy segura que ahora allí donde esté se alegrará de que yo me ponga en contacto contigo siempre fue muy familiar. Te sorprendería saber que yo recuerdo perfectamente a tus padres cuando regresaron. Trajeron café para todos los vecinos y la verdad fue un verano entrañable. Ocurrió que tu padre no estaba muy bien de salud y la tía Anastasia decidió regresar pues temía que se muriera aqui lejos de vosotros. Creo que por fortuna vivió algunos años más. También recuerdo fotos de sus nietas que no sé si serán tus hijas ¿puede ser que una se llamara Carla? Algunos primos de colombia han estado por aqui pero no mantenemos contacto con ninguno. Se que tu madre ha fallecido ya hace años pero la distancia amortigua las perdidas. Todos ellos han fallecido y la casa en la que yo fui feliz está en ruinas. Cepedelo es más un recuerdo que una realidad todo apunta en que en unos años se transformará en un pueblo vacio. Es la historia del rural gallego. Te presento al resto de tus primos, mis hermanas conchi (Concepción), Encarna (Encarnación) Alicia, Chelo (Consuelo) y Amalia.
Somos hijas todas mujeres de Jovita en paz descanse y Amable. Antonio hijo de Clementina y Antonio y por último Quin (joaquin) hijo de Amador y Luisa. Tenemos otro primo hijo de Edesio Y Lola que vive en Barcelona. Edesio es hijo de tu tío Edesio. Esa es la familia que quedamos por aquí. No hay grandes tragedias ni tampoco somos triunfadores pero estamos bien. Creo que tú tenías un hermano que se llamaba Antonio pero no estoy segura. Perdóname por tardar tanto en contestar es que estoy bastante ocupada te añado mi correo para que me escribas directamente. cepedeloouteiro@hotmail. com. Encantada de encontrarte y espero seguir en contacto contigo besos y abrazos de parte de todos. Sabes que recuerdo perfectamente una frase que decía tu padre o traballo do meninho é pouquiño pero quen non o aproveita é un tontiño. Todo lo que te cuento es cierto e insisto me alegro de encontrarte. ... (ver texto completo)