Ai, Piño. Ése conto non pasaría certas censuras. Púxeno hai tempo no foro do Tameirón, e non durou nada: marcárono coma ofensivo repetidamente. Conteillo a dous curas un día, ó da Mezquita e a un noviño do Tameirón que anda no seminário de Ourense, e só pareceu gustarlle ao da Mezquita. O outro... non sei nin como explicarcho.
E eu non quero ser tan rexeitado como a colega Pita, que deus lle conserve o seu humor.
Son as lampreas do 252525 que as quere trocar por un cabrito o que da un cabrito por elas, non lle percevin ven o que quere, que vo lo diga el mesmo.
Saudiña
Aprezado ingazo, tú facendo honor o nome recollendo, iso a min nahún me molesta, más aquí falla algo, ou e a memoria, ou a vista. Sobre o que dices das Lampreas eu so sey que na Barxa quein nas puso foy un amigo do Barxés, que eu ainda nahún pude coñecerlo. Pode ser que algún dos dois cas quixerin cambiar por o señor cabrito, más eu disto nahún sey nada.
Unha aperta.
Vinga Mikel, contanos alguhna, aninda que sexa mentira. Xose.
fillo da carmen eu no falo galego, entender creo q entendolo... ya veis q en tres palabras abre metido 5 tacos...
pues mira le contaba a gel por mensaje en movistar q yo poco puedo contar del pereiro aunque mis recuerdos cuando me llevaron a fiestas de vilanova y me vi a tosdos los viejos (hace años) yo era un rapaz q se iban a una cuadra y pregunto a lito ¿a donde van? a jugar a las chapas... y alli veo un monton de vejestorios8YO RAPAZIÑO) CON UNAS MONEDAS EN EL SUELO q susto hasta q me lo explicaron... ... (ver texto completo)
Unha moza veciña miña, foi a traballar a Inglaterra, e xa de volta ao pobo, cando a nai lle decia: ¡Mariaaa... ¿botácheslle de comer os porcos...?!"!, contestaba: ¡Yes maman!...
Vinga Mikel, contanos alguhna, aninda que sexa mentira. Xose.
Non seguro que non, o Candil xa lle alumeaba a un sanabrés.....
Unha moza veciña miña, foi a traballar a Inglaterra, e xa de volta ao pobo, cando a nai lle decia: ¡Mariaaa... ¿botácheslle de comer os porcos...?!"!, contestaba: ¡Yes maman!...
Ja, ja, ja, qué bruta a rapaza de Sanabria (aclaro que ese Candil que solicitaba non era eu, jua, jua:-).
Non seguro que non, o Candil xa lle alumeaba a un sanabrés.....
Nunca imgine que este Meares tarde me rir coa historia do padre que ben, espero que tamén ten algo das nosas casas e como vivían antes.
Muy bueno, me he reido todo y mas.
Varela. Ben seguro que pasache un bon rato co conto, tes que pedirlle a Inda Cho Sei, que conte outro mui bon do cura do Tameiron, él non estaba no alto da figüira pero andaba cerca, está enterado.
Ballesteros, sigue contando algún relato máis, o tema non importa, son mui entretenidos, te explicas mui claro é ben.
Tere. Está clarísimo que non eras tú, xa le gustaría... e de paso que lle muxiras a vaca, da a impresión que lle costaba facelo.
Algo brutiña si parecía a moza, pero o que máis destaca en ela é o alto grado que tiña de sufrimento, hasta o punto de nin darse conta si a patada fora a ela ou a pared. ¡Tiña reflexos de carallo.!
Son as lampreas do 252525 que as quere trocar por un cabrito o que da un cabrito por elas, non lle percevin ven o que quere, que vo lo diga el mesmo.
Saudiña
Voume deitar que mañan teño moito chollo que facer e recordó cando estabamos a decir, que lata mañan temos que traballar, pero eu digo agora, que sorte que teño traballo.
Xa falaremos
Saudiña
Son as lampreas do 252525 que as quere trocar por un cabrito o que da un cabrito por elas, non lle percevin ven o que quere, que vo lo diga el mesmo.
Saudiña
Cuesto siñorini Dn. Pepe li gusti el huveoti, a qui a Napoli an pueti un Ristorante que suo nome e "La gallina huevona" su espechalidade e a Gallina a parrilla.
"Picholotes" dicho en romano seria a si: Pichulini di forma ridonda y con un apertuti in su a cabecha, largo y tremdi rico calienti por la tardi y por la mañani. En España es la vulgar penca o guarda rios. Es mas exquisita la trucha.
Grachi ragazi por tu as parolis.
(Conto popular)

Aquel crego tiña unha boa criada.
Unha tarde saíron os dous á horta, e deitáronse á sombra dunha ameixeira.
Encaramado na árbore estaba un rapaz, papa que che papa ameixas.
O cura maila criada comezaron a xogar, e como ela quedase de cara para arriba, decatouse daquela presencia non esperada e, bafexando, murmuráballe ao crego na orella.
--Señor cura, señor cura: un rapaz.
E o cura contestaba rosmando:
--Lo que salga, lo que salga.
--Señor cura, un rapaz, un rapaz... -teimaba ... (ver texto completo)
Nunca imgine que este Meares tarde me rir coa historia do padre que ben, espero que tamén ten algo das nosas casas e como vivían antes.
Muy bueno, me he reido todo y mas.
¡Sodes todos os mellores.! Da gusto entrar en este foro porque te partes de risa.
Gel o da Elvira coa súa copa de viño, mui bon, pero éste despiste do crego, máis o do José, non teñen desperdicio. Buenísimos.

Alá vai outro caso de despistes.
En un pueblo de Sanabría, (cerca do lago) de ésto fai unhos cuantos anos, ainda non habia luz eléctrica nos pueblos.
Duas mulleres, mai é filla, non se puñan de acuerdo de cual iba a muxir a vaca que tiñan parida, o final, a mai convece a filla de que era ... (ver texto completo)
Ja, ja, ja, qué bruta a rapaza de Sanabria (aclaro que ese Candil que solicitaba non era eu, jua, jua:-).
Vulgarmente dicho pici factorias, en este caso las llamariamos lampreofactorias.
en Romano seria un montone di acua para la cria di lambreti.
Crachie por tu participacione y e tenido una emorragie de satisfachoni, un bachi
por tu as paroles.