Mira Pachi, los militares, en activo o en la Reserva, tenemos más o menos graduación. Pero esa graduación tiene vigencia en el entorno militar. Fuera del cuartel y su entorno
el respeto que me debe tener a mí, o a un Tte. Coronel, el apreciado amigo Zé es el mismo que yo le tengo que tener a él. Ni más ni menos.
¿O estaría mejor que todo el mundo se cuadrara en el bar del pueblo cada vez que entro yo a tomar café? A mí, por supuesto, que me trate todo el mundo como a un compadre.
O Pita, Pitiña, Pita, más como me fixeste emocionar, que tempos pra tornar a recordar, ahora que pasarin os anos tahún rapidos, como nos cambiaron los tempos, tú a estudiar y eu sempre a traballar, más mira por donde nos tornamos a encontrar, haber se pro brahún facemos unha xuntanza donde istemos tudos, tudas y algún que se agregue aunque sexa perigrino, quero decer dos que facen o camiño do sinor Santiago.

Unha aperta.
Conmovedora a vosa historia. Nesta vida as cousas non son como empezan, son como acaban.

A Rosaura tiña a outra noite a mesa posta para a cea e esperaba polo Rosendo.
Xa lle estaba tardando e empezáballe a proer o picor do mosqueo. Colle o teléfono e chamao.
-Onde estás, nos veis a hora que é? –pregúntalle un chisco alterada.
- Bueno -contestalle o Rosendo inchando o peito -acórdaste desa xoiería nova que abriron fai pouco, onde vimos o outro día aquel anel que tanto che gustou...?
-Siii... ... (ver texto completo)
Dice que é un sinor que vai o doutore en Madride,-Doutore ¿Como se encuetra sinore?, más béin normale, bou comendo coisas a plancha, nada de grasas, normale,é de exercicio, bueno ando unha hora diaria, a veces que ando na cibrisqueta, bueno normale,-doutore y de facer el amor unha vez ou duas al mes, bueno normale, doutore, de normal nada, a sua idade debía facer duas veces ou tres a simana, e que fago eu y sahún más viexo que o sinor, claro voçe normale por ser médico aquí en Madride, más eu sahún ... (ver texto completo)
Apreciado amigo Zé: Tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, debes escribir en castellano, no ves que de lo contrario la gente te ignora, más los tenientes coroneles que te diriges a ellos como si fuesen compadres.
Un cordial saludo.
El Zé das Carvalhas y yo fuimos a la misma escuela mixta cuando niños muy pequeños, si bien él probablemente fue muy poco, porque sus padres lo necesitaban en casa para ir con el ganado.
Cuando yo tenía 7 años, mi madre se casó con un guardia de Lubián, y entonces dejé la escuela de Moimenta, y tuve que aprender el español en la Escuela de Niñas de Lubián, con Doña Petronila. A los 11 años ingresé interna en un Colegio de Monjas en Zamora.
Un verano de aquellos en Lubián, siendo yo una chiquilla ... (ver texto completo)
O Pita, Pitiña, Pita, más como me fixeste emocionar, que tempos pra tornar a recordar, ahora que pasarin os anos tahún rapidos, como nos cambiaron los tempos, tú a estudiar y eu sempre a traballar, más mira por donde nos tornamos a encontrar, haber se pro brahún facemos unha xuntanza donde istemos tudos, tudas y algún que se agregue aunque sexa perigrino, quero decer dos que facen o camiño do sinor Santiago.

Unha aperta.
El Zé das Carvalhas y yo fuimos a la misma escuela mixta cuando niños muy pequeños, si bien él probablemente fue muy poco, porque sus padres lo necesitaban en casa para ir con el ganado.
Cuando yo tenía 7 años, mi madre se casó con un guardia de Lubián, y entonces dejé la escuela de Moimenta, y tuve que aprender el español en la Escuela de Niñas de Lubián, con Doña Petronila. A los 11 años ingresé interna en un Colegio de Monjas en Zamora.
Un verano de aquellos en Lubián, siendo yo una chiquilla ... (ver texto completo)
Barxés, esta poesía é puro sentimento. Este 25 ten muto talento. Seguro que ainda lembra a cara que puso a Sra. Pita cando lle dixo "cariña de rosa". Apertas.
Gracias, devólvote os saludos e disculpa por confundirte aquel día con teu irmao, é decir, tú eres aquel que non eras, ja, ja, qué lío, pero foi gracioso.
Conozco ben a todos os que nombras, excepto a ese Darío, nin sabía que había un Darío no Pereiro, nin ese mote de Pexeto tampouco me sona de nada. A ver se outros foreros o conocen.
En cuanto os fillos do meu veciño Larocas, direite que un vive en Aranjuez, é autor de mutas das fotos deste foro e de outros o alrededor, firma como A. Martínez. ... (ver texto completo)
Dario es hermano de Maruja (del Enrique) la casa del fondo del pueblo, esta en Francia desde hace muchos años. Hace mucho tiempo que no viene por el pruebo, por eso tu Teresa no lo recordarás. Un saludo a todos.
Gracias, devólvote os saludos e disculpa por confundirte aquel día con teu irmao, é decir, tú eres aquel que non eras, ja, ja, qué lío, pero foi gracioso.
Conozco ben a todos os que nombras, excepto a ese Darío, nin sabía que había un Darío no Pereiro, nin ese mote de Pexeto tampouco me sona de nada. A ver se outros foreros o conocen.
En cuanto os fillos do meu veciño Larocas, direite que un vive en Aranjuez, é autor de mutas das fotos deste foro e de outros o alrededor, firma como A. Martínez. ... (ver texto completo)
candil o bernardo do larocas deixou 4 fillos non 5, en cuanto o dario si eu conocia o hirmau da maruja do enrrique k estaba en francia supoño k inda vive estaban 3 hirmaus en francia a toña o dario e manolo supoño k debe ser ese encluso decian k era o pai da filla da miña prima a filla do gervasio, unha aperta.
Saludos pra toda xente do PEREIRO en especial pra o CANDIL. Recórdome de alguns amigos que tiña en ese pueblo, tales como os fillos do LAROCAS, os do GERBASIO, os do GALLEGO, o millor e mais famoso o FORITO, tamen me gustaria saber de un tal DARIO que lle chamaban de mote PEXETO, pois nada mais amigos un saludo pra todo PEREIRO.
Gracias, devólvote os saludos e disculpa por confundirte aquel día con teu irmao, é decir, tú eres aquel que non eras, ja, ja, qué lío, pero foi gracioso.
Conozco ben a todos os que nombras, excepto a ese Darío, nin sabía que había un Darío no Pereiro, nin ese mote de Pexeto tampouco me sona de nada. A ver se outros foreros o conocen.
En cuanto os fillos do meu veciño Larocas, direite que un vive en Aranjuez, é autor de mutas das fotos deste foro e de outros o alrededor, firma como A. Martínez. ... (ver texto completo)
Busco familiares de la flia Pereira de Viana do Bolo. Mi abuelo se llamaba Castor Pereira
Saludos pra toda xente do PEREIRO en especial pra o CANDIL. Recórdome de alguns amigos que tiña en ese pueblo, tales como os fillos do LAROCAS, os do GERBASIO, os do GALLEGO, o millor e mais famoso o FORITO, tamen me gustaria saber de un tal DARIO que lle chamaban de mote PEXETO, pois nada mais amigos un saludo pra todo PEREIRO.
Amigos foreir@s do Pereiro, non sei por onde andades, non e normal en vos tantos dias sen dar señales de vida. Espero no sexa por enfermidade ou algo que se lle parezca, Gel, Mikel, Lito, Xosé, Juan, Candil, Concha, Pura, Tere, etc. Para os aficionados a micoloxia, bos deleitarei cunha foto dunha cesta de Niscalos, collidos nas Carbalhas terra do Sñr 252525 porque por ali non os collen
aunque nos piñeirais da Esculqueira xa andiveran a eles.
Espero esteades todos ben.
Unha grande aperta pra todos, ... (ver texto completo)
Barxes, "os dentes de punta" me los pusiste a mí, con esa hermosa bandeja de níscalos que has fotografiado. Esa vista despierta a un muerto. Yo me aficioné a ellos en el Valle de Aran, cuando vivía en Aubert, (el pueblo donde vivía Teresa), y allí se preparaban a la plancha, con un pelin de aceite y ajo picado. Una auténtica gozada. Aqui en Cartagena los he comido de lata,... pero no es lo mismo. Un abrazo. Xose.
Amigos foreir@s do Pereiro, non sei por onde andades, non e normal en vos tantos dias sen dar señales de vida. Espero no sexa por enfermidade ou algo que se lle parezca, Gel, Mikel, Lito, Xosé, Juan, Candil, Concha, Pura, Tere, etc. Para os aficionados a micoloxia, bos deleitarei cunha foto dunha cesta de Niscalos, collidos nas Carbalhas terra do Sñr 252525 porque por ali non os collen
aunque nos piñeirais da Esculqueira xa andiveran a eles.
Espero esteades todos ben.
Unha grande aperta pra todos, ... (ver texto completo)
Hola a tod@s, barxes gracias por acordarte de todos nos, no meu caso non e por nada mau, o que pasa que son un poco vago, bueno mais que un pouco.
Un forte abrazo a tod@s.
Teresa o dia 1 estiven en Barxa e o dia dous comin na casa duns amigos de Escornabois fixemos un magosto eu levei castañas e viño, do resto habia desobra
habia xente de toda comarca da Limia, dende Trandeiras a Sarreaus, Boado, Vilaseca
etc.
Unha aperta pra ti e o resto do foro
gracias barxes pois estubeches cerca da miña casa esta a 4 kilometros de trasmiras e desde trasmiras mirase escornabois, un abrazo.
barxes eu ando por galicia liada con obras na casa k a teño cerca de xinzo de limia o dia 1 estube no pereiro pero casi non vin a naide e k facia frio
Teresa o dia 1 estiven en Barxa e o dia dous comin na casa duns amigos de Escornabois fixemos un magosto eu levei castañas e viño, do resto habia desobra
habia xente de toda comarca da Limia, dende Trandeiras a Sarreaus, Boado, Vilaseca
etc.
Unha aperta pra ti e o resto do foro