gel eu recordo coller cadavos na fonte do xan luis habia bastantes bueno imaxinome que sabedes onde e era, tiña unha auga moi boa que ibamos a vuscala pra comer.
Pili, ¿onde é a fonte de Xan Luis? Nunca oín ese nombre. Claro que, vivindo arriba na Carretera, tampouco é de extrañar...
gel eu recordo coller cadavos na fonte do xan luis habia bastantes bueno imaxinome que sabedes onde e era, tiña unha auga moi boa que ibamos a vuscala pra comer.
Pili, ¿qué tal os ánimos?
Esa fonte da que falas tes que decirme onde está, por ese nome non se me fai coñecida. Creo que no Pereiro, fontes, en cada curro hai unha. Saúdos.
Cádavos son o que en castellano se chaman renacuajos. Así é como lle chamamos no Pereiro, pero en cada pobo téñenlle distinto nome. Eu iba de pequena moito pola Vilavella e os meus primos chamábanlle doutra maneira, que neste intre non chego a lembrar. Saúdos.
¡Do que se entera unha! Así que "Cádavos" significa "renacuajos"; entonces, ¿qué significa "Manzalvos"?
Si señor, os pobres cadávos que están casi sin cabeza, ¡teñen que mui intelixentes.!
Sendo nenos pequenos, estaba eu a porta de casa cuando pasan Daniel pai ó Daniel neno, máis unha parexa de vacas, iban arar, me dice o Daniel pequeno queres vir con nos, eu o ser meu amigo, feliz me vou con eles.
Vamos o Cayo Carro mui cerca do pueblo, mentras seu padre araba nos baixamos a unha poza que habia no prado do Pepe, nos liamos a xogar cos cádavos que mencionáis, de pronto atopamos un par de salamandras ... (ver texto completo)
Tamén recordo as salamandras, éstas no Pereiro, o meter o bote no pozo entre os lumiacos as veces tamén se "pescaba" algunha das negras. Miña nai xa me tiña ben avisada de non tocalas. Camiño do xogo dos bolos había unha fonte e alí recordo velas con pintas amarillas. Desde logo son preciosas, pero metelas na boca, Piño,... menos mal que todo quedou nun susto.
Esa palabra que usas, "civaco" ¿é o que levan os paxaros no pico para as crias, que nos lle chamanos "ceballo"? Saúdos.
En Vilavella chamábanse LUMIACOS, por certo, sempre había mutos no pozo que estaba cerca da casa de teus primos (e da miña),ó pé do forno.
Un saludo.
Gracias, Ballesteros, por refrescarme a memoria. Ahí precisamente nese pozo me recordo de collelos. ¡Que bonitos recordos teño dese tempo nese rincón da Vilavella e da súa xente en xeral!
No Pereiro chamámoslle lumiacos a esas algas que tamén proliferan nas fontes.
Cágados creo que é o nome mais usado no resto dos pobos, claro que como se esquezan do acento..... Apertiñas
Non entendo moito de pesca, pero teño oído que é un recurso usado con frecuencia eso de pasar pola lonxa, pero... non quitarlle o DNI os rodaballos, Xosé, eso xa é un despiste que non se pode facer dúas veces...
Miña nai ía as veces a lavar o regueiro da Ponte do Charro. Eu adicábame a facer pozas na area e a "pescar" cádavos. Un día tive sorte e enchín a poza. Fumos a comer á casa ao mediodía e cando volvimos a auga da poza filtrárase pola area e os bichiños estaban todos panza arriba. ¡Coitadiños, ... (ver texto completo)
gel eu recordo coller cadavos na fonte do xan luis habia bastantes bueno imaxinome que sabedes onde e era, tiña unha auga moi boa que ibamos a vuscala pra comer.
En Vilavella chamábanse LUMIACOS, por certo, sempre había mutos no pozo que estaba cerca da casa de teus primos (e da miña),ó pé do forno.
Un saludo.
os lomiacos que eu sepa son asalgas verdes que abia nas fontes
que quede claro pa que se quedee en gran hermano y gané gracias
soy o quin o fillo do cacheiro quero que si veis o gran hermano botedes a Hugo Pierna que e o meu veciño de Vielha
Si señor, os pobres cadávos que están casi sin cabeza, ¡teñen que mui intelixentes.!
Sendo nenos pequenos, estaba eu a porta de casa cuando pasan Daniel pai ó Daniel neno, máis unha parexa de vacas, iban arar, me dice o Daniel pequeno queres vir con nos, eu o ser meu amigo, feliz me vou con eles.
Vamos o Cayo Carro mui cerca do pueblo, mentras seu padre araba nos baixamos a unha poza que habia no prado do Pepe, nos liamos a xogar cos cádavos que mencionáis, de pronto atopamos un par de salamandras ... (ver texto completo)
Cádavos son o que en castellano se chaman renacuajos. Así é como lle chamamos no Pereiro, pero en cada pobo téñenlle distinto nome. Eu iba de pequena moito pola Vilavella e os meus primos chamábanlle doutra maneira, que neste intre non chego a lembrar. Saúdos.
En Vilavella chamábanse LUMIACOS, por certo, sempre había mutos no pozo que estaba cerca da casa de teus primos (e da miña),ó pé do forno.
Un saludo.
Bienvenido amigo Camba al foro, llegas en un momento en que está poco animado, pero esto va por rachas, esperemos que pronto venga una en que la gente se motive y participe un poco más. Dices que marchaste de Gudiña hace 47 años, sin ánimo de ser cotilla puedes decirnos cuantos años tenias cuando te fuiste para ver si te centro un poco mas?. Respecto a Casa del Perú creo que ha dejado de participar en el foro, no se si sera momentaneo o definitivo pero si quieres contactarlo puedes hacerlo en la ... (ver texto completo)
Cádavos son o que en castellano se chaman renacuajos. Así é como lle chamamos no Pereiro, pero en cada pobo téñenlle distinto nome. Eu iba de pequena moito pola Vilavella e os meus primos chamábanlle doutra maneira, que neste intre non chego a lembrar. Saúdos.
En Lubián tamén lle chamamos CÁDAVOS aos "renacuajos".
Cádavos son o que en castellano se chaman renacuajos. Así é como lle chamamos no Pereiro, pero en cada pobo téñenlle distinto nome. Eu iba de pequena moito pola Vilavella e os meus primos chamábanlle doutra maneira, que neste intre non chego a lembrar. Saúdos.
Lo sospechaba Gel, aunque el Traductor de la Xunta no lo contempla. Unos traductores le llaman "cágados" y otros "girinos". Pobriños, metelos non buraco de area, e despois todos mortiños. Pero en fin aprendeche unha boa lección de física, e eso e moi bo, ¿non che parece?. Te fijas que moi mal, pero de vez en cando escribo en galego?. Un bico. Xosé.
Boa lección Gel; Eu tamén aprendin a non presumir do que non somos. A propósito aunque o sospecho ¿que son os cádavos?. Saudos. Xosé.
Cádavos son o que en castellano se chaman renacuajos. Así é como lle chamamos no Pereiro, pero en cada pobo téñenlle distinto nome. Eu iba de pequena moito pola Vilavella e os meus primos chamábanlle doutra maneira, que neste intre non chego a lembrar. Saúdos.