El pozo
gel aunque no al lado cerca tendras un sitio para el cafe.... ahhh y todos los foreros... mi intencion fue dejar la escalera de la casa da xefa pero no pudo ser... o seaq aunque sin escaleras tendreis - tendremos cafecito.. mikel
Mikel, con escaleiras ou sin elas, a invitación para tomarnos o cafeciño está aceptada. Ademais, si levas tanto tempo indo polo pobo, non acabo de enteder porque ainda nunca te vin, pois eu paseime por alí todolos anos no verán e en vida dos meus queridos pais, duas ou tres veces no ano. Xa falaremos. Besarkada.
pepe estou total mente de acordo contigo ese home foi un gran fotografo e un a boa persoa e si que merecia un premio polo menos a un gran traballo que nos deixou so ai que mirar todas esas fotografias que temos no forun. Un saudo a todos.
Graciñas, Pili. A ver se este verao te vexo polo Pereiro, que non te poño cara, tú debes ser mayor ca tua irmá Teresa, ¿verdai? Quizás por eso non te recordo. Voute contar una anécdota, se mo permites: Un dos primeiros recordos que teño da miña infancia no Pereiro (xa sabrás que nacín en Madrid pero leváronme de pequena pro Pereiro) é de un precioso e soleado día que miña mai vestíume con un maravilloso vestido novo azul cielo, que me fizo sentir como una princesa, e a miña abuela Pepita levoume ... (ver texto completo)
Solo un pequeno inciso, xa que non son da familia, pero si te podo asegurar que os seus fillos non se sentirán ofendidos, (coñezos a todos) todo ó contrario, sentiranse orgullosos de este recoñecemento que lle fas, que é o que lle facemos todos os que o coñecimos.
Unha aperta a O Candil, e que lla faga extensa a todos os irmáns.
Saudos a todos.
Gracias, Einstein, estás no certo. Aunque si dices que me conoces, o xusto sería que tamén eu te conocese, ¿non te parece?. Este verán pasaréime pola Vilavella, a ver se vexo a algún Einstein por alí, pra saludarte personalmente. Biquiños a todos.
Perdón, en mi anterior mensaje, donde digo "rebelar las fotos" quise decir "revelar las fotos", que las fotos no son "rebeldes":-). Saludos a todos los forer@s de estos pueblos de As Frieiras y As Portelas.
Por un momento voy a hacer uso de vuestro foro para desde él, expresar mi reconocimiento a un hombre del Pereiro que está presente en los foros de la zona de "AS PORTELAS", me refiero al FOTÓGRAFO DEL PEREIRO, que durante muchos años se paseo por todas las fiestas y ferias de la zona. En un porcentaje muy alto todas las fotos en blanco y negro entre los años 50 y 70 son obra de ESTE SR. Seguramente que él haciendo su trabajo rutinario nunca pensó que sus instantáneas iban a tener tanta repercusión ... (ver texto completo)
Sr. José, o Pepe: aunque en este foro escribo con seudónimo, a estas alturas ya es bien sabido que soy la hija mayor de ese gran hombre y queridísimo padre mío, al que usted le hace tan sentido homenaje. Le agradezco enormemente sus preciosas palabras, ni por un momento piense en borrar el mensaje ni en que nos haya podido molestar, ¿cómo puede molestar un cariño tan sincero como el que usted le está demostrando públicamente a mi padre? Al revés, se lo agradezco mucho, más si cabe porque mi padre ... (ver texto completo)
Por un momento voy a hacer uso de vuestro foro para desde él, expresar mi reconocimiento a un hombre del Pereiro que está presente en los foros de la zona de "AS PORTELAS", me refiero al FOTÓGRAFO DEL PEREIRO, que durante muchos años se paseo por todas las fiestas y ferias de la zona. En un porcentaje muy alto todas las fotos en blanco y negro entre los años 50 y 70 son obra de ESTE SR. Seguramente que él haciendo su trabajo rutinario nunca pensó que sus instantáneas iban a tener tanta repercusión ... (ver texto completo)
pepe estou total mente de acordo contigo ese home foi un gran fotografo e un a boa persoa e si que merecia un premio polo menos a un gran traballo que nos deixou so ai que mirar todas esas fotografias que temos no forun. Un saudo a todos.
Por un momento voy a hacer uso de vuestro foro para desde él, expresar mi reconocimiento a un hombre del Pereiro que está presente en los foros de la zona de "AS PORTELAS", me refiero al FOTÓGRAFO DEL PEREIRO, que durante muchos años se paseo por todas las fiestas y ferias de la zona. En un porcentaje muy alto todas las fotos en blanco y negro entre los años 50 y 70 son obra de ESTE SR. Seguramente que él haciendo su trabajo rutinario nunca pensó que sus instantáneas iban a tener tanta repercusión ... (ver texto completo)
Solo un pequeno inciso, xa que non son da familia, pero si te podo asegurar que os seus fillos non se sentirán ofendidos, (coñezos a todos) todo ó contrario, sentiranse orgullosos de este recoñecemento que lle fas, que é o que lle facemos todos os que o coñecimos.
Unha aperta a O Candil, e que lla faga extensa a todos os irmáns.
Saudos a todos.
Por un momento voy a hacer uso de vuestro foro para desde él, expresar mi reconocimiento a un hombre del Pereiro que está presente en los foros de la zona de "AS PORTELAS", me refiero al FOTÓGRAFO DEL PEREIRO, que durante muchos años se paseo por todas las fiestas y ferias de la zona. En un porcentaje muy alto todas las fotos en blanco y negro entre los años 50 y 70 son obra de ESTE SR. Seguramente que él haciendo su trabajo rutinario nunca pensó que sus instantáneas iban a tener tanta repercusión ... (ver texto completo)
Non coñecia a tua vena poética. Deixoume abraiada tanta delicia. Si me das permiso vou-lla enseñar a alguns amigos. Una apreta.
Hola Pura, non existe tal vena, de todas formas moitas gracias por velo asi.
Non necesitas ningun permiso para que a enseñes a que tu queiras, por miña parte non hai ningun inconveniente.
Un abrazo
Pura, é unha pena cantos recordos se van cas casas o ser derrumbadas, menos mal que tamén os levamos dentro de nos. Para min este barrio é o meu berce, onde pasei os anos da nenez e dame pena que xa non estén as casas de antes. Unha delas e e miña propia, hoxe houbera feito as cousas de outra maneira.. Apertas
gel aunque no al lado cerca tendras un sitio para el cafe.... ahhh y todos los foreros... mi intencion fue dejar la escalera de la casa da xefa pero no pudo ser... o seaq aunque sin escaleras tendreis - tendremos cafecito.. mikel
juan gracias por tan linda poesia pero a vez fuxome caer as lagrimas como tu ven dices recordando os q non estan, dalle recuerdos a familia e en especial a tua cuñada rocio q heramos muy amigas,
Hola Teresa, gracias a ti. Rocio mandate tamen moitos recordos, si que se acorda de ti, por aquelas fechas erais moi neniñas ainda, xa pasaron uns añiños daquela.
Un abazo
Tes toda a razón Gel que mu pai era a tranquilidade en persona aunque tamen tiña o seu xenio pero era unha gran persona e como pai nin te conto boto tanto demenos todas aquelas palabras tan cariñosas que nos dedicaba en Maio fai 14 anos que se foi e cada vez o recordo con mais intensidade como m gustaría moitas veces telo enfrente de min e poderlle contar os meus problemas e que me dera algún daqueles consellos tan acertados que me daba seguro que a todos vos vos pasará o mismo hasta que non os perdemos para sempre non nos damos realmente a falta que nos fan, e xa non vos quero cansar mais con tanta nostalxia un abrazo pra todos. ... (ver texto completo)
Gel, mentras miro esa foto donde está teu pai ven-me a memoria o novo que se fui, o recordo moito cando iva a Vilavella que vo ome era sempre tiña unha palabra graciosa que decirte na vilavella falaba con toda a xente, como se notu a sua ausencia cando se marchou pra sempre, cando as boas personas se van deixan un gran vacio aqui abaixo. un saudo a todos
Gracias Pepita polas palabras agarimosas o referirte o meu pai. É verdade que facía amigos por todolos sitios onde ía e (casi) sempre estaba de bromas. O vinteseis deste mes fizo xa sete anos que se foi e a pesar do vacio que deixou, eu inda casi non o creo. Será polos recordos tan bonitos que teño del, como tu os teis do teu pai, que eu temén recordo como un señor moi tranquilo e de sorriso xentil cada vez que o via cando estaba na Vilavella. Apertas
Hola Gel. Esa foto faime recordar que a casa das Marujas neste intre esta a ser derrumbada. Estabase caendo e o meu primo Paco (que a comprara, xa sabes) pagoulle a un construtor para derribada y que quedase aquelo liso. Seguro que cando volvas non reconoces o sitio.
Pura, é unha pena cantos recordos se van cas casas o ser derrumbadas, menos mal que tamén os levamos dentro de nos. Para min este barrio é o meu berce, onde pasei os anos da nenez e dame pena que xa non estén as casas de antes. Unha delas e e miña propia, hoxe houbera feito as cousas de outra maneira.. Apertas
Gel, mentras miro esa foto donde está teu pai ven-me a memoria o novo que se fui, o recordo moito cando iva a Vilavella que vo ome era sempre tiña unha palabra graciosa que decirte na vilavella falaba con toda a xente, como se notu a sua ausencia cando se marchou pra sempre, cando as boas personas se van deixan un gran vacio aqui abaixo. un saudo a todos