Flores
al final me pondre rojo con tantos piropos con la foto
son los carballos q estan enfrente de la casa en la era donde este año nino planto patatas... estos amaneceres y atardeceres son frecuentes en pereiro
y lo de la foto un poco de suerte y salio bonita y eso q no tengo las habilidades de candil....252525, el q escibe (mikel) no es del pereiro pero creo q don antonio ya nos abandono y seguro q candil.. gel.. pura tendran ese dato
de todas formas en cuanto llegue a casa (se lo preguto a lito) ... (ver texto completo)
¡Qué fotografía tan bella!
desde la era de casa
Bonita fotografía, Lito tú podias decirme si vive un tal Don Antonio que hera profesor, de iscola, teño bon recordo dil enseñoume a sumar y restar na aquil tempo.
Esto es una amanecer y lo demas cuento...
desde la era de casa
Gracias, Barxes. A ver si para o ano que ven hai máis sorte. Nos de momento aínda non podemos facer planes a longo prazo, pero en canto poidamos darémonos unha escapada. Alégrome que o pasarades ben cos amigos foreros; seguro que foi o aquel día que a min me asubiaban moito os oídos jajaja. Apertas.
pues avisa cuando aparezcas manel y lito el sabado hablaron de ti
claro pura como q tienen galicia label pero dile a begoña q todavia no los probe... pero el gallo este invierno como siga siendo tan..... va al puchero
Esto es una amanecer y lo demas cuento...
Mikel. Estas son las gallinas que ponen unos huevos riquísiiiimos y lo digo con conocimiento de causa.
Gracias, Barxes. A ver si para o ano que ven hai máis sorte. Nos de momento aínda non podemos facer planes a longo prazo, pero en canto poidamos darémonos unha escapada. Alégrome que o pasarades ben cos amigos foreros; seguro que foi o aquel día que a min me asubiaban moito os oídos jajaja. Apertas.
Pura, gracias polo teu interés. A cousa penosa, depende de cómo se mire. Foi por unha caída tonta do Manolo que acabou dando máis a lata do que nun principio pensamos.
En cuanto o meu galego, nótase ben que non o aprendín na escola, anque na casa sempre me inculcaron o valor que ten a nosa lingua. Aprender a escribilo é un reto persoal que un día me impuxen e inda me queda moito por andar, porque o curso vou a ter que deixalo para cando me xubile, a ver si teño máis tempo, jaja. Apertiñas.
Prezada Gel: Alegrome que os problemas familiares se vain solucionando aunque sexa pouco e pouco, que as vacacións se non se disfrutan nunha epoca disfrutanse noutra. Referente o teo galego pensome que o escribes mui ben, que te pasou como a min que na escola da dictadura estaba prohibido, e non nolo ensinaban, ten moito valor xente que esta distante o manteña vivo, apesares de que alguns non lles guste.
Haber si pro ano nos coñecemos persoalmente, que os amigos de Lubian xa os coñezo, non asi as ... (ver texto completo)
Esquezabame preguntarte que pasou para non ter vacacións, espero que no fora por nada penoso.
Pura, gracias polo teu interés. A cousa penosa, depende de cómo se mire. Foi por unha caída tonta do Manolo que acabou dando máis a lata do que nun principio pensamos.
En cuanto o meu galego, nótase ben que non o aprendín na escola, anque na casa sempre me inculcaron o valor que ten a nosa lingua. Aprender a escribilo é un reto persoal que un día me impuxen e inda me queda moito por andar, porque o curso vou a ter que deixalo para cando me xubile, a ver si teño máis tempo, jaja. Apertiñas.
hola carmen k tal no das señales de vida ya te has olvidado del foro espero k todo te balla bien k tal tu hija en pereiro le ha gustado, un biquiño.
creo q carmen esta muy liada con el Festival de cine de San Sebastian q llega ya a su fin... y creo q engancha vacaciones...
la niña ya nos ha amenazado q la proxima vez se apunta y tambien el nieto de Manel q ha pasado este fin de semana en el pereiro.... fuimoa al rio oficialmente a ver ranas y lo q vimos es que el rio esta con muy poca agua y de ranas y truchas... ni verlas... pero asi y todo el sabado a la tarde nos bañamos... (bueno yo doy la situacion y ya me direis el nombre) bajando por ... (ver texto completo)
¿En que quedamos? ¿Tere o Sonia? Me teneis un lio armado de narices. Un biquiño. Jose.
Por supuesto Pili y tu. En el centro ¿tu hija?. El lugar no lo reconozco, pero supongo que será Vaqueira ¿no?. ¡Que envidia me dais! Un beso a las dos. Jose.
jose es en beret la del medio es la hija de pili
He recibido una solicitud de amistad en facebook de alguien de Pereiro. ¿quien? Por el nombre no lo acierto, pero cuenta con mi amistad, por supuesto. Un abrazo querida desconocida.