Por suposto que iréi a procesión do Loreto, si Dios quere. ¿Quén se casaaaaa? ¡!
ahhhhhh yo no puedo contarlo
alguien de pereiro de abaixo
acabo de subir de la piscina y no hay quien se meta hace un calor horroroso y el agua esta peor q el agua del rio do pereiro...
en la procesion nos vemos claro si Dios quiere
Pois claro, este ano nos veremos. Para petar a miña porta terás que desplazarte hasta a provincia de A Coruña, concello de Touro, onde tamén serás ben recibida.

Teresa, que pases boas vacacións na terriña. Apertiñas para tod@s.
¿Non paras nada no Pereiro, entonces, Gel? Eu pensaba que a casa de aquel lado, a dos teus pais, era túa, ahí era onde eu pensaba tocarte a porta, je, je. Gracias pero a Coruña como que me cae un pouco a desmao, este ano tocarame ir a Vigo, miña irmá terá o seu primeiro meniño pra agosto, se Dios quere, estou deseando velo.
Teresa, xa lle preguntarei a meus sobrños a ver se é a maior ou a pequena da Rosa a que se casa este vrao... Por certo, xa empezaron a desescombrar a casa, dice miña mai que ... (ver texto completo)
Benvida a rutina diaria, Gel. Eu tamén espero verte en agosto, aunque sempre me toca máis tempo de estar en Lubián que no Pereiro, pero bueno, cuando baixe a visita do cementerio ou da preseira do río, a ver se me acerco, aunque sea un momentiño, e te peto na porta, como fixen o outro día co Mikel, que, por certo, preparou unha casiña moi acolledora no Pereiro, ojalá ca disfruten mutos anos con salud. Biquiños a tí e a todos os forer@s.
Pois claro, este ano nos veremos. Para petar a miña porta terás que desplazarte hasta a provincia de A Coruña, concello de Touro, onde tamén serás ben recibida.

Teresa, que pases boas vacacións na terriña. Apertiñas para tod@s.
Gracias por este recuerdo, camba. Por un momento pensei que ibas a decir que meu pai te tuvera que levar de volta no seu 600 ou na sua moto, pois él tamén era así, moi disposto a facer un favor a quen o precisase. O principio, era dos poucos que tiña moto en aqueles tempos, pois él precisabaa pra ir a facer as fotos de un pueblo a outro, incluso iba a Chantada, a Lugo, a Ourense nela, e levaba a miña nai mais o meu irmao maior, que era un bebé. Pero non era a primeira vez que montaba a tres na moto, ... (ver texto completo)
Gracias Candil. Cando algún ser querido nos abandona, sempre nos deixa algo que nos axuda a seguir adiante, que son os recordos que naide nos pode borrar porque son patrimonio da nosa alma. Me consta que era unha boa persona.

¿Non había unha ameixeira diante dunha casa por alí cerca, o pé da carretera?.

A verdá e que se facian moitas burradas. Mira na Noitevella do 65, un guardia civil de tráfico nos levou a sete desde a Gudiña nun SIMCA 1000 as duas da mañá hasta un bar ou discoteca que estaba ... (ver texto completo)
Por suposto que iréi a procesión do Loreto, si Dios quere. ¿Quén se casaaaaa? ¡!
unos k se le acaban y otros comienzan las vacaciones yo el domingo si dios quiere cojere camino a la terriña vesitare al pereiro y a mis seres queridos a candil se casa una prima o primo de tus sobrinos hijo o hija de Rosa del curbina, bikiños.
bueno pues si q se hace duro volver al currelo y cada vez mas con la incertidumbre q nos plantean estos politicos... pero bueno
espero q nos veamos en agosto y a ti gel te ponga ya cara, y teresa tb me imagino que este año no te perderas la procesion de la virgen de loreto o sea q alli nos vemos seguro
ademas me ha soplado un pajarito q vamos a tener boda en el pereiro para agosto
bueno y nada mas q animaros a tod@s los q leeis el foro q escribais algo para darle un poco de vidilla
bueno y un ... (ver texto completo)
Por suposto que iréi a procesión do Loreto, si Dios quere. ¿Quén se casaaaaa? ¡!
Para cumplimentar una instancia que cambió el rumbo de mi vida para bien, tuve que desplazarme en Marzo del 65 al Pereiro desde a Gudiña para hacerme una foto.

Previamente tuve que aprender a montar en bicicleta, haciendo prácticas en la explanada de la estación.

Luego me puse en camino del Pereiro, pero como no podia subir la Medorra hasta el Cañizo, tuve que ir a pie, tirando de ella.

Una vez que tenía las fotos en mi poder, emprendí el camino de vuelta. Todo fue estupendo hasta que nos ... (ver texto completo)
Gracias por este recuerdo, camba. Por un momento pensei que ibas a decir que meu pai te tuvera que levar de volta no seu 600 ou na sua moto, pois él tamén era así, moi disposto a facer un favor a quen o precisase. O principio, era dos poucos que tiña moto en aqueles tempos, pois él precisabaa pra ir a facer as fotos de un pueblo a outro, incluso iba a Chantada, a Lugo, a Ourense nela, e levaba a miña nai mais o meu irmao maior, que era un bebé. Pero non era a primeira vez que montaba a tres na moto, ... (ver texto completo)
Benvida a rutina diaria, Gel. Eu tamén espero verte en agosto, aunque sempre me toca máis tempo de estar en Lubián que no Pereiro, pero bueno, cuando baixe a visita do cementerio ou da preseira do río, a ver se me acerco, aunque sea un momentiño, e te peto na porta, como fixen o outro día co Mikel, que, por certo, preparou unha casiña moi acolledora no Pereiro, ojalá ca disfruten mutos anos con salud. Biquiños a tí e a todos os forer@s.
bueno pues si q se hace duro volver al currelo y cada vez mas con la incertidumbre q nos plantean estos politicos... pero bueno
espero q nos veamos en agosto y a ti gel te ponga ya cara, y teresa tb me imagino que este año no te perderas la procesion de la virgen de loreto o sea q alli nos vemos seguro
ademas me ha soplado un pajarito q vamos a tener boda en el pereiro para agosto
bueno y nada mas q animaros a tod@s los q leeis el foro q escribais algo para darle un poco de vidilla
bueno y un ... (ver texto completo)
Hola a todos e todas. Estou de volta, subindo esa costa cada vez máis empinada que se chama retomar a rutina cotidiana. Gracias polos vosos bos desexos. A verdade e que disfrutei a tope da miña xentiña querida, amigos, airiños da miña terra, montes floridos, o meu xardín que parecía un bosque.. en fin que me soupo a pouco... dentro de dous meses máis.
Mikel e Barxés, en agosto irei con máis tempo e xa concretaremos. Apertiñas.
Benvida a rutina diaria, Gel. Eu tamén espero verte en agosto, aunque sempre me toca máis tempo de estar en Lubián que no Pereiro, pero bueno, cuando baixe a visita do cementerio ou da preseira do río, a ver se me acerco, aunque sea un momentiño, e te peto na porta, como fixen o outro día co Mikel, que, por certo, preparou unha casiña moi acolledora no Pereiro, ojalá ca disfruten mutos anos con salud. Biquiños a tí e a todos os forer@s.
Barxés, gracias pola invitación, a ver si no verán hai máis tempo.
Moi bonitas as fotos. Esta camelia fala por sí soa. Os tres irmáns encantadores. Para min que ó pequeniño parece que lle rondaba algunha urxencia fisiolóxica... non sei. Apertas.
Hola a todos e todas. Estou de volta, subindo esa costa cada vez máis empinada que se chama retomar a rutina cotidiana. Gracias polos vosos bos desexos. A verdade e que disfrutei a tope da miña xentiña querida, amigos, airiños da miña terra, montes floridos, o meu xardín que parecía un bosque.. en fin que me soupo a pouco... dentro de dous meses máis.
Mikel e Barxés, en agosto irei con máis tempo e xa concretaremos. Apertiñas.
Alguien sabe como van las obras de la nueva carretera que mejorara la ya existente para pasar la frontera? Gracias. Un saludo.
Dille o teu xefe que non se preocupe por o diñeiro, que este teñe o mismo valor que o papel hixiénico. Mentras non o necesitas nin te acordas dél. Mira que a quen se lle ocurre meter os cartos no banco. Que o poña debaixo do colchon, e dormirá mellor que no biscolastic.

Un abrazo
Aprezado Camba, que razahún dixeste, más sin dilleiro nahún nos dan o que necesitamos, dices que o poña debaixa do colchon, nahún istaría nada male, no seu momento xa o meteo dentro, logo unha mala interpretazahún entre él y eu Deus quixo que o levara un cigano, totale que a veces pasan coisas que so vendoas se poden creer, más sahún certas.
Unha aperta.
Creo coñecer aos tres irmáns.
Pero o saúdo que nos dá o pequerrecho ten o seu aquel. Valía para saúdo militar a un mal sarxento que tiven eu en seu día.
Que non cunda o pánico.
Amigo Inda Cho Sei: Vexo que sigues conectado os foros da contorna, e unha alegria que entres neste pois fai falta. Referente a tua mensaxe, e a fotografia que fas alusión, acertache creo con seguridade que conoces os tres, o pequeno que hoxe e o mais grande ese dia debialle picar algo, por eso se rascaba.
Nonsei se ese saudo que interpretamos, ¡fose adicado o sarxento Romerales, ou Telesforo Romerales xa non lembro! porque dende logo ese sarxento non merecia ese saudo, sinon cuadrarse a orde de"firmes... ... (ver texto completo)
Camba, pero home que alegría me da tornar a leer as tuás escritas, mira refente o xefe anda un bocadito preoucupado y nahún e sin razahún, como xa te dixera noutra ocasión él e munto de deritas y cuando puxeran o sinor Rodrigo Rato de presidente de Caixa de Madride puso ahí unha boa porrada de cartos, debeo perder un 75%, assín ten un bocadito de motivos pra istar un bocadito inquieto.
Un abrazo.
Dille o teu xefe que non se preocupe por o diñeiro, que este teñe o mismo valor que o papel hixiénico. Mentras non o necesitas nin te acordas dél. Mira que a quen se lle ocurre meter os cartos no banco. Que o poña debaixo do colchon, e dormirá mellor que no biscolastic.

Un abrazo