Grazas polos seus parabéns, don M. V. Supoño que o di polo recoñecimento dos peregrinos a tres alcaldes. Creo que todos os alcaldes do Camiño son merecentes desa homenaxe.
Fui a ver a la familia en Ourense y de casualidad le vi en la Tv Galllega
creo que muchos políticos tenían que mirar a personas como usted.
FELICIDADES
De esa manera se formó el dicho quien tiré la ultima piedra se quedo sin munición. Un saludo para Camba, otro para el2525 tambien para el Alcalde de Lubian y enhorabuena por su ultimo premio. Saludos para Tono y si olvido alguno disculpar
Grazas polos seus parabéns, don M. V. Supoño que o di polo recoñecimento dos peregrinos a tres alcaldes. Creo que todos os alcaldes do Camiño son merecentes desa homenaxe.
... hay que tirar unha pedra?

¡Pobriña e noble pedra!. Sempre pisada, vilipendiada, usada en cousas pras que non foi feita...

-Pra tirala oo tirapedras...
-Pra tirar a fruta do árbol...
-Pra espantar o gato...
-Pra xogar a rallola...
-Pra usala ocasionalmente como sustituta do papel hixiénico...
... (ver texto completo)
Moi bonita a súa homenaxe ás pedras. Pero mire, señor Camba, con todo o respecto e a miña admiración, eu, para unha desas utilidades prefiro a lampaza.
De esa manera se formó el dicho quien tiré la ultima piedra se quedo sin munición. Un saludo para Camba, otro para el2525 tambien para el Alcalde de Lubian y enhorabuena por su ultimo premio. Saludos para Tono y si olvido alguno disculpar
... que sé son del agrado de la gente que aprecia a nuestro amigo y noble forero Xosé y su hija.

Me lo he encontrado saliendo de rehabilitación, y la verdad es que nos ha dado mucha alegría charlar de nuestras cosas comunes, y también de este foro.

Me prometió que para Reyes tendrá un nuevo disco duro. También suelo ver a Yolanda en su trabajo. Da gusto hablar con ella, y la verdad, esa chica transmite ejemplo de superación de los contras de la vida.

Saludos, forera/os.
... hay que tirar unha pedra?

¡Pobriña e noble pedra!. Sempre pisada, vilipendiada, usada en cousas pras que non foi feita...

-Pra tirala oo tirapedras...
-Pra tirar a fruta do árbol...
-Pra espantar o gato...
-Pra xogar a rallola...
-Pra usala ocasionalmente como sustituta do papel hixiénico...
... (ver texto completo)
Predicar con el ejemplo eso es lo que ai que hacer yalo decia mi abuela non e o mesmo predicar que dar trigo. aqui pasa comoen lo del choriceo mucho criticar y todos llebamos algo de chorizo dentro sino elque nunca halla pagado una factura en color del carbon que tire la primera piedra y ai que dar ejemplo a los hijos por si acaso llegaran un dia a ser politicos
Aprezado Inda, Menosmale que o sinor me sacou de dubidas, entón un cheira gateiras istá relacionado con el osstaqueo de trompas, pois sendo assín acertou eu de novo sempre soupe destinguir o bon perfume sabía cuando xeiraba a sardiña ou bacallahu, totale que agora poso entendernos o que dixo o Barxés, se me queda decirle munto obrigado tanto o sinor como al Barxés.
Unha aperta pros dois.
Pois amigos meos a culpa e de 4 que solo insultan outros 4 que falan sin sentido e outros 4 que e millor no encender o aparello pa non ver tantas sandeces e chorradas, pero non o digo eo solo dio a mayoria da xente sensata, esto non e o que era o principio era un foro de amigos de xente da VILAVELLA e de outros pueblos, pero xente con boas ideas, por que ahora aunque algun pensa que fai gracia con alguha palabrita, equibocase, pa empezar penso que todos poñan o seo NOMBRE, e asi acababanse os MENTIROSOS ... (ver texto completo)
Moi ben, Tono Ballesteros. Só che faltou predicar co exemplo e escribir co teu nome.
Saúdos cordiais.
Pois amigos meos a culpa e de 4 que solo insultan outros 4 que falan sin sentido e outros 4 que e millor no encender o aparello pa non ver tantas sandeces e chorradas, pero non o digo eo solo dio a mayoria da xente sensata, esto non e o que era o principio era un foro de amigos de xente da VILAVELLA e de outros pueblos, pero xente con boas ideas, por que ahora aunque algun pensa que fai gracia con alguha palabrita, equibocase, pa empezar penso que todos poñan o seo NOMBRE, e asi acababanse os MENTIROSOS ... (ver texto completo)
Aprezado Barxés, parece mentira que voce diga que eu era un non sei qué de gateiras, penso que o sinor confundió el ruido del trueno con un estruendo en la mina, a mi siempre me gustó axudar a xente a tapar as goteiras pero de ahí a lo otro a munta diferencia.
Unha aperta.
Amigo Zé das Carvalhas: Cheiragateiras sería a palabra. Agora ben, eu non digo nada, que despois todo se sabe.
Aprezado Barxés, parece mentira que voce diga que eu era un non sei qué de gateiras, penso que o sinor confundió el ruido del trueno con un estruendo en la mina, a mi siempre me gustó axudar a xente a tapar as goteiras pero de ahí a lo otro a munta diferencia.
Unha aperta.
Siempre había creído que la cicatriz procedía de otro tipo de batallas. Como Telesforo nunca había querido hablar del asunto, creí que se trataba de traumáticos recuerdos que no convenía resucitar.
Y yo, cándida de mí, adobaba mi fantasía creyendo que se trataba de un efecto secundario de una romántica acción... Imaginaba al bueno de Romerales en el fragor de una encendida hazaña bélica, con el uniforme hecho jirones, con su aguja percutora colgando sin protección, la pobrecilla, salvando a su querido ... (ver texto completo)
Estimada Sra: En primer lugar darle las gracias por participar nuevamente en nuestro foro y también decirle que comparto con usted las opiniones que muestra en su mensaje respecto a su marido y gran amigo mio Telesforo.
Con relación a Zé, es casi seguro que fuese el husmeador de la hazaña de la cocina, pues como le he dicho en un mensaje anterior al Sr. Inda este segador de centenos cumplidos ya tenia ese costumbre de ojear por las gateras de noche para ver si divisaba algún murciélago en las cocinas ... (ver texto completo)
Leva calado moito tempo e non aparece por ningures. Claro que el nunca foi moi falador.
Agora estou a lembrar aquela batalla nunha cociña de cantina dunha aldea da que xa esquecín o nome...
Cando eu vin de permiso dende o deserto, Telesforo colleu vacacións para vir comigo e visitare de paso a aldeia de súa nai. Era inverno. Vindo do Sahara, nestas serras apetecía máis a cociña ca rúa ou os camiños.
Na aldea da nai había unha cantina rexentada por unha solteirona moi lozana, pero máis brava cun ... (ver texto completo)
Prezado amigo Inda Cho Sei: Unha vez lida anecdota do Sarxento Romerales non podo por menos decir, que o demo armas en calquer lugar, dende logo o Sr. Romerales viña do deserto un tanto salido... e con esas cousas na aldea de súa mai deberia haberse cuidado un pouco mais... sobretodo alonxandose da cociña económica. (Aunque ela se deixara querer) millor noutro lugar...
Tamen estou con bostede no asunto que o que estaba a ollar pola fiestra seria o ZÉ das Carvalhas, e non o seu xefe nin o santo do ... (ver texto completo)
Este Cho de cualquier pequeña anécdota te saca una novela. Podría contar la misma escena a mi manera, pero no quisiera echar más leña a tan desgraciado fuego.
Hace unos diez años lo acompañé un par de días a Valladolid y Fuensaldaña, a donde lo llevaban sus tareas políticas.
El primer día se entrevistó con el Consejero de Agricultura en su despacho. Valín, creo que se llamaba. Pretendía convencerlo de la necesidad de conseguir una Denominación de Origen para la TERNERA SANABRESA. Viví callado, ... (ver texto completo)