barxes, tes razon, hay alguns sierras que venhen dos arbores... saudos meu
¿Como se dirá yupa ou chupa?
ola lucia agora parada esta na internete se queres ver mais www. pueblos-espana. org parada da serra gudiña orense tem mais fotos e mensajens bej
Alá nun pobo chamado Canameirón, agochado entre as máis arrepiantes serras do Poñente, tiña a súa parroquia Don Inocencio, un crego piadoso e inocente coma ningún outroa
Cando andaba polos trinta, ao crego, que era de bó comer, foille crecendo o bandullo. Ao principio, como a tódo-los homes de bó comer. Pero con Don Inocencio chegou un intre no que tanto lle medrou aquela panza, que Don Salvador, o doutor, colleuno un día polos colares, meteuno á forza no consultorio, fíxolle un volante e mandouno ... (ver texto completo)
saludos a familia do eliguio que esta em vigo, nieves, sus ermanas su marido e a vicente que esta em brasil que veñan passar o mes de agosto em parada con nossotros e a modesta e su familia que vive na gudiña espero que veñan nos visitar saludos a todos que ja estiveron em parada
21 metros, e crecendo. Vou de pesca, e veña soltar e deixar na auga troitas e troitas... De 21 cm, de medio metro, de metro e medio...
O río do Pereiro ven sendo o mesmo que o de Barxa. ¿Ou non?
Amigo Inda, vexo na tua mensaxe que coñeces ben a geografia fisica do noso entorno, efectivamente, o rio que pasa polo Pereiro o cal creo alí lle chaman Albaredos non sei como lle chaman os do Tameiron, pero os de Barxa lle chamamos "Moás"o cal se xunta co de Pentes que leba pra nos o nome de "rio Pentes"e logo unha vez xuntos os dous, recorren un tramo dun Km, pra logo xuntarse co que pasa xusto polo pobo de Barxa que se chama en todo o seo curso "Ribeiriña", e xa os tres xuntiños entran en Portugal, ... (ver texto completo)
Barxes, este cartel pódese ver a veira dun río da provincia, non é o de Barxa, pero unha troitiña desta medida daría ben para facer unha boa merenda ja ja.
Saúdos.
Graciñas Gel por facernos reir, e colgar a foto na paxina de Barxa, dende logo en principio pensei que pasáras por Barxa porque o lugar onde sacache a foto e igual o da sinal informativa que está no rio de Barxa tamen xusto na ponte que pasa a estrada pra Portugal coa diferenza que a do noso rio no contido pon "talla minima 19 cm." No caso da tua foto se a troita tivese 20m daba pra merendar a fartar Pereiro, Barxa, e creo que Lubian ainda que en Lubian son moitos mais.
Unha aperta.
21 metros, e crecendo. Vou de pesca, e veña soltar e deixar na auga troitas e troitas... De 21 cm, de medio metro, de metro e medio...
O río do Pereiro ven sendo o mesmo que o de Barxa. ¿Ou non?
Barxes, este cartel pódese ver a veira dun río da provincia, non é o de Barxa, pero unha troitiña desta medida daría ben para facer unha boa merenda ja ja.
Saúdos.
Prezado Zé: ¿Que periodicos merca o teo jefe pro restaurante a bon seguro que La Razon, ABC ou El Mundo? o Isaac que estivo contigo na Franza, naho teim nada que ver con Isaac Diaz Pardo, este foi un intelectuale, escritor, pintor y ceramista
y munto amigo do nosso inesquecido sempre "Castelao"ou non lembras o libro que eu te regalei de Castelao o que decia que os esqueletes naho pudiaum pronunciare
a j.
Mandante cumprimentos o Diamantino, Zé Da Caneca, Paulo Neves, Jorje, Rui Guedes y
un forte ... (ver texto completo)
Munto Obrigado por aclarazahún, más que conste que eu coñecí un tal Santiago, que le gostaba que le xámaramos Castelao, eu pensaba que como era piquino, para parecerse ô castelo se sentía más grande, de tudas maneiras pra min nahún tein a mayor importancia, eu penso que as persoas, debemos respetalas por as suas virtudes, nahún por a sabiduría y menos que sexan de izquerdas ou da dereita.
Referente ô que voçe di ahí das lembranzas de isos gaxos, torne a darlas.
Xa sabe que tornou a aparecer ô cabeza de corzo, que a tempos se metía coa sua familia, por confundirnos os dois, más ahora crearon un personaxe repelente, que le xamán Xoseba y istán afilar as uñas con él, eu ahora xa nahún fago caso niun penso que sahún ô demo en persoa, cuando le parece guardan a un no armario y sacan outro, total que si entras ô trapo con eles sales sin plumas y cacareando, fodase cos gaxos, menos male que como són tanto de igrexa a un que parece que se arrepentio y istá a descubrir os outros, parece ser que ê cuñado.
Un forte abrazo. ... (ver texto completo)
Prezado Zé: ¿Que periodicos merca o teo jefe pro restaurante a bon seguro que La Razon, ABC ou El Mundo? o Isaac que estivo contigo na Franza, naho teim nada que ver con Isaac Diaz Pardo, este foi un intelectuale, escritor, pintor y ceramista
y munto amigo do nosso inesquecido sempre "Castelao"ou non lembras o libro que eu te regalei de Castelao o que decia que os esqueletes naho pudiaum pronunciare
a j.
Mandante cumprimentos o Diamantino, Zé Da Caneca, Paulo Neves, Jorje, Rui Guedes y
un forte ... (ver texto completo)
Hola Nita. Iba a poner el numero de cuenta y ya veo que te has adelando. Me alegro, a ver si entre todo podemos conseguir algo para estos dos chichos. Repito la cuenta: 2080 0440 07 3040002414.
ardio la casa de los hijos de luis (fotoeiro) y maruja de corvina (d. e. p). han abierto esa cuenta para ayudar en la reconstruccion... Animo y difundirlo
Prezado Zé: Eu sei que naô fuste a escola, mais cuando queiras escreber sobre alguen lee primeiro ou pregunta o teu xefe. O Isaac Diaz Pardo, que eu roferin na miña mensagem, foi escritor, pintor, ceramista, y taumbeim um grande galeguista, foi amigo entre outros mutos de Castelao o autor do libro que eu te regalei que leva por título Sempre En Galiza, o cual esta a descansar no Jazico (panteón) de galegos ilustres. O Isaac e merecedor duma distinçao por parte da Xunta Da Galiza, coisa que eu não ... (ver texto completo)
Aprezado Barxés, Isaac trballou con migo na Franza, munto bon home, pegaballe a tudo, como bein dice voçe na sua mensaxe, más eu debo istar equivocado ô mellor íste nahún era, coiciden muntas coisas,ô tal si tiña que por tixolo poño como primeiro, pintar un gran artista, cerumista tiña munta moraba na mesma casa que eu y sempre istaba tirar da orella ò cerume, bein eu ô que nahún sabía ê que era escritor, se vey que iso foi despois, pasoulle coma eu, galeguista era pois conmigo sempre falaba galego, ... (ver texto completo)
Bon home por certo, canto trballou ô meu lado, si ten posiblidades de comunicar pra él le da lembranzas miñas.
Unha aperta.
Prezado Zé: Eu sei que naô fuste a escola, mais cuando queiras escreber sobre alguen lee primeiro ou pregunta o teu xefe. O Isaac Diaz Pardo, que eu roferin na miña mensagem, foi escritor, pintor, ceramista, y taumbeim um grande galeguista, foi amigo entre outros mutos de Castelao o autor do libro que eu te regalei que leva por título Sempre En Galiza, o cual esta a descansar no Jazico (panteón) de galegos ilustres. O Isaac e merecedor duma distinçao por parte da Xunta Da Galiza, coisa que eu não ... (ver texto completo)
Meu caro Isaac,

Como eu não acredito na vida depois da morte não penso, para meu pesar, que agora te atopes em outro lugar ou que vagues polo Universo; penso que infelizmente nunca voltarei a ver-te e portanto isto que escrevo agora não é uma missiva senão uma reflexão. Penso que falar de ti, do que significaste neste mundo, especialmente na Galiza, dos teus méritos, da tua bonomia… não deixa de ser um tópico por conhecido e reconhecido. Eu Isaac, que choro a tua morte, sinto igualmente mágoa ... (ver texto completo)
Bon home por certo, canto trballou ô meu lado, si ten posiblidades de comunicar pra él le da lembranzas miñas.
Unha aperta.
Meu caro Isaac,

Como eu não acredito na vida depois da morte não penso, para meu pesar, que agora te atopes em outro lugar ou que vagues polo Universo; penso que infelizmente nunca voltarei a ver-te e portanto isto que escrevo agora não é uma missiva senão uma reflexão. Penso que falar de ti, do que significaste neste mundo, especialmente na Galiza, dos teus méritos, da tua bonomia… não deixa de ser um tópico por conhecido e reconhecido. Eu Isaac, que choro a tua morte, sinto igualmente mágoa porque talvez não chegaste a conhecer que muito modestamente um importante corpo social de galegos dignos e comprometidos com o sentimento de galeguidade chegamos a completar o capital social inicial para pôr em marcha um jornal galego, independente e comprometido exclusivamente com a Galiza. Lembras Isaac? Como há muitos anos tentamos baixo a tua liderança entrar no mundo da comunicação que artelhe no possível este desartelhado país nosso.

Houvera gostado dizer-te todo isto em vida. Mas, ainda que não acredito em outra vida, sim acredito em que podemos viver por muito tempo nos que nos sobrevivem se nos conheceram e amaram em vida, não digamos já se, como tu, deixas atrás o exemplo da tua vida e a tua obra. Por isso fago esta reflexão enquanto contemplo a aparente pleitesia que prestam ao teu cadáver os que tratam igualmente de converter em cadáver esta fala nossa que nos une e nos coesiona, os que pretendem que desapareçamos como povo, os que impedem aos nossos nenos educarem-se e escolarizarem-se em galego, os que fundem a nossa economia, os que nos submetem a interesses alheios.

Penso que a melhor homenagem que te podemos fazer desde SERMOS GALIZA é sacar adiante este projecto e dar ao nosso povo a informação veraz e independente que necessita. Em tempo de crise, de calamidades, de voracidade arrecadadora, centos de Galegos contribuíram economicamente para que o projecto de um jornal galego veja a luz, enquanto o mal chamado governo da Xunta co-financia, com os impostos dos Galegos, jornais anti-galegos e insolidários. Ainda há vida neste povo, ainda há sentimento de país; não acabam de chegar os tempos dos bardos das idades, e entretanto és tu o que marchas; mas sempre há gente para recolher o teu facho. A tribo segue viva.

Desde SERMOS GALIZA, Isaac, todo o nosso carinho. ... (ver texto completo)