¡Qué ilusión tan grande ver a Angel!
Está tal cual lo recordaba yo.
Muchas gracias a las 2.
hola maria luisa cuanto tiempo me alegro mucho que te gustara ver la foto de mi hermano ya se que en el pereiro lo queriais mucho todos era de lo mejor tenia muchos amigos.
Creo que esta es una bonita sonrisa y con toda la inocencia de dos niños.

Se la dedico a mi hermano Pepe que lo esta pasando muy mal, pero si Dios quiere se pondra bueno. Un saludo foreros
Es una foto preciosa, en blanco y negro, la nieve amontonada, la moto desafiante, el chico con su flequillo al viento y jersey de cuello alto pero sin abrigo (señal de inconsciencia y juventud), las casas antiguas..., en fin, una foto de poster. Y algo entenderé de fotos, ¿no?;-)
si se ve que entiendes y ademas con un leguaje explicativo muy exhaustivo y apropiado, cualquiera diria que te dedicas a la narrativa.
¡Qué ilusión tan grande ver a Angel!
Está tal cual lo recordaba yo.
Muchas gracias a las 2.
gracias maria luisa esa foto fue hecha un año antes de morirse
Totalmente dacordo con Gel sobre os que quedarón enterrados nas cunetas, e mais noutros sitios onde os seos familiares non souperón deles nunca durante a guerra civil, pero gravisimo tamen foi cando algunhas familias tiñan algun fillo, irman, pai ou simplemente primo que se botára o monte cando comenzou a guerra, sin ser republicanos, e non sabian onde paraban e ian a casa das familias é sometianos a torturas algunha das cuales e mellor non nombrar para que lle dixeran o paradeiro do fuxido, que ... (ver texto completo)
parece un actor de cine
Es una foto preciosa, en blanco y negro, la nieve amontonada, la moto desafiante, el chico con su flequillo al viento y jersey de cuello alto pero sin abrigo (señal de inconsciencia y juventud), las casas antiguas..., en fin, una foto de poster. Y algo entenderé de fotos, ¿no?;-)
Hola Maria Isabel, yo igual vivo en Chile, en la comuna de Quilicura, tu donde vives? tu papa en que año llego a Chile?... Saludos
Hola yo vivo en Maipu, mi papa llego el año 1926 y se llama Saul Dieguez, saludos
¡Qué guapo o meu primo e qué melena! ¿Cadenas? Daquela non lle facían falta, votaba fume polos catro recantos él mais a moto. Dende aiquí unha aperta.
parece un actor de cine
¡Qué ilusión tan grande ver a Angel!
Está tal cual lo recordaba yo.
Muchas gracias a las 2.
¡Qué guapo o meu primo e qué melena! ¿Cadenas? Daquela non lle facían falta, votaba fume polos catro recantos él mais a moto. Dende aiquí unha aperta.
Sr. Einstein. Vostede e unha persona intelixente, igual que Antonio Machado, pero fixese que "cando a morte foi" o sr. Machado seguiu sendo. Bueno falemos de vida. ¿Donde vive o Sr?,. ¿Cando Maldonado, era rapaz?. ¿seus pais non viven no pueblo? e porque non. ¿e home ou muller?. Non sei si xa preguntei ¿conto co seu aprecio? E por certo ¿Foi a festa dos reis?. Si me contesta, me axudará a intentar resolver. Un monton de sonrisas
Non sería ningún drama que me descubrira, pero debe comprender que se lle contesto a todas as preguntas que me formula, solo me faltaría darlle o D. N. I. Si lle podo decir con seguridad que pode contar co meu aprecio; tamén que vivo en Galicia; estuve en Maldonado de adulto; non fui a festa dos reis, creo que con esto é suficiente, xa o vexo con unha sonrisa de orella a orella por acertar.
Unha aperta.
XA CHOVEU. Hola Manolo, ¿que tal estais toda la familia? espero que bien. Por tus palabras, imagino que lo pasaste muy bien en los reyes, ¿habras bailado una muñeira? aunque fuera a ritmo de rok, porque estos güayabitos de ahora (es broma)
creen que solo bailábamos pasodobles. QUE TEMPIÑOS, quen os piñara. Un puñado de SONRISAS para todos.
Hola Amador, todo bien vosotros me imagino que por un estilo.
Perdi tu telefono y me gustaria tenerlo otra vez, tengo ganas de hablar contigo y contarte alguna cosa. Si tienes el mio llamame y lo paso a la agenda. Un beso para toda tu familia y tu un abrazo muy fuerte.
Gel, Pepita. Comprendo o voso interes é preocupación, ten que ser mui triste, querer levarlle un ramo de flores a un ser querido e non saber a donde, eu estou totalmente de acuerdo que esto se chegue a resolver. En esto da Memoria Histórica, se ten abanzado moito, impensable vai unhos anos, esperemos que pouco a pouco se irá aclarando a mayor parte dos casos, son os efectos da democracia, ojala dure e perdure para sempre.
Inda Cho Sei - Ricardo. Escribis todos tan ben, que casi non sei que deciros, ... (ver texto completo)
XA CHOVEU. Hola Manolo, ¿que tal estais toda la familia? espero que bien. Por tus palabras, imagino que lo pasaste muy bien en los reyes, ¿habras bailado una muñeira? aunque fuera a ritmo de rok, porque estos güayabitos de ahora (es broma)
creen que solo bailábamos pasodobles. QUE TEMPIÑOS, quen os piñara. Un puñado de SONRISAS para todos.
Eu fun un pescador de troitas xa tardío. Aprendín a pescar unha vez casado, inda que non teña nada que ver unha cousa coa outra (digo eu).
Non foi o caso doutro pescador máis novo; tan novo, que foi alumno meu nos meus tempos de mestre, tanto na escola como no río. Pois aínda fomos xuntos a pescar un día ó río das Hedradas, onde fixemos unha boa pescata.
Este novo pescador, ao que podemos chamar Chimpabrevas, sendo un meniño de moi poucos anos, atopou un carrete Segarra nun vertedoiro. El mesmo ... (ver texto completo)