Prezada Belsita, claro que son a filla da Clementina e sigo en Holanda. A min tamén me encanta comunicarme coa xente do pobo, non me importa en qué lingua, cada cual na que poida ou queira. Eu a ti creo que fará dous anos que te vin no don Pepe, xunto ao Manolo máis a Toñita. Eu estaba cos meus irmáns e as nosas familias.
Lito, o teu galego e precioso, tu sigue practicando que o vas a conseguir.
Un abrazo.
gel eu no soy lito soy un suplantador... mikel y mi lengua materna es el euzkera... necesito algo sencillo para aprenderlo.. hace 30 años cuando apareci por pereiro no entendia na de na.. ahora al menos creo q entender lo entiendo.. y hablarlo pues no aunque me encanta soltar parrafadas cantarinas
Uff! Gracias a ti máis a Inda pola vosa amabilidade. Gloria, ceo.... seguro que é polo tema da miña descripción das vistas do colexio, digo eu, pola relación coa gloria eterna, o paso á morada celestial...
Mui prematuro para empezar a pensar, (o menos a corto plazo) da morada celestial e da Gloria, inda nos queda moita corda que roer en este "Mundo mundial".
Tu ben sabes que por ahi non vai a cousa, sinceramente, hai duas foreiras no Pereiro que disfruto o leer o seus mensaxes, a tí como xa che dixe, a outra persona e a miña veciña Ocandil a cual a precio moito.
Dicen que no Cielo se está mui ben, pera casualidad que naide quere ir de momento, hasta os nenos que tanto lles apetece volar, ali que ... (ver texto completo)
Lo que estoy a punto de contar - aun que estoy participando en el foro de Vilavella - he querido que aquí figure pues, fue en mi querido Chaguazoso donde sucedió...:
Una mañana - del 1951 - sentí sonar una campanilla, como la de las vecerras; al salir a mirar, ya habian otros de mi edad curioseando y cual seria mi espanto con 6 años; dos hombres traían atado das patas en una vara e colgando a un Lobo
morto; la vara apoyada en el hombro de cada una deles, mientras avanzaban, bajando desde a fonte ... (ver texto completo)
25 No estoy enfadado solo bromeaba pero me hiciste recordar de un chiste en mi época de estudiante hace... Puuuffff

Un gay vivia en un 5º piso y cada mañana pasaba un vendedor gritando su mercadería por la calle:
-Hey pish-pish-pish - gritaba el gay; con intención que subiese hasta su piso
El vendedor; conocedor de quien era el que le llamaba; ignoraba los silbidos,
-Hasta que un día- El gay aburrido de insistir, toma una palangana llena de agua y se la tira por la ventana desde el 5ª piso, ... (ver texto completo)
Muy bueno Blas, además queda confirmado que teñes sentido de humor, coisa que muntos carecen dil.
Unha aperta.
Eu comecei con 54.
Se o Varela disfruta relembrando o galego, para min a gaita (a de arriba) é coma unha menciña que me está a espurri-la vida.
Á de abaixo... que lle quiten o bailado.
Ja, ja, ja, ja... nos estamos entendendo o mismo digo.

Saludos
ZUPALDRÓN
Cando muxía miña nai á Marquesa, sendo eu un cativo espectador que gustaba sempre dun groliño espumoso acabado de saír daquel amoxo, o becerriño mamaba ao mesmo tempo do outro lado.
Ás veces o xato daba un golpe co fociño no amoxo, e tiraba con máis forza da teta.
--Ai, o demo leve o becerro, vaia zupaldrois que da na vaca!--queixábase a Lola.
Algunhas veces agora, para pedir no bar un "chupito", pido un zupaldrón. Pero cando a camareira se vai afacendo á palabra, cambian de camareira, ... (ver texto completo)
Eu comecei con 54.
Se o Varela disfruta relembrando o galego, para min a gaita (a de arriba) é coma unha menciña que me está a espurri-la vida.
Á de abaixo... que lle quiten o bailado.
Bueno esto es increible, siempre hay algo para unir los hombres y sus criterios.
La semana que viene, comienzo posiblemente, las clases de gaita. Tenemos un chaval madrileño que la hace hablar. Las clases son los sabados, despues de ir con mi nieto al fut bol, me dara una o dos horas, lo digo porque no se que tiempo duran. Señores esta a punto de nacer otro gaiteiro. Claro sere de los mas malitos, pero me conformo.
Los sabados Manzanares el Real suena a Galicia, el sonido de la gaita traspasa su
frontera ... (ver texto completo)
Buena y aclaratoria clase Inda; gracias, o meu fillo esta interesado ten 41 anos pero nunca e tarde.

saludos
Eu comecei con 54.
Se o Varela disfruta relembrando o galego, para min a gaita (a de arriba) é coma unha menciña que me está a espurri-la vida.
Á de abaixo... que lle quiten o bailado.
Creo que ben pode tocalos con luvas de boxeo, e ata acariñalos cun garapio.
Buena y aclaratoria clase Inda; gracias, o meu fillo esta interesado ten 41 anos pero nunca e tarde.

saludos
A INDA CHO SEI. De parte de meu primo Tono (gaiteiro mayor de Vilavella:
Moitas gracias por deixarlle disfrutar da sua gaita nestos dias de Reyes, que sepa que a tratou con todo o esmero posible e que outro ano espera que vostede arranxe un hueco e poda deleitarnos con algunha de esas piezas que interpreta vd
tan magistralmente.
Sr 25 e mais, eu son da paxaragada da Vilavella, ¿refierese vd esos paxaros ou os pardales, cuervos e demais paxaros alados?. simple curiosidad
Gracias, Amador, pola invitación.
Eu sempre vou onde me chaman.
Alí estiveron os amigos Ángel e Iván. Nas cancións polifónicas, eles fan a voz 1ª, e eu a 2ª. Algunhas cancións milloran lóxicamente coas dúas voces.
O que pasa é que a tarde do 5 de xaneiro temos en Lubián a carroza dos Reis con agasallos para os nenos (libros en galego), e hai que cumplir coas obrigas.
Xa me dixo a gaita o ben que foi tratada. Coma sempre. Nunca dubidaría dese trato.
A maior parte das gaitas da nosa banda son ... (ver texto completo)
O máis probable é que as gaitas que vos enviou a Deputación de Ourense sexan como as nosas, en SI bemol. Son as máis apropiadas para bandas.
As gaitas en DO, sen embargo, son as máis apropiadas para acompañar con outros instrumentos, como saxos ou clarinetes.
Hai outras tonalidades. A Real Banda de Ourense, ademáis das gaitas en SI bemol, leva tamén outras moi graves, en FA, que tocan unhas gaiteiras sentadas, sen soplar, porque levan un fol mecánico debaixo dun brazo.
Nós levamos inda pouco tempo. ... (ver texto completo)
boos dia belsiss, eu tampoco falo ni escribo en galego pero meto la pata en galego.....
cando encontres un bon (buen) metodo pasamelo
Mikel, ningen mete a pata, e menos ti, segue asi que estas pogresando moito. Unha apreta os dous.
Gel a mi tambien me encanta poder comunicarme contigo eres la hija de Clementina QDP verdad? tu continuas en Holanda? me encanta tener noticias de la gente del pueblo asi que continuaremos comunicandonos, perdoname pero no se escribir en gallego que vergüenza pero en mis tiempos no nos enseñaron, a ver si tengo corage y me pongo a ello.
Bueno O Candil yo tampoco sé quien eres, me fui de España en el 67 asi que seguro que tu no habias nacido, soy hija de Amador hermana del Manolo que està en Verin ... (ver texto completo)
Belsita. O Caldil se llama en realidad Maria Teresa de la Concepción, es hija del "fotoeiro", de él quiza te acuerdes, pues era el fotografo que habia por toda la zona, creo que todo el mundo tenemos fotos de nuestra niñez sacadas por ´´el y gracias a él. Vivian y sigue viviendo su esposa en la carretera, al lado de la casa del Larocas. Ella vive en Madrid, mejor dicho en alguna poblacion de los alrededores de Madrid, pero viaja bastante a Pereiro a visitar a su familia. Con esto creo que te iras ... (ver texto completo)
-9ºC, tes que ter as orellas azules, ponte un gorro aunque parezas un ruso, más ten coidado que algún gaxo quer tirarte delas. Ispero que cando pidas ô café con leite, más ô xamón que digas que ô queres portugués, digo isto aver si os meus paisanos salen da situazahún que se encontran.
Unha aperta.
Ai, amigo. Olla: Agora xa fica reformado, pero tiven un compañeiro de traballo de Calabor (España) que tamén tiña comercio nese pobo. O comercio era cousa da súa muller. Supoño que agora xa ficará pechado.
Pois no ano 1.975 observei que naquel comercio vendíase café portugués, pero carallo, ¡aos portugueses que viñan de Portelo, de Rabal e de França (unha aldea perto de Calabor)!
Vendía café portugués máis barato que en Portugal. Nestes últimos anos, tomando café na cafetería do instituto, pregunteille ... (ver texto completo)