A mi me deprime deprime escuchar siempre a la misma sopla gaitas y su fiel pandereta ¡¡¡QUE PESADILLA!
Os de Chaguazoso son barrosos.
Os de Chaguazoso comen o caldo soso.
Todos los de Lubián agradecemos tu saludo.
Estamos orgullosos.
Pero tendríamos que hacer algo que evitara tantos incendios.
Ojala nada hubiera cambiado, y ese río siguiera llenándose de gente en verano.
Non te enteras de nada??? Normal ata que non aprendas a nosa lingua. Chama a coça ou a caba e se non vai donde a culeba e que te den clases da nosa lingua. Para temos idioma propio e dentro de pouco a autodeterminazioa. Un día imos donda a culeba e levamoslle o Plan Ibarrecaba o parlamento.

O pimo.
E estanse a facer outras casas. Ven pronto ao teu lugar.
Chata: o polbo ja non será o teu polbo.
Haberá que por "ja", en honra aos nosos veciños de Portugal, porque "ya" ja o dicen os de Padornelo.
Cuidado, panadera, que alguien te quiere... Comer el pan.
"Ja" (en portugués, pra que non poña este aparello "para")...
Ja o recollo eu, que inda vivo máis perto dela.
Amigo, deberías tener en cuenta que la misma masa pesa menos a mayor altura. Es una consecuencia de la gravitación universal y de la fuerza de la gravedad.
Te sugiero que vuelvas más veces por el establecimiento y se lo hagas saber con cordura y cordialidad, a ver qué pasa.
Lamentarte en esta página no aumenta el peso de la masa.
Chaos e Lubián. Lubián e Chaos son irmaos. A mesma cousa son. Eu son de Lubián, e cando me encontro por aí adiante cun de Chaos, pra min é un veciño, como se vivira no mesmo teito.
As pamplinas de santas e baluartes só son cousas de badulaques.
Eu tamén acho a faltar un concerto de música celta na Romaría.
Se foron capaces de facelos cando a Garbosa andaba fraca, hoxe podería facerse ata un festival de prestixio.
Todo se andará.
Hoxe as Cortes rexionáis rexeitaron unha proposta de declaración de BIEN DE INTERéS CULTURAL pra o Cortello dos Lobos.
Os políticos pasarán, pero o cortello seguirá a estar aí por riba da Junta, porque os veciños foron moi quen de o conservar ata hoxe, pra entregalo, con todo o valor etnolóxico que contén, ás vindeiras xeracióis.
Os feitos dos nosos devanceiros soaron a gloria entre os muros dun castelo de Castela, lonxe, moi lonxe da Cruz de Groves.