Tanto me ten que a resposta sobre Vigo fose para min ou para outro.
O caso é que as personas que presumen de máis educación tantas veces, danse por ofendidas sin ningunha razón obxetiva, e lanzan labazadas sin ton nin son.
Vexo o ben que falades francés. Non é o meu caso. Escribo máis que falo, porque en Francia non estiven máis que catro días en Coulonge Le Rouge e en Najac nunhas xornadas sobre turismo rural, e outros tres días en Bruselas visitando o Parlamento Europeo na defensa das linguas ... (ver texto completo)
Lin a historia do francés transcrita ao pé da letra por LA CASA DEL PERÚ. É moito máis interesante a historia que a presentación en bloques demasiado longos ao estilo de García Márquez. Esa presentación non te chama á súa lectura.
Certamente daquela había un crego en Verín relacionado con Lubián. Chamábase Santiago Rodríguez, e ata ten o seu nome nunha rúa da vila e aínda se conserva o seu panteón no cimiterio.
Tamén é certo que unha sobriña del tiña unha pousada en Lubián. Chamábase Mercedes.
Xefe, ... (ver texto completo)
Amigo Picarele: A verdade que me deste munta alegría ver que por lo menos, que veñes en son de paz, creo que isto demostra a teu favor que eres un caballero, dito isto te equivocas, al confundirme con el Barxés y la destinguida sinora Pita Muñuda. Teñes tudo dereito do mundo a intentar averiguar quein son. Olla ahora pronto pasarey por a gudiña debido a miña situación personal. Te avisaré con tiempo suficiente y tomaremos lo que nos venga en gana xuntos. Con relación o que dices de que a xente non ... (ver texto completo)
Ballesteros, estoy de acuerdo contigo, pero con el frio que esta haciendo dejame ponerme mi chaquetón de piel y no me importa que me digan bla bla.............

Como se que te encantan los "refranes" haber este que te parece.

Por San Simón y Judas (28 de Otubre) cojidas las uvas, lo mismo las verdes que las maduras. " Como lo vio mi cuate "

Un saludo
¡Pues claro mi quate!; a poco que he visto su refrán, se me antojó que era muuuuy lindoooo...., ¡hombre!. Nomas que mi chamaquito no quiere saber de tequila pues..., pues... si me habla de uvas, pues yo le diré otro... nomas que me controle el vinoooo.
¡Apriétese los machos, mi quateeee....!

"Ayá por San Andrés, el mosto, vino és".
Sr. Frieires, disculpe mi intromisión, usted por casualidad antes salia en este foro con nombre de "Pajaro" disculpe mis dudas, de ante mano gracias.
Un saludo
La ropa es la vestimenta del cuerpo, la personalidad es la vestimenta del alma.

Salud.
Ballesteros, estoy de acuerdo contigo, pero con el frio que esta haciendo dejame ponerme mi chaquetón de piel y no me importa que me digan bla bla.............

Como se que te encantan los "refranes" haber este que te parece.

Por San Simón y Judas (28 de Otubre) cojidas las uvas, lo mismo las verdes que las maduras. " Como lo vio mi cuate "

Un saludo
La ropa es la vestimenta del cuerpo, la personalidad es la vestimenta del alma.

Salud.
Istes sinores letrados, aunque de vez incuando se coman as letras, que me díxeran
por qué veñen os cabalos como si fora guerra. Será por arrogancia y poderio, nahu
me gostaría que interpretaran mal as miñas palabras. Que en el fondo me gosta a cabalería.
Unha aperta.
Hoxe superácheste amigo, vai saber que capacidade de concentración alcanzaches e con que a conseguiches, esta mensaxe debe estar dirixida a iniciados da orde dos “potreiros”, porque non hai por onde collela. Eu o único que che digo, de corazón, é que de toda a panoplia esa de personaxes que tés, 25/25, Barxés, Pita Moñuda, et. etc. o mais adecuado é o que estabas empregando ultimamente, ¡se hasta na Vilavella che deron a benvida con él!, á xente non lle gusta que a vacilen, ¿dáste conta?, polo que ... (ver texto completo)
Señor Zé: Contestando a su pregunta sobre el castaño en cuestión. Le digo que efectivamente allí está fue testigo de muchas historias en mi juventud, iban las jóvenes allí abrazarsen a él, decían que trasmetía mucha energía, sobre todo las señoras mayores, comentaban que las jóvenes que se fuesen a casar pronto, tendrían
suerte en el matrimonio. Por mi experencia pude comprobar que efctivamente, alguna que yo abracé debajo del mencionado castaño, tuvo mucha suerte en el matrimonio. No sea malo señor ... (ver texto completo)
Aprezado Frias, non pensaba contestarlle más vexo co sinor que e bon gaxo, assín vexo que o castiñeiro tiña más historia que a que eu imaxinaba, eu o recordo por quitarme uha boa treboada. Tambein esperabamos alí debaixo ate que os primeiros deixaban o trelo na vilavella y regresaban sin novedad, e decir que nahu lle saleran os guardas. Más nahu sey si era por ir un cansado, ou por istar perto do sitio, a coisa que debaixo de él se respiraba munta tranquilidade, pode ter algo místico. Referente o ... (ver texto completo)
Istes sinores letrados, aunque de vez incuando se coman as letras, que me díxeran
por qué veñen os cabalos como si fora guerra. Será por arrogancia y poderio, nahu
me gostaría que interpretaran mal as miñas palabras. Que en el fondo me gosta a cabalería.
Unha aperta.
Amigo Inda Cho Sei: Teño a completa seguridade, que o meu amigo Pereira de Ribadelouro, se pro ano lle vai tamben como este ano, seguro que nos invita
a comer algunha lamprea das que caza no rio Tea que son das mellores de Galicia,
dixen caza para que el non me corrixa como da outra vez, que me dixo que non se pescaban que se cazaban coa "filga" que mostrou na fotografia. Teremos que compartila co Ze que lle tomou o pelo decindo que as lampreas eran portuguesas, e
eran do rio Tea.
Un saudo pros ... (ver texto completo)
Aprezado Barxés: Dice ahí voçe por se algún non se entera, que eu tomey o pelo non e asín foi o meu xefe, que sempre le gosta meterme en lios logo se rei como un tolo. Eu pedi disculpas por o meu despiste, non dar conta que e difil saber si eran portugusas o españolas.
Cambiando o tema sinor Barxés istán a cunfudirme prai nun sitio cualquera con voçe.
Le comento oxe teño que firmar o pase o paro, eu que nunca na miña vida istiven.
Me di o xefe nahu me queda outro remedio, te compenso ate a xubilación, más nahu podo deixar de lado os meus colegas-nahu sey que quixo decer, so dixo o partir do día 20 igual te collo outra vez, más temos nestes dias que quedan aver si xegamos os seis millois de parados. Logo poñernos a traballar como manda Dios. Eu que pensaba que nistas cousas o señor nahu se metía.
Oxe teño mal, día istou a pensar en irme pra meu querido portugale, sô por deixar de ver o cabrito do xefe. Ispero que nahu lea isto.
Unha aperta. ... (ver texto completo)
Xa sei que en Barxa non hai lampreas, pero vexo que falades moito delas.
Eu tamén teño un amigo poeta perto de Padrón que sempre me anda a convidar para irmos a Manselle no tempo delas, pero nen arre nen xo. Cando el pode, eu non podo, e cado podo eu non pode el.
Algún día será.
Amigo Inda Cho Sei: Teño a completa seguridade, que o meu amigo Pereira de Ribadelouro, se pro ano lle vai tamben como este ano, seguro que nos invita
a comer algunha lamprea das que caza no rio Tea que son das mellores de Galicia,
dixen caza para que el non me corrixa como da outra vez, que me dixo que non se pescaban que se cazaban coa "filga" que mostrou na fotografia. Teremos que compartila co Ze que lle tomou o pelo decindo que as lampreas eran portuguesas, e
eran do rio Tea.
Un saudo pros ... (ver texto completo)
Valla hombre, que pena yo también casi ni me entero siento no haberme acordado e ir a llamaros ha sido en casa de Tono ya subiré unas fotos del magosto y como bien dices será para el próximo año. un saludo amigo
sI QUE TES RAZÓN QUE SON EU, NIN ME CONOCÍA. XA MA ENSEÑARÁS EN FOTO REAL UN VICO
Fay unhos minutos que acavo de chegar de Vilavella e xa a voto de menos, que lexos e a vez que cerca a sinto e o que mais me molesta e que asta dentro de 5 meses xa no na volvo a mirar. Que ve-no pasei, que vo tempo facía aunque onte a noite como chovía, pero esta mañan apareceu un día bastante vo. Por fin e despois de tantos anos por fin estube no magosto tan desxado e tamen comí unhas filloas boísimas e feitas por un madrileño. iso si que ten mérito ¿ou non?. Varela donde estabas que te perdiches ... (ver texto completo)
Pepita: Me comi un magosto en plan particular, solo con la familia me dedique ha poner flores a la Clotilde al Elisardo y en mi pensamiento tambien se la puse a seres queridos como mi viejita Sara madre de mi cuñado, estan enterrados al otro lado del Atlantico, pero se que algo sintierón con esas flores.

Despues me dedique a podar los arboles que falta les hacia y en realidad el unico que lo puede hacer soy yo, porque mi hermano ya no esta para estos trotes y mi hermana menos, bueno es lo mejor ... (ver texto completo)