El 11 de marzo de 2004, la contabilidad de Bárcenas refleja un ingreso de 200.000 euros al PP atribuido a Juan Cotino. En mayo de 1999, Pablo Crespo ingresó, siempre según los documentos, 21 millones de pesetas. De García Pozuelo hay consignadas hasta media docena de entregas de dinero al partido que oscilan entre los 18.000 y los 30.000 euros.

Además de las empresas, hay anotadas cantidades llegadas de diversos puntos de España. Junto a la expresión “Galicia (O. C.)”, “De Málaga”, “La Rioja... (ver texto completo)
Oye, querido Zé, da gusto escucharte con esa manera de hablar que tienes, con expresiones tan deliciosas como "el de las polainas".
Dime una cosa. El tío ese... ¿era más de polainas, de zamancos o de zagones de piel de cabrón?
Aprezada ex, teño de recoñecer que pasarin muntos anos, más nahún te debias olvidare de como era eu cuando eramos novos, xa veis levo munto tempo co padre,él sempre me dice debes sacar el ferro,é decer aunque axa motivos pra outra coisa, debemos perdoar, agora referente os zagones de piel de cabrón, teño que decerte que eran munto buenos tracias os pes munto quentes sobretudo no mes de Agosto, claro que alén na aldea donde eu nací se le xamaba zamancos, más teño que recoñecer que as cactas béin, claro istá nahún me refiero as pulgas.

Ficesteme recordar unha coisa que le pasou a un amigo meu fai tempos, dice que ia por a rua cuando depronto se alcontra con un coñecido de tempos atrás y de pronto le espeta que alegría tornar a verte ratón,-coisa que íste maquina que maquina hasta que de pronto pega un grito y dice xa o teño, claro o rato le gosta el queso, el queso biene de la leche, istá béin da vaca, que diplomático pra xamarme cornudo. ... (ver texto completo)
Gracias amiga. Se que nuestro aprecio es reciproco. Lo de viejito me parece un poco excesivo, lo de lindo, creo que interiormente si es asi.
Un fuerte abrazo ¡guapetona ¡saludos a tu familia
Che Amador, hasta el nombre es romantico. Te digo viejito en el mas sentido cariñoso, aca en Sudamerica es la manera de expresar cariño a quien se lo dices.
Se le dice a los mas cercanos, como a la madre, al padre, a las personas que se quieren. Saludos a tu familia guapetón.
Besos para todos
queridos forer@s k pasa por donde andais no dais señales enpezamos mal el año o k un abrazo.
Gracias Maria Teresa. Lo de foreiro importante me ha llegado al alma. Un abrazo. Xosé.
Es la verdad, eres un forero importante, a ver si te dejas ver más por aquí.:-)
Saludos.
MaTeresa; ¡Ahí va!...:

Teresita tenia un novio
que Francisco se llamaba,
que acostumbraba ir a verla
tres veces por semana...

Madre Francisco no viene
madre Francisco ya tarda.
... (ver texto completo)
¡La encontré!, gracias al título que tan gentilmente me indicaste. Ahora entiendo por qué nadie la cantaba entera, era larga y trágica para cantarle a una niña. Pero mira, me quité el gusanillo de saber de qué va la historia. Me permito poner aquí el final, por si aguien tiene interés. Saludos y gracias de nuevo, Blas:

- Noticias traigo, Teresa,
noticias pero muy malas,
que tu querido Francisco
malito quedó en la cama
que ayer tarde en el paseo
un toro le dio una cornada
le echó las tripas ... (ver texto completo)
Hoy ha fallecido mi querido primo Parriña, a partir de ahora sera muy triste llegar a Vilavella y no ver al bueno de Santiago con sus chistes y sus lembranzas pues el era casi como parte del paisaje de nuestro pueblo.
Mañana rezare un Padre nuestro en nombre de todos los del foro por su eterno descanso
un fuerte abrazo
Amigo Manuel, siento en el alma la perdida de un gran amigo, el cual nos hizo reir y pasar grandes momentos en su Bar medio discoteca. Yo fui y mi hermano quien le paso toda la musica para ponerlo en Toca discos. Mantengo todos esos discos y ahora los guardare con mucho cariño. Mi mas sentido pesame Manolito, me uno a tu dolor.
Saludos
Aprezado sinor: Creo que téin munta razahún en el fondo de su mensaxe, más penso que le sobra tudo iso que dice que algún téin más de treita seudóminos, al igual que dice que algún presume de muller guapa, levo munto tempo en iste foro, nunca me percatei de tal coisa, claro que o sinor o didicarse so a leer e poxible que teña razahún por ter más tempo do que eu.

Qué será del amigo Manuele, espero y desexo que nahún le pasara nada malo. Pois ísto sin él nahún é o mesmo.
Unha aperta.
Querido amigo, aqui seguimos, en plena lucha contra las dificultades de la vida, conservo el humor y si un poco triste por lo del "Parriña" era un buen amigo y creo que nadie en el pueblo podra olvidarlo.
Mi mas sentido pesame para la familia. Siempre le tendremos en el corazón.
Saludos
Pita Muñuda: Aprezada ex, que coisas tahún bonitas contas, según o padre dice que teñes un bocadito de razahún, claro que él como cura tambéin se sente un bocadito culpable por decer na predicazahún que el amor so se debía facer para procrear, culpa a sociedade de aquela por carregarse munto de fillos, nahún había tv. y marchaban pronto pra imbaixo do colchón, logo había que vivir en precario, eu desdelo aquí nahún le dou a razahún o padre, penso que forin as circunstancias de aquela época, claro ... (ver texto completo)
Oye, querido Zé, da gusto escucharte con esa manera de hablar que tienes, con expresiones tan deliciosas como "el de las polainas".
Dime una cosa. El tío ese... ¿era más de polainas, de zamancos o de zagones de piel de cabrón?
Sr. INDA CHO SEI. Mais ou menos Vd debe ser uns 3 ou catro anos mais novo ca min.
Ala po los anos sesenta e tanto habia bastante ambiente na Vilavella, entoces o lugar donde un se podia divertir e votar un baile era o BAR DO PIDAL, regentado por o Santiago (PARRIÑA) e sua nai.
Os domingos ou festas de guardar solian acudir xentes de pueblos limitrofes, como de Vilanova, Santigoso Pias, a Mezquita e o millor hasta de Lubian,
Contolle esto por si en algunha ocasión vostede foi o baile a Vilavella ... (ver texto completo)
Ao parecer teño unha foto con outros catro amigos ao redor dunha estufa de ferro. Eles dicen que o lugar da foto era o baile do Pidal. Así é que estiven alí unha vez, pero xa tiña que ser o ano setenta, polas guedellas que levo eu no retrato, con dezaoito anos.
Non lembro nada daquel día: seguro que non liguéi.
Probablemente sexan os dous irmáns que me siguen os que coñeceran ben tanto o salón, coma o Parriña, que acaba de irse a outra dimensión.
Gracias.
Aprezado sinor: Creo que téin munta razahún en el fondo de su mensaxe, más penso que le sobra tudo iso que dice que algún téin más de treita seudóminos, al igual que dice que algún presume de muller guapa, levo munto tempo en iste foro, nunca me percatei de tal coisa, claro que o sinor o didicarse so a leer e poxible que teña razahún por ter más tempo do que eu.

Qué será del amigo Manuele, espero y desexo que nahún le pasara nada malo. Pois ísto sin él nahún é o mesmo.
Unha aperta.
"Yo nunca había celebrado la Navidad. Mi madre siempre decía que ésas eran cosas de ricos y de curas. Pero cuando éramos pequeños, el día de Nochebuena nos hacía una cosa muy buena de comer, que era lo único fuera de lo corriente que teníamos.
Cogía higos secos, les ponía por dentro una nuez y luego le echaba miel por encima. ¡Estaba tan dulce y tan bueno, que nos los comíamos de dos en dos!
Cuando yo vivía solo me preparaba eso mismo para la Nochebuena, y también me bebía un vaso de moscatel. ... (ver texto completo)
Pita Muñuda: Aprezada ex, que coisas tahún bonitas contas, según o padre dice que teñes un bocadito de razahún, claro que él como cura tambéin se sente un bocadito culpable por decer na predicazahún que el amor so se debía facer para procrear, culpa a sociedade de aquela por carregarse munto de fillos, nahún había tv. y marchaban pronto pra imbaixo do colchón, logo había que vivir en precario, eu desdelo aquí nahún le dou a razahún o padre, penso que forin as circunstancias de aquela época, claro que munta culpa foi do tal das polainas, como tú béin dices o finale da tua mensaxe, nahún sei si por mandar algunha xinita, cuando te refieres a "La Pastora", que era maniquí que morreo de morte natural, fozase como as gaste a Pita, nahún te téin que estrañar que tambéin él de las polainas morreu de morte natural ou querias cos matarin a todos/as, sexamos serios querida ex.
Un forte abrazo. ... (ver texto completo)
Madrid. / alvaro garcia
Recomendar en Facebook 22.309
Twittear 12.159
Enviar a LinkedIn 29
Enviar a Tuenti Enviar a Menéame Enviar a Eskup
Enviar Imprimir Guardar

Álvaro Lapuerta y Luis Bárcenas, tesoreros del PP entre 1990 y 2009, llevaron durante ese periodo en varios cuadernos manuscritos un registro de entradas de dinero (donativos de empresarios) y salidas (pagos periódicos a miembros de la cúpula del partido y otros gastos de funcionamiento). Esta contabilidad secreta, a la que ha tenido ... (ver texto completo)
Non coñecía a Santiago. Pero vexo cómo afectou o seu pasamento a axilidade permanente deste foro. Acompaño no sentimento a todos os afectados.
Sr. INDA CHO SEI. Mais ou menos Vd debe ser uns 3 ou catro anos mais novo ca min.
Ala po los anos sesenta e tanto habia bastante ambiente na Vilavella, entoces o lugar donde un se podia divertir e votar un baile era o BAR DO PIDAL, regentado por o Santiago (PARRIÑA) e sua nai.
Os domingos ou festas de guardar solian acudir xentes de pueblos limitrofes, como de Vilanova, Santigoso Pias, a Mezquita e o millor hasta de Lubian,
Contolle esto por si en algunha ocasión vostede foi o baile a Vilavella ... (ver texto completo)
"Yo nunca había celebrado la Navidad. Mi madre siempre decía que ésas eran cosas de ricos y de curas. Pero cuando éramos pequeños, el día de Nochebuena nos hacía una cosa muy buena de comer, que era lo único fuera de lo corriente que teníamos.
Cogía higos secos, les ponía por dentro una nuez y luego le echaba miel por encima. ¡Estaba tan dulce y tan bueno, que nos los comíamos de dos en dos!
Cuando yo vivía solo me preparaba eso mismo para la Nochebuena, y también me bebía un vaso de moscatel. ... (ver texto completo)