Este era o antiguo lavadeiro do cima da aldea, cos lavadoiros a ras do chau ¡cuantos dolores de cuadris e de rodillas provocou! A min poucos, porque mais ben me daban solo un calcetin ou algun trapo pra que me estuvera quieta. Pero os recordos son ben bonitos.
Hola Purita,
Nos unimos a vuestro dolor por la perdida de vuestro querido padre. Ya sabes lo mucho que os apreciamos a ti y a todos tus hermanos. Un fuerte beso para todos en especial a Begoñita que se sentira de ahora en adelante muy sola. Que sepa que puede contar con la ayuda de todos sus vecinos y amigos para hacerle mas llevadera esta nueva situacion.
Si la verdad, es que tanto Josefa, como tu Tio Toño, alli son un apoyo incondicional para Begoñita, nosotros le estamos muy agradecidos sobretodo a Toño que siempre estaba dispuesto a lo que fuera. ella se quiere quedar alli, asique se quedara aunque a nosotros nos era mas comodo traerla para Vigo, pero no siempre hay que andar a lo mas comodo. Un abrazo
nos dejara el recuerdo de su bondad y de su saber ser persona, un abrazo muy fuerte a tu madre y a tus hermanos, nos alegramos de poder tener el recuerdo con sus hijos en este san jose AGUR BARGAS
Gracias Lito. Saludos a todos ahí. Besos
Mi más sentido pésame, Pura, tan bién que lo vimos en San José, con sus ojitos tan brillantes y su serena y agradable sonrisa, que era un reflejo de la bondad de su persona... Pero así es la ley natural, que los hijos enterremos a nuestros padres. Estará en el cielo junto al mío, continuando la gran amistad que aquí tuvieron, junto a tu madre y mis abuelas y con tantas otras buenas personas de Pereiro que ya nos dejaron. Quiero enviar un abrazo fuerte a tu hermana Begoña, cómo sentirá su ausencia. ... (ver texto completo)
Muchas gracias por tus palagras, la verdad es que me llegan al alma. Si, yo le trasmito a mis hermanos tu mensaje. Respecto a Begoñita, esta muy bien, una vez mas nos esta dando una lección a todos nosotros. Esta Pepito (mi cuñado alli estos dias haciendole compañia) procuramos turnanos ahora en los primeros dias. Gracias
Hola Pura y demas familia, quiro daros mi mas sentido pesame por el fallecimiento de vuestro querido padre. Que en paz descanse.
Un abrazo
Gracias Juan de corazon, muy gracias.
Hola a todos: Esta vez el que se nos fue definitivamente de Pereiro es mi padre (el Bargas). Se nos fue en silencio y tranquilamente a sus 96 años, igual que siempre vivio. Dandonos lecciones con su ejemplo tambien en esta ocasión. Descansa en Paz, PAPA.
Gracias a todos los que llamaron o mandaron mensajes.
Hola Purita,
Nos unimos a vuestro dolor por la perdida de vuestro querido padre. Ya sabes lo mucho que os apreciamos a ti y a todos tus hermanos. Un fuerte beso para todos en especial a Begoñita que se sentira de ahora en adelante muy sola. Que sepa que puede contar con la ayuda de todos sus vecinos y amigos para hacerle mas llevadera esta nueva situacion.
Hola a todos: Esta vez el que se nos fue definitivamente de Pereiro es mi padre (el Bargas). Se nos fue en silencio y tranquilamente a sus 96 años, igual que siempre vivio. Dandonos lecciones con su ejemplo tambien en esta ocasión. Descansa en Paz, PAPA.
Gracias a todos los que llamaron o mandaron mensajes.
nos dejara el recuerdo de su bondad y de su saber ser persona, un abrazo muy fuerte a tu madre y a tus hermanos, nos alegramos de poder tener el recuerdo con sus hijos en este san jose AGUR BARGAS
Hace bastante tiempo que ojeo este foro, vengo observando el/a forero/a que se dice La Casa del Peru, me llama la atención porque parece ser un buen conocedor de la zona, con las historias que cuenta y describe. Recuerdo la historia del tal José, que como católico me da que pensar. Yo también utilizo internet siempre que necesito cualquier información, pero para mi los libros siempre serán los libros. Creo que este forero/a demuestra interés por la cultura y costumbres de la zona, a la vez le gusta ... (ver texto completo)
Querido amigo: Te estoy agradecido del comportamiento que has tenido con nosotros, ha sido inmejorable, no soy aficionado a escribir, menos después de hablar contigo por teléfono como hemos hecho hace un momento, de todas maneras mi amada esposa, viendo el foro de Barxa, me dice, mira el mesetario le ha escrito, anda hombre escríbele algo que bien te lo merece, no me olvido del humor que tienen los portugueses, sobre todo cuando te decían ora viva o galego que vale más este calvo que otros con pelo ... (ver texto completo)
Xosé Ramón e Fernández-Oxea foi un mestre ourensán (1.896-1.988). Estivo na guerra de Marrocos, desde onde enviou crónicas de guerra ao diario ourensán "La Zarpa" co seudónimo "Ben-Cho-Shey".
No 1936, sendo inspector de Educación en Lugo, presidía o Partido Galeguista. Foi por iso supendido de emprego e soldo durante tres meses e desterrado a Cáceres. Logo trasladouse definitivamente a Madrid, desde onde exerceu un importante labor cultural. Foi membro correspondente da Real Academia Galega (RAG). ... (ver texto completo)
Xa que o sabes, boucho a dicir, recordándome do inda cho sei, pensei no dito do meu admirado Castelao, que tamben describía a realidad social de aquel tempo, e non quero meterme en política que nin entendo nin estou preparado pra falar dela, a tenor de tu despida apreciado amigo me siento totalmente identificado y por eso me puse a escribir estas lineas espero no encordiar a nadie y que nadie se siente molesto con mis expresiones, pues no es mi intención herir la sensibilidad de nadie, como veo que ... (ver texto completo)
Apreciado amigo: Como ves me recuerdo de ti, para darte las gracias de nuevo otra vez, por lo bien que te has portado conmigo, pues hacía tiempo que no viajaba tan a gusto. Creo que buscando el mejor guía turístico no te superaría, por la forma de tratar a los portugueses, en su idioma con respeto y educación. En Galicia, sobre todo en Pontevedra, parece que todo el mundo te conce. Siento lo del perro, que lo mataste tú, me habría pasado a mí igual si en ese momento condujera yo. En agosto te dejaré ... (ver texto completo)
Hola a todos: Esta vez el que se nos fue definitivamente de Pereiro es mi padre (el Bargas). Se nos fue en silencio y tranquilamente a sus 96 años, igual que siempre vivio. Dandonos lecciones con su ejemplo tambien en esta ocasión. Descansa en Paz, PAPA.
Gracias a todos los que llamaron o mandaron mensajes.
Mi más sentido pésame, Pura, tan bién que lo vimos en San José, con sus ojitos tan brillantes y su serena y agradable sonrisa, que era un reflejo de la bondad de su persona... Pero así es la ley natural, que los hijos enterremos a nuestros padres. Estará en el cielo junto al mío, continuando la gran amistad que aquí tuvieron, junto a tu madre y mis abuelas y con tantas otras buenas personas de Pereiro que ya nos dejaron. Quiero enviar un abrazo fuerte a tu hermana Begoña, cómo sentirá su ausencia. ... (ver texto completo)
Hola, he leído la historia de Casa del Perú sobre el milagro del Beato. Preguntabas si había familia de José en la Gudiña, tiene sobrinos pero en Gudiña creo que no vive ya ninguno. Intentaré que le llegue a alguno de ellos tu historia, ya te informare cuando lo consiga. Un saludo a todos.
rOSARIO VIENE CON FRECUENCIA A GUDIÑA, OTROS SOBRINOS ESTUVIERON EN VERANO
Hola Pura y demas familia, quiro daros mi mas sentido pesame por el fallecimiento de vuestro querido padre. Que en paz descanse.
Un abrazo
el señor de negro es Tomás Primo. Por cierto, ¿qien es José Gonzalez? ¿y tu?