Hola Maria Luisa! las fotografías que ponés son increiblemente bonitas! Yo reuní muchas fotos de la familia, de los que quedaron en España y los que vinieron a la Argentina, pero no tenía idea que existieran estas que subiste, la del camión o la del zoológico de Buenos Aires, donde se vé a uno de los hermanos del abuelo Abel y mi abuelo Sergio. Ya voy a subir alguna de las fotos que tengo. Un Beso.
Hola Lito, mi madre me Hablaba mucho de Nela y siempre he tenido la curiosidad de saber como era fisicamente. Muchas gracias por compartir esta foto con todos nosotros: es preciosa.
esta muy parecida a carmen en la actualidad, tengo otra con mi madre, feliz, en marcada q en cuanto pueda la escaneo, antes pedi buscar en el baul, porque me imagino q si yo tengo una de cada tiene q haber mas por el pueblo.
feliz san pedro a todos los q estais dispersos por el mundo
Hola Lito, mi madre me Hablaba mucho de Nela y siempre he tenido la curiosidad de saber como era fisicamente. Muchas gracias por compartir esta foto con todos nosotros: es preciosa.
Feliz dia de san pedro a toda la gente de o Pereiro
Eu son pescador de troitas, inda que cada vez menos.
E como pescador, son moitas as tardes que teño pasado en Barxa. Inda existía aquela pasarela de grosos arames cun piso quizáis de bidóns recortados, que viña a ser unha temeridade pasala, alí preto dun muiño, onde sai a auga por un buraco que fixeron para desviar o río.
Aquela tarde deixara o meu Horizon diesel na estrada, por non baixar polo camiño, que andaba un pouco estragado polas choivas.
Ao chegar onde se xuntan os ríos do Tameirón e ... (ver texto completo)
Me impresionan las fotos que cuelgas. ¿de donde sacas tan entrañables fotos?. Gracias nos haces disfrutar supongo que a todos, al menos a mi si.
Cando estivemos en maio no Pereiro anduven recollendo cousas miñas na casa dos meus queridos pais e encontreime con mutos recordos entrañables, entreles mutas fotos que tiña esquecidas e que me gusta compartir con todos vos pra lembrar tempos pasados e tamén rememorar tanta xente que xa nos deixou e dosque nos quedan tan bonitos recordos.
Tamén quero aproveitar a acasión pra dar-lle as gracias a Laura, que sempre que vou a súa casa deixame remexer nos seus albums e copiar fotos.
Apetas pra tod@s
esto es una autentica reliquia en pocos pueblos tienen algo tan valioso deveríamos sentirnos orgullosos de ello
é aiquí donde este fin de semana casou Mario conde?
Sr. o Sra. Ballesteros gracias por su comprensión, lo unico que se intento es hacer un homenaje a algo tan bonito como los negrillos, los que aun estan en la mente de muchos viejos como yo. Debajo de su sombra en muchos veranos (fiestas se enamorarón muchas personas. Espero que esta persona que molesto con su comentario recapacite y sepa que este foro es solo para ensalzar cosas bonitas de nuestra tierra. Un abrazo Ballesteros mi madre tenia como apellido segundo Ballesteros osea que tenemos algo ... (ver texto completo)
Muchas felicidades por la parte que te toca (?). Claro que es un orgullo y un honor relacionar a Vilavella con este importatísimo permio. Puedo imaginarme como estará de contenta toda su familia, especialmente sus padres y su abuela, a qien mando un fuete abrazo. Me gustaría saber que deporte practica y en que categoría.
¿Fanfarrón?, NO. Realista. Un saludo a todos, nos veremos en Vilavella.
He leido el comentario al que te refieres y creo que lo mejor que pudo hacer fué, precisamente, borrarlo. Dices que no tiene categoría para estar aquí; pues claro: de tenerla no lo escribiría. Le puede gustar o no tu pesía pero no tiene derecho a criticarte por escribirla. Pasa página y sigue ecribiendo. Un saludo.
Ano 1966 día 8 de Septembro. Fraguesía Trabanca de Cima, cura párraco Matías, obispo Ostaqueo en visita pastoral a mencionada fraguesía, ista tudo mundo acompañando o obispo, había que andar u bocadito hasta igrexa, nisto a sua Excelencia dalle ganas de ir o sevicio, coisa que se ofrece o Matías dice subimos a miña casa nun momento, o obispo acede de emediato mais o entrar no patio non dan crédito o que estan a ver, a Baselisa que a que limpia a casa o Matías está de espaldas fregando as escaleiras ... (ver texto completo)
Apreciado amigo: Teño que felicitarte por o caso que contaste, o meuo jefe pediume a caneta pra copialo istaba reir solo. Un saúdo.
A la Casa del Perú, apreciado amigo, tu mensaje me llenó de alegría, me imaginaba que eras una persona de principios veo que no me equivoqué, con relación a lo que dije en el otro foro, según San Pablo "por los hechos los conoceréis". Hoy como ciudadano español, me siento orgulloso de nuestra selección de fútbol. Un cordial saludo.
Nun pobo da alta montaña de Ourense facendo xa agora no 2010 mais de 300anos, habia un crego, que se chamaba D. Fermín e o sacristan Fernandiño, en dito pobo vivia moita xente pero non habia calendarios que tiveran o santoral enton a xente non sabia cando era o dia da sua onomastica (o dia do santo)é queixaronse o crego enton xe respondeo que o seguinte domingo viñeran todos a misa, é el mandou o Fernandiño o rio que pasaba a veira do pobo a buscar unha saquiña de pedriñas redondiñas pequeniñas do ... (ver texto completo)
Me impresionan las fotos que cuelgas. ¿de donde sacas tan entrañables fotos?. Gracias nos haces disfrutar supongo que a todos, al menos a mi si.