Que si desvan, que si quita, quita, ¿Dónde carallo me tistéis a miña namorada Pita?
Unha aperta.
MULLER DE lUBIAN, QUITA QUITA, GUARDALA EN EL DESVAN.

Ruego la misma compasión, yo no soy autor de este refran. Lo mismo es de Lubian.
Señor Varela: Los refranes los hace la cultura popular. No usted, ni yo.

No sé por qué usted me recuerda los experimentos de Pavlov para el estudio del reflejo condicionado. ¿Cree de verdad que me estoy burlando de A Mezquita o de As Frieiras cuando expongo y razono un dicho popular?

Ahora le diré el mismo refrán, tal y como se lo escuché a alguien de El Pereiro, en un contraste con el dicho en Lubián.

"Vaca de Manzalvos e muller da Mezquita, quita, quita."
te chamarei
Xa sei que non é igual en tódolos pobos. Pero eiquí, en Lubián, tendo en conta que o terreno é moi quebrado e os camiños peores que nas Frieiras, tiñamos os labregos este refrán:

VACA DAS FRIEIRAS E MULLER DA MEZQUITA, QUITA, QUITA.

Prego teñan compaixón de min, que non son o autor do refrán.
MULLER DE lUBIAN, QUITA QUITA, GUARDALA EN EL DESVAN.

Ruego la misma compasión, yo no soy autor de este refran. Lo mismo es de Lubian.
Gracias Mª Paz.-
Paz de Padornelo ya me informó de Benjamin, me extraña mucho que alguna persona de Porto no lo conociese. Su padre estuvo de Cabo de la G. Civil en Padornelo y luego se fue para Requejo, de joven se marco a Barcelona y hacia Fotonovelas con el nombre de Bencarra.-
Un Abrazo.-
Pepe.-
Hola Sofia.-
Sigo habitualmente tu foro, y digo tu foro ya que creo que de Las Hedradas solo participas tu. He visto tus fotos y veo que hay mucha gente joven, tienes que inculcarle los valores de las personas de antaño. Nuestros padres y abuelos tenían el don de educarnos con pocos medios y creo que nos educaron bien. Nosotros éramos dóciles y buenos chicos. No teníamos nada pero nada necesitábamos para ser felices. Tu te acuerdas del Toro enamorado de la Luna, yo me acuerdo de la canción del Dúo ... (ver texto completo)
Xa sei que non é igual en tódolos pobos. Pero eiquí, en Lubián, tendo en conta que o terreno é moi quebrado e os camiños peores que nas Frieiras, tiñamos os labregos este refrán:

VACA DAS FRIEIRAS E MULLER DA MEZQUITA, QUITA, QUITA.

Prego teñan compaixón de min, que non son o autor do refrán.
Piño, eu non leí tal mensaxe, pero pola miña parte estás desculpado igual, xa sabemos que non eres de insultos nin trangalladas. Por eso podes estar tranquilo.
Saudos.
Ballesteros. Muchísimas gracias, nunca o dudéi de que eres unha persona comprensiva é razonable.
O do outro día das fotos, así o pensaba que se trataba de dúas fotos, dices que non e asi, xa queda a cousa aclarada, mui ben.
un abrazo.
Moi ben Pepe, si tes ganas de pegar, hay que pegar.."O que sexa" pero sempre pegar
Bicos
Pepe, Pepiño, Pepe, tornas a darle de comer a paxaragada, ten coidado que algún xa te tein manía a íste paso xa verás.
Unha aperta.
Mas tu Zé non estaras a inganarnos, tu o que fuste facere a Pernanbuco foi ir de ferias tu i o Pai José, ora beim o pai José ja estivera de Misioneiro nese estado face muntos anos, concretamente na sua capital Recife.
Bou falar pro Diamantino a vere queim e ele pra andare a facer pouco de min por o asunto do cuello, ou e que a voçe ou a ele nunca lhe fuxio un cuello da beira sua, cuando voçes estaun aterecidos coa neve.
Uma aperta
Aprezado Barxés, istá ingañado, pois ô pai do Xosé nunca viaxou ca, dice que le istou a inganar, nahún e certo, que se ingana ê voçe se creer tudo que eu dixer,ísto ê broma, mire a cuestión aquí ô padre Xosé era munto amigo do Ruiz Matos, no seu día pusera toda sua confianza no mencionado, más íso nahún foi ô peor, puso todos seos aforros y os dos feligreses que deran ô diñeiro pra arreglar a igrexa, como ô meu xefe ê munto amigo de tudos ístes, había de algua maneira compensar ô padre Xosé por istar ... (ver texto completo)
Amigo Piño: Qero dende este foro darche as gracias por a mensaxe que se mantivo no foro de Barxa durante penso que mais de duas horas, na que nos desexabas a min e amiña familia todo ben do mundo, penso que non fuches ti quen a borraches que dende logo a nos non nos molestaba, nin a min nin os meos primos.
Un saudo.
Amigo Barxes. Eu fun o autor de eliminar o mensaxe que me dirixia a ti, no foro de Barxa.
Motivo, intuía, pero tiña as miñas dudas, si a familia que vivía na casa que mencionaba era a tua en realidad, pensando que igual lles parecía mal os dueños que sacara eu a foto no mensaxe.
Resuelta a incógnita, sigo pensando o mismo de antes, que tes unha hermosa casa é con unhas excelentes vistas o campo,é meu sincero deseo, que tú rodeado dos teus seres queridos a disfrutéis moitos moitos anos.
Un abrazo.
Fai unhas horas metí un mensaxe en este foro, me sinto feliz de que esté eliminado, seguro que foi leído por algunhos, no me metía con naide da contorna, (non é o meu estilo) pero si mencionaba algo que esperemos sea do pasado.
De estas cousas moito millor non mencionar. Pido disculpas.
Saludos a tod@s.
Amigo Piño: Qero dende este foro darche as gracias por a mensaxe que se mantivo no foro de Barxa durante penso que mais de duas horas, na que nos desexabas a min e amiña familia todo ben do mundo, penso que non fuches ti quen a borraches que dende logo a nos non nos molestaba, nin a min nin os meos primos.
Un saudo.
Fai unhas horas metí un mensaxe en este foro, me sinto feliz de que esté eliminado, seguro que foi leído por algunhos, no me metía con naide da contorna, (non é o meu estilo) pero si mencionaba algo que esperemos sea do pasado.
De estas cousas moito millor non mencionar. Pido disculpas.
Saludos a tod@s.
Piño, eu non leí tal mensaxe, pero pola miña parte estás desculpado igual, xa sabemos que non eres de insultos nin trangalladas. Por eso podes estar tranquilo.
Saudos.
Hola Blas, muy buenas tardes, bueno aqui son las 7 de la tarde de hoy Domingo, ahi unas horas menos, te voy a contar otra historia de mi niñez, que tambien tiene su gracia claro, como que despues cuando eres mayor le quitas importancia, alli en no se que epoca del año, los machos de las cabras, no ivan con el rebaño, para que las cabras no parieran en epoca mala de frio, entonces se quedaban, abajo sin ir a la sierra, se ataban largo con una cuerda para que pastaran, bueno yo tendria unos 7 años ... (ver texto completo)
Estimada Sofia:
-- uno va estimando a la gente en la medida que se da a conocer --; es como tu dices, cuando aparecen estas imagenes en nuestros recuerdos, en edades actuales, como que nos reimos; lo mio fue un juego que me salio al reves, lo tuyo fue una inocentada de niña en la que deben haber pasado todos un buen susto y tú la primera; nuestras vidas son como las cadenas llena de eslabones que representan las distintas vivencias, unas mas alegres otras mas tristes, unas mas fuertes otras mas ... (ver texto completo)