Estoy por aquí, lo que pasa es que estais todos disparados, y no puedo meter baza. Un abrazo a tod@s. Xose.
Vaia, xa me andaba preguntando eu tamén qué sería do fillo da señora Carmen. Alegróme que estés ben, en que non te olvidaras de nos. Saúdos.
A min tamen me pasou o mismo ca ti Piño, coa palabra pocillo e con mutas outras. Pero os castellano falantes que les parecia rara esta palabra non dominaban o idioma tan ben coma eles pensaban.
.

REAL ACADEMIA DE LA LENGUA ESPAÑOLA

pocillo.
(Del lat. pocillum).
1. m. Tinaja o vasija empotrada en la tierra para recoger un líquido, como el aceite y vino en los molinos y lagares.
2. m. Vasija pequeña de loza, como la del chocolate
E en galego: ... (ver texto completo)
Carmina, únome o club do pocillo. A min pasoume o mesmo cuesta palabriña e resulta que tamén é castellana... ¡xa me desquitarei!
Eu de pequena quedábame embelesada escoitando falar o tío Francisco de Padornelo.
Amigo Xosé: Esplicalle ben o Mikel que o Pontevedra Club De Futbol, estubo en primeira división un monton de anos, e co tempo e paciencia o mellor a división de plata chega. Segun o meo amigo Lucho do Seixo cada vez que ganaba o Pontevedra decian os socios e toda sua inchada "HAI QUE ROELO"no estadio de Pasarón. Eu algun partido co Celtiña sique o fun ver, que do Celtiña fui socio doce anos, pero despois a caza, e a pesca tanto no mar como nos rios puiderón mais. Por certo o outro domingo estando ... (ver texto completo)
Amigo Barxes. Espero que nuestro vasco ya se habrá enterado. Es que hay que enseñarle poco a poco las cosas de nuestra tierra. ¿Que tal la pesca?. Por esta tierra lo máximo son sargos y alguna que otra dorada. Ya dice el dicho que "Cartagena mar sin pescado...". Un abrazo. Xosé.
Te explico: Hace varios lustros el Pontevedra de mis pecados, ascendió a Primera división con todos los honores, convirtiéndose en el gallito de la división de honor y machacando a todos los equipos que pasaban por su feudo incluidos Madrid y Barsa. Por ese motivo se acuñó la frase de que era un hueso que "habia que roerlo". La alegria le duró dos o tres temporadas, pero el mote todavía lo conserva. Esa es la explicación. ¿vale?. Y otra cosa por el mismo precio: en Galicia existen gallegos y ferrolanos. ... (ver texto completo)
q sibilino jaaa iba mi toque de.... por Ferrol del caudillo jiii
Desde Santiago de Chile, saludo a todos los habitantes de Chaguazoso y a todos aquellos del foro que estén vinculados con su gente. Les contaré que soy hijo de un emigrante de ese terruño, lugar del que estoy empezando a conocer de sus costumbres y de sus habitantes, agradezco los comentarios echos en este foro, los que me han sido muy útiles e informativos.
Especial mención para Blas y su amigo Oengazo, sus aportes me resultan muy amenos, solo me atrevería a solicitarles más relatos de sus vivencias ... (ver texto completo)
Queridos primos, veo que continuáis en lo mismo, no me gusta lo que estáis haciendo, ahora creastéis el seudómino de Joseba, para descargar vuestra ira con él, es decir utilizando el de Frieirés, cosa que antes lo teniáis sólo para el portugués y el barxés, sois el demonio en persona, conmigo no contéis el de nuestro sobrino Vicuña, lo guardastéis en el armario y zás, con el de Pepe, para los improperios, a diestro y siniestro, ¿Qué pretendéis?
Un fuerte abrazo.
Eres un primo muy querendon al que le queda mal el plural de " QUERIDOS PRIMOS ";
mas bien deberias usar la frase en singular, pues a todas luces tú, lo que quieres es apartar mas que unir; me xeiras a personaje conocido con nuevo seudonimo y si no fuera porque ya elegiste uno te propondría Sherlot.

Cuando murio Sherlot Holmes San Pedro lo recibio en el cielo...
- Asi que tú eres el famoso detective.
- Si, contesto Sherlot.
- Y es verdad que eres tan sagaz - Pregunto Sn. Pedro-
- A si es...,
- ... (ver texto completo)
Me da por meter en Google a palabra CANICHEIRO por ver o significado, (aunque xa o sabíamos) dice que un lugar entre duas paredes vellas, donde se iba o campo... En portugues dice donde se iba coas calças na mao.

Pra entrar, insertar a palabra CANICHEIRO, despois DIALECTO: xa veréis que fala moito de estos pueblos da zona, entre outras cousas que son moitas, comenta que hasta o 1640 as poblacións de Manzalvos, Hermisende, San Ciprian, Teixeira, eran portuguesas. Esto era no reinado do Rey Portugués ... (ver texto completo)
Sr. Frieirés, nos non creamos nada, iso eres ti, que estar a sacar ases da manga e tan pronto creas a Pita Moñuda, coma o Ben Cho Sei ou A Maria do Marcial, ya está bem de tocarnos o c.. xa me entendes, xe honesto e deixanos a nos sosiños, que xa estamos en una idade, que coma diria a tua Pita: Estamos crecidiños, pra andar com isas argalladas
frieires, estou a cabilar, que Joseba, tamen eres ti.
Antón, a min faltame un xamón, tu tes o fuciño untado, non sei que che diga Antón.
Queridos primos, veo que continuáis en lo mismo, no me gusta lo que estáis haciendo, ahora creastéis el seudómino de Joseba, para descargar vuestra ira con él, es decir utilizando el de Frieirés, cosa que antes lo teniáis sólo para el portugués y el barxés, sois el demonio en persona, conmigo no contéis el de nuestro sobrino Vicuña, lo guardastéis en el armario y zás, con el de Pepe, para los improperios, a diestro y siniestro, ¿Qué pretendéis?
Un fuerte abrazo.
Sr. Frieirés, nos non creamos nada, iso eres ti, que estar a sacar ases da manga e tan pronto creas a Pita Moñuda, coma o Ben Cho Sei ou A Maria do Marcial, ya está bem de tocarnos o c.. xa me entendes, xe honesto e deixanos a nos sosiños, que xa estamos en una idade, que coma diria a tua Pita: Estamos crecidiños, pra andar com isas argalladas
As veces notase que a nosa lingua materna non e o castelan po las construcion verbales que facemos, xa que en galego, que eu sepa non esisten os pasados compostos e por exemplo non diferenciamos si foi hoxe "hemos ido", que decimos fumos, ou si foi onte "fuimos" que tamen decomos fumos.
Ahi vai unha palabra que me gusta muto.--- GORROMELA----
Queridos primos, veo que continuáis en lo mismo, no me gusta lo que estáis haciendo, ahora creastéis el seudómino de Joseba, para descargar vuestra ira con él, es decir utilizando el de Frieirés, cosa que antes lo teniáis sólo para el portugués y el barxés, sois el demonio en persona, conmigo no contéis el de nuestro sobrino Vicuña, lo guardastéis en el armario y zás, con el de Pepe, para los improperios, a diestro y siniestro, ¿Qué pretendéis?
Un fuerte abrazo.
Mira por donde jovenzuelo, yo no soy del Ferroliño Santo. Como soy "das Rias Baixas" soy de siempre del "hay que roelo" ¿vale?, aunque reconozco que este puñetero Pontevedra me trae por la calle de la amargura. Pero algun día volverá a darnos alegrias mil. Lo de las birras es punto y aparte. Y la cuenta de los sobrinos de Candil es otra cosa. Por supuesto que tienen mi modesta ayuda. Xose.
Amigo Xosé: Esplicalle ben o Mikel que o Pontevedra Club De Futbol, estubo en primeira división un monton de anos, e co tempo e paciencia o mellor a división de plata chega. Segun o meo amigo Lucho do Seixo cada vez que ganaba o Pontevedra decian os socios e toda sua inchada "HAI QUE ROELO"no estadio de Pasarón. Eu algun partido co Celtiña sique o fun ver, que do Celtiña fui socio doce anos, pero despois a caza, e a pesca tanto no mar como nos rios puiderón mais. Por certo o outro domingo estando ... (ver texto completo)
Gracias, Pepita, sei que o sintes de verdai, ¡todos o sentimos tanto! Sí, morreu moi nova, 46 anos; así, de repente, sin previo aviso, tomando un café ca sua querida irmá Concha, no Tameirón, caeu redonda o chao. Naide estamos libres de que nos pase a nós, por eso insisto sempre tanto en que todos procuremos levarnos ben e facernos a vida agradable uns a outros, porque naide sabe a sua hora. E teño clavado no corazón o grito do meu sobriño de " ¡Non me deixes, mamá!", pero non o deixou de todo, pois ... (ver texto completo)
Lo siento de todo corazon lo de tus sobrinos Tere yo no los conoszco pero conoci a su madre era muy buena persona como siempre la gente buena nos dejan una gran perdida para sus hijos y toda su familia, bueno perdona por no dar señales de vida pero no me iva internet pero PEPE de padornelo y mi hermana me ponen al tanto de lo ocurrido. Un abrazo.
FILLO da carmen creo q ademas de clases de "galego" tambien debo aprender geografia y costumbres,,, pues para mi lo de "hay q roelo" me suena a chino... y ya veo q no has entrado al trapo... jolin.... bueno y acabo de entrar al currelo solo hasta mañana a las 14 horas jeeee
Te explico: Hace varios lustros el Pontevedra de mis pecados, ascendió a Primera división con todos los honores, convirtiéndose en el gallito de la división de honor y machacando a todos los equipos que pasaban por su feudo incluidos Madrid y Barsa. Por ese motivo se acuñó la frase de que era un hueso que "habia que roerlo". La alegria le duró dos o tres temporadas, pero el mote todavía lo conserva. Esa es la explicación. ¿vale?. Y otra cosa por el mismo precio: en Galicia existen gallegos y ferrolanos. ... (ver texto completo)
O feito de pensar en galego e traducir sobre a marcha cando converso es castelán, tenme feito máis de unha xogada. A composición moi a miúdo usada en galego para pedir unha explicación máis precisa: ¿e logo?, fágoa servir en conversacións en castelán, ¿y luego?, ó que os conversadores me miran con cara estrañada e contéstanme, “después nada”.