Mefr. Estou de acuerdo plenamente referente o calificativo do noso pueblo.

Gel. Me parecía que estabas tardando moito en asomarte a ésta "ventana" ahora vexo que o motivo foi algo similar o meu (o estar no pueblo silencio total.)
Foi certo que che pasei unha invitación pra malla - festa, despois penseí, qué por esas fechas optarías por unha playa que é bastante máis refrescante.
Te deseo que pases muy ben o veran nas playas da Coruña. Saludos.

Piño, alégrame saber de ti. Dixéronme que me invitaras a festa da malla. Non sei si é así ou non, porque eu non lin a mensaxe. Estiven no mes de maio no pueblo e desde que falleceu miña nai xa non temos internet. De todos modos, si é que tiveches a amabilidade de invitarme, quérote dar a gracias e que non penses que son unha maleducada, por non dartas antes.
Este verán non estarei polo Pereiro, a non ser que o Concello faga en dous meses o que non conseguiu en tres anos, pero iso xa sería unha milagre. ... (ver texto completo)

O desterro.

Tocoume vivir entre as portelas naqueles duros anos en que tanto odio cía nos tiña a xente daquela xeración.. Dicíase, que nos eramos os causantes de tódolos males que os homes padecían. As lendas, rara vez certas, fixéronnos moito mal. Certo é, que penurias pasabámolas todos e cada un tiña que procurar unha esmola para el e a súa familia. Un duro inverno, tras xa varios días sen comer, a miña compañeira e máis eu sentímonos atraídos polos berros de un cordeiro que por baixo da Cruz ... (ver texto completo)

Juan e María Luisa, a ver que "canto" pra quitarvos a duda. Os que tú nomeache, Juan, acertáchelos todos. A que está detrás do meu pai e unha sobriña da tía Carmen (QED) que vive en Barcerlona. A do seu lado e unha amiga ou irmán dela que non lembro moi ben. O lado de ésta está a Begoñita, detrás da Fina. Diante da miña nai está a miña prima de Lentellais e as duas o lado son a Ludi mais a Susi. Beixos os dous.

Alegrome de saber que esta a miña irman Begoñita, eu no a coñecin antes, pero o deci-lo tu, si me dou conta dela.

Veo que seguís de buen humor ¡fenomenal!
A mi ahora me toca menos ordenador, en el pueblo no tengo Internet, si lo echo en falta, de todos modos, siempre busca uno en que distraerte, salidas al campo, que si una feria aquí, que una romería allá y ese pulpo tan rico que está presente donde quiera que vayas, el otro día en Verin alguna pulpeira hasta lo servía con cachelos cocidos, es un manjar! y no te cuento si alargas el viaje un poco más y te asomas el morro por las Rías Baixas, ese marisco, ese ... (ver texto completo)

Juan e María Luisa, a ver que "canto" pra quitarvos a duda. Os que tú nomeache, Juan, acertáchelos todos. A que está detrás do meu pai e unha sobriña da tía Carmen (QED) que vive en Barcerlona. A do seu lado e unha amiga ou irmán dela que non lembro moi ben. O lado de ésta está a Begoñita, detrás da Fina. Diante da miña nai está a miña prima de Lentellais e as duas o lado son a Ludi mais a Susi. Beixos os dous.

pois ainda estás a tempo de aprendelo Joseba cando a tua familia che fale que axa en galego e se non se tes a oportunidade a la donde vivas de ter un canal de televisión galega copias o vocabulario verás como o aprendes a falar en imxenio de telefonica teñen un canal de Galiza; espero aberte servido de asxuda xa me contar´s un saludo

Acabo de ler unha cantidade de mernsaxes de xente que está buscando pueblos pra irse a viviir eles aluciante todos xente xoven. mandeille mensaxes pra que visiten a Vilavella porque alí todo o que iles queren atopar a ver se enchemos a Vilavella de xente.

Hace tiempo que ojeo este foro y me dais envidia de lo bien que escribiis el gallego, yo como descendiente de gallegos me gustaría hacerlo igual, no puedo porque no me lo enseñaron, estoy totalmente de acuerdo con Pepita con respecto al cuento del Toñiño y lo dice Gel Martínez, los cuentos no son exclusivos de un lugar, a veces son de hábito mundial, y las personas conocen muchos y pueden explicarlos donde crean oportuno. Un cordial saludo a todos.

Non sabía que tiñais os contos a medias cós de Barxa!

hola Rosa Alonso canto tempo sin saber de ti, me supoño que estarás ven. un vico Rosa

es una auténtica pena que la casa se haya parado, siendo este año tan especial para la ruta xacobea podría hacer mucho bien al pueblo..... lastima! la verdad es que es bastante vergonzoso nuestro pasotismo... y tabién la crítica va conmigo....

Non sei por qué se parou a construcción do albergue.
Creo que temos un concello que se durme nos laureles e o peor é que hay poucos que lle tiren da chaqueta. Eu levo esperando tres anos pola delimitación de núcleo, e ahora resulta que cambiaron a normativa e teñen que empezar de novo.
É de pena

Hola prima, claro que me acordo do cambio de liquido na copa de teu pai, tes razon, nunca bebera tanta auga xunta, el mismo o reconoceu.
¡Que tempos aqueles! Todos os dias teño recordos de algunha cousa.
Empezome a por tonto ¡Cuantos recordos, cuanta morriña!
Un bico

¡Empézaste a por tonto! ¡non oh! que sólo eres dous anos mais vello ca min, e eu inda vou razonando regularmente... jajaja Esto que nos pasa é a consecuencia da época de transición persoal que nos está tocando pasar. Han de vir tempos millores, aunque non se olvidan as personas queridas que nos deixaron, aprendemos a vivir cos recordos, e pouco a pouco vamos lle dando temas os nosos fillos, pra que eles dentro de MUTOS ANOS (espero) falen de nos.

Hola prima, claro que me acordo do cambio de liquido na copa de teu pai, tes razon, nunca bebera tanta auga xunta, el mismo o reconoceu.
¡Que tempos aqueles! Todos os dias teño recordos de algunha cousa.
Empezome a por tonto ¡Cuantos recordos, cuanta morriña!
Un bico

Lito, aparte de ti (ou o Manel) non recoñezo a ninguén, ¿Quen son?

creo q es manuel, es una foto q aparecio en un baul en casa de la abuela creemos q es manuel, del resto ni idea pero me parecio buena idea colgarla para descubrir quien son el resto