Gracias, Eva, lo de mi hermano fue muy trágico y nos ha afectado -y nos afecta aún- mucho.
Espero que vosotros estéis bien. Un abrazo!
Noemí
SÑR. Ofrieires eu non perdono a quen se burlou de meo difunto pai namentras eu estaba de vacacións, asi que apartires de este intre non terei mais conversa con bostede.
Aprezado amigo; Desexo que pase un bon día en compañía da sua familía y amigos, si assín fora. Dito isto le digo que descrepo do sinor, no asunto de non perdoar, a que perdoar tamen o Xesus perdou. O home pidio perdón, recoñeceo a sua metedura de pata, a que perdoalo.
Unha aperta.
Continazahu do mensaxe anterior.

Cada día tiña menos forzas pra ir á escola. Non había pernas que alí o levasen. ¿Por qué lle collera aquil despego, il que fora un verdadeiro apóstol do inseño.? Sentiase defraudado. Traballara por unha Humanidade millor e atopábase mergullado nun mar de xenreiras inespricabres. O "próximo" de Cristo tíñase trocado na mais noxenta das hienas. Non se podía ter fiducia en ninguén. A besta matara ó anxo en todos los homes e vivíase pior que no cuaternario. ¿Pra qué ... (ver texto completo)
supongo que a nosotros ya nos tienes en archivo. Un abrazo!
Noemí Barja
Hubera xurado que non tiña enemigos, nin había razón pra que os tívese, e con todo...
A rvolución sorprendeo traballando como decote e, como endexamaís tívera que ver con ninguén, non lle deo importancía maior. Coidou que sería unha de tantas revoltas políticas sen mais trascendencia. Mais cando viu que sacaban da sua casa ós homes honrrados e os deixaban estrados no montes com bestas sen dono; cuando as bágoas das viudas e dos orfos inocentés lle moñallaron as maus; cando presencio o roubo da ... (ver texto completo)
Por Ben-Cho-Shey
A todos os escolantes que choraron.
Facá tempo que don Xesús ficara de cóbados enrriba da táboa eo ollar fixo na carpeta e o pensamento porto na loxannía. Xordo aos berros do rapaces somentes tiña seusos pra percibir todas aquelas lembranzas que lle falaban da sua vida antergo. Aquela carpeta moura e chea de lixos era pra él unha nidia pantalla na que vía decorrer a pelícola da sua vida cando, ateigado de ilusiós estudiaba na Normal aquela carreira que si primeiro fora a sua ... (ver texto completo)
Cando poñas a foto que nahu sexa munto fea, sinahu fuxo pra POrtugale.
Picarel está hoy en A Gudiña, por fallecimiento de un familiar. Yo estuve en Verin y Laza y hace un viento extraordinario, mañana a las 8 de la tarde tengo una reunión en Verin cuando vega de regreso de OURENSE
Amigo KDT, andas algo despistado, yo a ti te tengo mas centrado y reconozco que la modestia es una de tus virtudes, porque en vez de cadete debes de ser al menos Coronel (R) o incluso General (R), ja, ja. De momento Dios no me ha concedido el don de la ubicuidad y por lo tanto va a ser dificil que esté en Gudiña en estos momentos, aunque si estaré próximamente pero no coincidiré con Casa del Perú, espero que habrá otras ocasiones y como le dije a Casa del Perú tengamos la oportunidad de hacer una ... (ver texto completo)
KTD gracias por tu información sobre los KM a la estación de manzaneda, pero no me dices por donde tengo que ir para llegar. De todas formas me parece una falta de respeto hacia la gente que va a la estación de ski esa señal, y que señalicen el camino mas corto. Manzaneda está con problemas de viabilidad y con esta señal informativa le ayudamos a hundirla. Después pedimos promocionar nuestra zona para que la gente realice turismo por aquí. La verdad, no lo entiendo! Sobre el tema del ave igual tiene ... (ver texto completo)
Picarel está hoy en A Gudiña, por fallecimiento de un familiar. Yo estuve en Verin y Laza y hace un viento extraordinario, mañana a las 8 de la tarde tengo una reunión en Verin cuando vega de regreso de OURENSE
Benvida este foro Doña Moñuda: Aunque non a coñezo en persoa as referencias que teño de bostede nas frieiras son enmellorables, espero nos santos poder vela se e que se vai desplazar da cidade asta o pobo.
Teño que comentarlle que comparto a sua mensaxe o 100% porque has verdades que dice son como mundos de grandes. Teña coidado nalgun pobo das frieiras que haí un avesporeiro moi grande tamen.
Perdon que a hasta non e de touro
¡Ole Pita Muñuda! Estoy sorprendido de mis compañeros, como han podido llegar a criticarla y de la forma que lo han hecho, dicho ésto le pido mis sinceras disculpas, sólo en una mente pervertida se puede compreder tal argumentación. Y no digo al pobre 25 que parece que se ha quedado mudo. Que por cierto lo que abusamos de él, reiéndonos de sus escritos.
Le pido perdón, en nombre mio y de mis compañeros, como él bien decía somos los de la tajuela.
Pues digo todo ésto, para desahogarme y a ver ... (ver texto completo)
SÑR. Ofrieires eu non perdono a quen se burlou de meo difunto pai namentras eu estaba de vacacións, asi que apartires de este intre non terei mais conversa con bostede.
Benvida este foro Doña Moñuda: Aunque non a coñezo en persoa as referencias que teño de bostede nas frieiras son enmellorables, espero nos santos poder vela se e que se vai desplazar da cidade asta o pobo.
Teño que comentarlle que comparto a sua mensaxe o 100% porque has verdades que dice son como mundos de grandes. Teña coidado nalgun pobo das frieiras que haí un avesporeiro moi grande tamen.
¡Ole Pita Muñuda! Estoy sorprendido de mis compañeros, como han podido llegar a criticarla y de la forma que lo han hecho, dicho ésto le pido mis sinceras disculpas, sólo en una mente pervertida se puede compreder tal argumentación. Y no digo al pobre 25 que parece que se ha quedado mudo. Que por cierto lo que abusamos de él, reiéndonos de sus escritos.
Le pido perdón, en nombre mio y de mis compañeros, como él bien decía somos los de la tajuela.
Pues digo todo ésto, para desahogarme y a ver si así puedo dormir.
Un cordial saludo. ... (ver texto completo)
Amigo Casa del Perú, hace tiempo que no nos deleitas con uno de los relatos de tu padre que a mi me recuerdan tanto a las “Memorias de un cazador” de Turgeniev. Yo tuve la suerte de conocerlo, ya en el ocaso de su vida y guardo un recuerdo entrañable de aquellas pláticas (como dicen los mejicanos) que tuvimos. Era un archivo viviente con una conversación amena, una memoria prodigiosa y una entrañable querencia hacia sus raíces gudiñesas. Una de las historias que más me impresionó, por lo inverosímil, ... (ver texto completo)