Si alguna vez vuelven a casarse hacerlo con un arqueólogo. Cuanto mas vieja te hagas, mas encantadora te encontrara.

Saludos
Castrelos bajo la nieve.
... y sigue nevando con ganas, como hace tiempo no lo hacia. Cuando yo era una niña, nevaba tanto que a veces subía por encima de los tejados, y la gente tenia que hacer túneles para poder salir a la calle. Yo sentía, entonces, tanta alegría que seria imposible de describir. Seguro que los mayores no sentirían la misma emoción que los pequeños, ellos tenían que darle de comer al ganado y en estas circunstancias no era nada fácil. Paradojas de la vida, con aquellos inviernos ... (ver texto completo)
Non está mal pensado irse nesta época para Chile, polo calor, pero se baila tanto a terra igual non dou levado o ritmo.
Polo de ahora quedareime en Galicia, aunque hoxe toca quedarse en casa polo temporal. En Lugo hai riesgo de bastante neve. Esperarei para viaxar cuando veña o bo tempo.
Parece ser que os argentinos son os que teñen o ego mais, alto, daí deduzco que o Varela debeu vivir cerca da fronteira, porque él tamén lle chega, non me parece mal, está ben ser positivos.
Saudos a todos os ... (ver texto completo)
Quero que alguén me diga onde fai bon tempo, a cada sitio que vou chove mais, hoxe na Coruña parecía o inferno; encima duas horas de retención por un accidente na A-6, vou ter que pasar os días que me quedan de vacaciós ó lado da chimenea.
Esto ten un culpable: O"señorito", que te da as vacaciós cuando lle interesa.
Unha aperta.
A tua edede non se pode decir que se sea vello iso era en xeneracions pasadas e ahora co retraso da xubilación nos van a dar un respiro pro paso a terceira edade non era a miña intencion chamarlle corroza a ninguen, a miña anterior mensaxe ten unha nior significancia. un saudo
A xente antes actuaba mui a la buena.
Eufrasia tiña que ir os médicos a Ourense, colle o tren na estación de Lubián, nada máis subir, xa no pasillo vei moita xente e dice, rediola donde me sento eu ahora, busca busca, ala vei un asiento, se coloca comodamente, frente a ela ven sentado un madrileño todo finchado, co pelo engomado (igual era Mario Conde) é con un chicle na boca sin parar de mascar.
O chegar pola Gudiña mirámbase un o outro, él nin a veía, dicelle a Eufrasia con toda a educación, ... (ver texto completo)
mikel espero q lito ya este conpletamente recuperado un abrazo teresa
ya un poco mejor esperando a marcapasos---la casa de pereiro creo q ya sigue para adelante aunque me han dicho q hoy nieva.. un biko a todos los foreros.. un biko-- muxu bat
mikel espero q lito ya este conpletamente recuperado un abrazo teresa
Llega el tipo borracho a su casa de madrugada. Al entrar arma gran escándalo, rompe dos jarrones, pisa la cola del gato, y por último enciende la luz del dormitorio. Acto seguido, quitándose la ropa, le dice con voz estropajosa a su mujer.
--María... ¡Hip! ¡voy a amarte!
- Como si quieres irte a Júpiter, imbecil, ¡pero a mi déjame dormir.!
E admirable que te tomes con tan bon humor os temblores, a min non sei se non me pasaria coma o Lareiro, ten en conta que en Vilavella non pasan estas cousas. O importante é que non falades de víctimas personais.
Xa seguiremos falando, pois estos días estou de vacaciós, e o tempo non axuda para viaxar, a non ser que lle apeteza a miña muller, como é a que manda...
unha aperta.
pois non fai falta que o digas porque xa sei quen eres tontainas e digote tontainas por confianza que teño con vostede eu tamen levo osrvando con deteñimento os seus mensaxes e iso levoume a averiguar quen e vostede amigo... adeus
¡Enhoraboa!. Se acertache acabouse o oxogo. Polos mensaxes que te leo, doume conta que eres muy intuitiva; claro, tampouco sabemos se acertache no caso de Frieiras, Merlo, etc.
Dame algunha pista.
Unha aperta a todo o foro.
Acabo de chegar de Ponferrada de visitar a meus primos i encóntrome con unha boísima noticia: a recuperación do noso amigo Pepe. El mereceo, igual que toda a familia.
Eu alégrome muito.
Unha aperta.
Como me alegro da recuperación do Pepe xa era sabído que de esta ivas a sair ahora so ten que coidarse moito, un abrazo amigo Pepe
Buen ejemplar de castaño,
es fuerte y milenario,
a generaciones dio su fruto,
hoy en día sigue dando.

Conoció años de hambruna
sus castañas muy preciadas,
en los años de abundancia,
siguen siendo valoradas.
Por el camino del Teixo,
al andar vas observando
plantaciones de castaños,
el paisaje va cambiando.

Bella imagen de las corzas,
en los prados están pastando
van a beber con sus crías,
a las fuentes del Boullanzo.