Nuestro monte de la Zureira
No cuesta nada, pero crea mucho, enriquece a aquel que la recibe sin empobrecer a quien la da. Ocurre en un momento como un flash en la memoria, pero se mantiene siempre. Crea felicidad en el hogar, faborece el trato en las reuniones y la cortesia entre los amigos. Elimina el cansancio es amanecer del desánimo, es crespusculo de la tristeza y el mejor antídoto natural lara los problema. No puede ser comprada, suplicad, prestada ni robada, pero es el bien más valoradode la Tierra cuando se da sin ... (ver texto completo)
Aunque xa pasara unha semana e imposible non seguir pensando en ti Pili, non hay un solo día que non pases polo meu pensamento sempre me fago a menma pregunta "porque Dios foi tan inxusto contigo n0n te merecías un final tan premeturo. Como recordo o día que naciche eras realmente bonita con un pelo moi largo "casi se te podía facer unha coleta "eu era moi pequena pero recordo como se fora oxe. eras unha gran persona e moi cariñosa sempre alegre e sonreindo. Segura que ahí arriba te van a recibir cos brazos abertos, pero qui abaixo que apenados nos deixache Pili que teñas paz na tua vida eterna. ... (ver texto completo)
Mi más sentido pésame a la familia de Pili E. P. D. Me imagino la tristeza que les embarga en estos momentos, siempre es triste el tener que separarse de seres queridos, al ser tan joven, lo acentúa más, cómo cristianos no queda otra alternativa de resignarnos, y pensar que Dios ya la tiene en la Gloria.
UN abrazo.
Quiero mandar a toda la famila un fuerte abrazo. Os doy mi mas sentido pesame por la perdida de vuestra hija D. E. P
Soy ahijada y sobrina de Pili (DEP). De parte de toda mi familia, muchas gracias por las condolencias. Un saludo a todos
Despues de este paréntesis, quiero decir que es lo minimo y lo poco que podemos hacer solo unirnos al dolor. La naturaleza muchas veces es cruel y no mira a quien, no nos han preparado para ver morir a un hijo solo para ver a los padres y abuelos esto es muy dificil de encajar y solo hacer este relato se me caen las lagrimas. De todas maneras el olvido es la autentica y definitiva forma de morir, mientras alguien nos recuerde, podremos decir que de alguna forma seguimos entre los vivos.

Sonia ... (ver texto completo)
Soy ahijada y sobrina de Pili (DEP). De parte de toda mi familia, muchas gracias por las condolencias. Un saludo a todos
Estou dacordo que a noticia do fallecemento da Pili (q. p. d.) foi un golpe muy duro, desde aquí tamén lle mando o meu mais sentido pésame, aunque xa llo dei en persona no seu día. Un abrazo sincero a toda a familia.
Dito esto, e facendo este paréntesis de cuatro días, xa podedes voltar a escribir, ¿ou é que fai muito frío?; pois iso soluciónase meténdolle outra racha mais ó lume. Veña, animádevos, folgazáns, que sodes todos unhos folgazáns de carallo, empezando polo Varela, Vicuña Pepita, Peteretiño, ... (ver texto completo)
mi mas sentido pesame a la familia largo.
Yo y mi familia nos unimos al dolor de esta familia tan querida. Nuestro mas sentido pesame.

Manuel Varela Garcia
mi mas sentido pesame a la familia de pili que es muy duro perder a un ser querido y sobre todo siendo tan joven de eso tengo esperencia d, e, p,
me uno a todas las condolencias con la familia del Largo, mis buenos vecinos y os digo que tenesis que se furters en estos tristes momentos
una aperta pra todos.
manolo
Sabes que o pouco que sei bailar a muiñeira aprendino con tua nai nas festas do pueblo cando a tocaban siempre me fixaba na Clotilde porque como non a bailaba moi lixeira dabame tempo a coller os pasos sempre me acordarei dela por eso e por moitas outras cousas. he cambiando de tema acabo de enterarme que falleceo a Pili do Paco do Largo enterrana mañan as catro da tarde no pueblo, unha gran pena solo tiña 44 anos que Dios te teña na cloria Pili porque to mereces D. E. P
O artista que tocaba a gaita e bo porque o leva na sangre, non había outro tocando a gaita como o seu abuelo ese si que era artista yo seu pai tamen era outro artista tocando o bombo todo-los cachorros eran grndes artistas tocando estos instrumentos tan típicos. A miña tia Pura tocaba a gaita que era unha maravilla ya Colotilde bordaba a muiñeira na casa do meu abuelo. Todo isto e un orgullo pra min.
Las personas cuando hacen algo bien, se tiene que manifestar publicamente y para mi el Cachorrro a parte la buena voluntad y su buen hacer con la gaita es una estupenda persona.

Gracias por recordar a mi madre claro que la muñeira le hacia feliz y los pobres en aquel momento no tenian otra cosa.

Todos nos sentimos orgullosos de pertenecer a todas estas familias entrañables.

Un saludo
O artista que tocaba a gaita e bo porque o leva na sangre, non había outro tocando a gaita como o seu abuelo ese si que era artista yo seu pai tamen era outro artista tocando o bombo todo-los cachorros eran grndes artistas tocando estos instrumentos tan típicos. A miña tia Pura tocaba a gaita que era unha maravilla ya Colotilde bordaba a muiñeira na casa do meu abuelo. Todo isto e un orgullo pra min.
A Vilavella non é o único pobo de concello da Mezquita que reune homes e mulleres na festa dos reies. Fai pouco estivo a TVG entevistando xente na Mezquita cando estaban organizando a festa e según o ferreiro da Esculqueira, no seu pobo tamén fain a festa dos reies en común. A ver se aprenden os da Mezquita, que as tradicións pódense manter vivas adaptandoas os tempos modernos. Saúdos.
Tiene usted razón, pero los pioneros son los de Villavieja. Antiguamente todos los pueblos lo hacian a parte y con los tiempos se hace como Dios manda todos a una como tiene que ser. Un saludo amiga.