Feliz dia de san pedro a toda la gente de o Pereiro
Eu son pescador de troitas, inda que cada vez menos.
E como pescador, son moitas as tardes que teño pasado en Barxa. Inda existía aquela pasarela de grosos arames cun piso quizáis de bidóns recortados, que viña a ser unha temeridade pasala, alí preto dun muiño, onde sai a auga por un buraco que fixeron para desviar o río.
Aquela tarde deixara o meu Horizon diesel na estrada, por non baixar polo camiño, que andaba un pouco estragado polas choivas.
Ao chegar onde se xuntan os ríos do Tameirón e ... (ver texto completo)
Me impresionan las fotos que cuelgas. ¿de donde sacas tan entrañables fotos?. Gracias nos haces disfrutar supongo que a todos, al menos a mi si.
Cando estivemos en maio no Pereiro anduven recollendo cousas miñas na casa dos meus queridos pais e encontreime con mutos recordos entrañables, entreles mutas fotos que tiña esquecidas e que me gusta compartir con todos vos pra lembrar tempos pasados e tamén rememorar tanta xente que xa nos deixou e dosque nos quedan tan bonitos recordos.
Tamén quero aproveitar a acasión pra dar-lle as gracias a Laura, que sempre que vou a súa casa deixame remexer nos seus albums e copiar fotos.
Apetas pra tod@s
Ano 1966 día 8 de Septembro. Fraguesía Trabanca de Cima, cura párraco Matías, obispo Ostaqueo en visita pastoral a mencionada fraguesía, ista tudo mundo acompañando o obispo, había que andar u bocadito hasta igrexa, nisto a sua Excelencia dalle ganas de ir o sevicio, coisa que se ofrece o Matías dice subimos a miña casa nun momento, o obispo acede de emediato mais o entrar no patio non dan crédito o que estan a ver, a Baselisa que a que limpia a casa o Matías está de espaldas fregando as escaleiras ... (ver texto completo)
Apreciado amigo: Teño que felicitarte por o caso que contaste, o meuo jefe pediume a caneta pra copialo istaba reir solo. Un saúdo.
Nun pobo da alta montaña de Ourense facendo xa agora no 2010 mais de 300anos, habia un crego, que se chamaba D. Fermín e o sacristan Fernandiño, en dito pobo vivia moita xente pero non habia calendarios que tiveran o santoral enton a xente non sabia cando era o dia da sua onomastica (o dia do santo)é queixaronse o crego enton xe respondeo que o seguinte domingo viñeran todos a misa, é el mandou o Fernandiño o rio que pasaba a veira do pobo a buscar unha saquiña de pedriñas redondiñas pequeniñas do ... (ver texto completo)
Me impresionan las fotos que cuelgas. ¿de donde sacas tan entrañables fotos?. Gracias nos haces disfrutar supongo que a todos, al menos a mi si.
Nun pobo portugués preto da raia, un crego recién salido do seminario, co entusiasmo ainda fresco e recién estrenado, puña tal brío nos sermóns que parecía que os vivía realmente.
Un Xoves Santo, o crego apuntaba co dedo índice pro medio da igrexa chea de fregueses e decía:
- ¡Por nos o crucificaron!, ¡Por nos morreu! ¡Os nosos pecados o mataron!......
Na primeira fila, sitio fixo de tres beatas, estas vivian o sermón tan intensamente coma o curiña e a medida que él subía a voz as beatas pasaron ... (ver texto completo)
Apreciado amigo: Con relación a la carretera te tengo que decer que la culpa no es solo del alcalde, fai unos dos o tres años bajaba yo con mi cohe pra Portugal y en un pobo que a antes de xegar a Barxa pasaba por a carreteira un montón de vacas ate serían uhas vinticinco y as guiaba la un home munto feo si naho fora que iba coas mencionadas vacas eu ate me daría un bocadito de medo, bein a cousa eu parei o carro, dixe o señor y cuando vai a estar a carreteira feita por cima, contestou home munto ... (ver texto completo)
Vos imformo que do Tameirón a Barxa hay unha pista de terra hasta un lugar chamado Cabanelas onde remata o monte do Tameirón, e os prados onde nos cando eramos rapaces lle deixabamos ceibar as cabras os do Tameirón, e despois se baixa por un sendeiro ata os prados de Barxa, pasando por un pazo en ruinas que lle chamaban A FERRERIA donde o lado hay unha granxa de ovellas, e despois a dous kilometros está BARXA é a un Portugal entre Tameirón e BARXA cinco kilometros. Pero a ruta mais bonita é a que ... (ver texto completo)
Gracias pola información. Xa tiña oido falar da ruta que pasa pola Esculqueira, creo que é a ruta da pana, que limpiaron fai pouco seguindo o camiño que levaban os contrabandistas pra Portugal. Cuando esté no Pereiro penso facela.
Saúdos
Apreciado amigo: Como te dije por teléfono y te repito ahora hay cosas que no son para decir en un foro, dices lo que ocurrió en esa comida que hicimos tan suculenta, pero no dices que tu fuiste el causante de yo beber un poco más de la cuenta, abusaste de mi bondad y buena fé, y no quiero entrar en polémica, con respecto a la religión, te digo que soy una persona de orden y principios, me gusta que me respeten igual que yo respeto a los demás, en relación a la chapela que me pides, te dije en su ... (ver texto completo)
Vos imformo que do Tameirón a Barxa hay unha pista de terra hasta un lugar chamado Cabanelas onde remata o monte do Tameirón, e os prados onde nos cando eramos rapaces lle deixabamos ceibar as cabras os do Tameirón, e despois se baixa por un sendeiro ata os prados de Barxa, pasando por un pazo en ruinas que lle chamaban A FERRERIA donde o lado hay unha granxa de ovellas, e despois a dous kilometros está BARXA é a un Portugal entre Tameirón e BARXA cinco kilometros. Pero a ruta mais bonita é a que ... (ver texto completo)
Prezado amigo Pingadelo: Non podo por menos que felicitarte polo conto que supoño realidade. Teño que contar unha historia de hay corenta anos en BARXA sendo eu monaguillo, obrigado por miña mai y a maestra do pobo, que eu daba cataqueses os mais novos cando confirmaban ou facian a primeira comunión é lebaba a cruz nos enterros, e os faroles outros dous mais novos ca min, tempos aqueles nos que habia que comprar a bula para poder comer carne na coresma porque senon se compraba pecabase....
Habia ... (ver texto completo)
Ti tamén sexas benvido neste foro.
Pros que lle gusta o senderismo, tamén haberá algunha ruta (ou antigo camiño de carros) que una o Tameiróm con Barxa, ¿non? Nos hasta o Tameirón temos chegado, preo mais alá non. Saúdos
APRECIADO AMIGO PACHI: Mi mayor deseo es que estes bien de salud y repuesto de esos bajones que has tenido, te pido por favor que dejes al ZÉ tranquilo que es una buena persona, si su jefe le cuenta esos cuentos y el los pone en el foro pues alla con su conciencia hoy gracias a la democracia hay libertad de culto, y cada dia hay mas ateos, viendo ejemplos que dan muchisimos sacerdotes de distintos paises. Dejandonos de reprimendas cuentame en la sociedad gastronomica donde eres socio si siguen poniendo ... (ver texto completo)