Aprezado amigo, tanto tempo sin saber de voçe, por ô que vexo istá bein. Veña ter aquí onde nos que ô istamos a pasar munto bein, olle onte ô padre Xosé disfrazamolo de embarazada, tubo munto exito pois como téin sa barriga tan grande foi fácil de facer, eu ia de monguillo, tuda unha pasada. O sinor que tanto le gosta a misa, nahún ten problema ô padre Xosé faio ô are libre, según él di que ate ê más sana, pois corre más ô are.
Unha aperta.
Amigo Zé: Este conto que me contou o Diamantino, vai dedicado a ti y os demais foreir@s, escepto o amigo Pachi, sei que nos sabrá disculpare.
Nas guerras de Angola y Mozambique, no teu
Portugal habia munta miseria, i os homes novos foran a gerra cuaseque todos, intaum as mulheres entre outras cousas adicabanse a facere cestos, so que os minbios o redor do cu que eran os mais dificiles sempre llos puñan os cregos.
Intaum un dia un crego na igrexa estaba a decer o evanxeo, y diz saum anos de munta
... (ver texto completo)