Non son graznidos, son lamentos de desesperación das gaivotas que voan o redor do parque que hai fronte onde eu resido, choran os gorrions, choran merlos choran pegas que nin carroña encontran que levar o pico, a xente por non deixar tirado non deixa nin o desperdicio, terrazas das cafeterias onde o seu redor os paxaros non encontran o que antes apañaban, a xente por inercia escomenza a ocupar terrazas con certo grao de desconfianza agas alguns irresponsables que lles da todo o mismo, ignoran eles ... (ver texto completo)