O porquiño non había ano que faltara, era como ter unha mascota a contrato limitado que habìa que alimentar e logo chegado o San Martìn pagabache o favor con creces, tiñamos que mantelo san, e en forma, por eso sacabase a pasear en un espacio limitado o largo da calle que discurría o frente da casa, as jaliñas das veciñas, o gando en un ir e vir de pastar, a cabra da señora Benita cans e jatos en libertade formaban parte de aquel paisaxe urbano polo cal un ecoloxista de hoxe firmaría
A calle Real ... (ver texto completo)
A calle Real ... (ver texto completo)