¡QUE LISTOS SOMOS OS GALEGOS!
Iba un home paseando e por alí cerca andaba un can, que cruzou a estrada e en ise intre apereceu un coche, con moita presa non poudo frear, e matou o can, parou o coche e enton o home que andaba a pasear escomenzou a berrar: ¡Pobre can, pobre can! ¡E matou o can! E isto dixollo moitas veces, enton acercouselle o dono do coche, e dixolle: Perdone señor, me fue imposible esquivar el perro, yo no le quería hacerle daño, perdóneme, e sacou da su carteira, unos cantos billetes, ... (ver texto completo)
No se si seremos muy listos, pero le pusimos las pilas a los "Argentinos" y ya perdi la cuenta de las Copa Davis que llevamos ganadas.

Llegamos yo y mi nieto del campo, hoy he disfrutado lo que nadie se puede imaginar. Nos fuimos temprano con comida y todo el dia hemos dedicado el tiempo a sembrar 50 árboles en sitio de la sierra donde se han perdido, por la erosión
y la mala leche de algunos. Yo quizas no los vea, pero proximas generaciones veran una maravilla de árbol. Es un acebo de la familia ... (ver texto completo)
Oye Mikel, aclárame por favor lo de "la fragata". Como tu comprenderás es por pura deformación profesional (soy marino ¿lo sabias?) Un abrazo campeón. Xose.
hombre claro q lo se,, si lo has comentado varias veces... por eso mismo me ha salido lo de fragata (por cierto ni idea de distinguir) ha sido por chincharte un poco sobre todo porque segun la "vox populi" hay mucho capitan y poco marinero jeeee
bien es verdad q el pescado q llega a pereiro es muy buen pescado el rpblema es q como las truchas nunca sabes cuando llega... respecto al puente pues toca estar de guardia en la fragata de oskidetza q por cierto hoy esta revolucionada.. pero bueno mañana sera otro dia
aqui a la rincha se le llama verdel y hay una fiesta impresionante en un pueblecito costero al lado de Eibar, en Mutriku q organizan una fiesta en la q colabora casi todo el pueblo y hacen kilos y kilos de verdel
barxes q envidia ... (ver texto completo)
Oye Mikel, aclárame por favor lo de "la fragata". Como tu comprenderás es por pura deformación profesional (soy marino ¿lo sabias?) Un abrazo campeón. Xose.
¡QUE LISTOS SOMOS OS GALEGOS!
Iba un home paseando e por alí cerca andaba un can, que cruzou a estrada e en ise intre apereceu un coche, con moita presa non poudo frear, e matou o can, parou o coche e enton o home que andaba a pasear escomenzou a berrar: ¡Pobre can, pobre can! ¡E matou o can! E isto dixollo moitas veces, enton acercouselle o dono do coche, e dixolle: Perdone señor, me fue imposible esquivar el perro, yo no le quería hacerle daño, perdóneme, e sacou da su carteira, unos cantos billetes, ... (ver texto completo)
bien es verdad q el pescado q llega a pereiro es muy buen pescado el rpblema es q como las truchas nunca sabes cuando llega... respecto al puente pues toca estar de guardia en la fragata de oskidetza q por cierto hoy esta revolucionada.. pero bueno mañana sera otro dia
aqui a la rincha se le llama verdel y hay una fiesta impresionante en un pueblecito costero al lado de Eibar, en Mutriku q organizan una fiesta en la q colabora casi todo el pueblo y hacen kilos y kilos de verdel
barxes q envidia ... (ver texto completo)
Non Sr 25 eu non vivo dos libros, inda que me dan moita vida, xa vin a historia dos cipotes, igual o papon ise tiña "micro" e mais por envidias que por pudor, pode ser tamen que, pa non ser uis mais que outros deixounos todos cortados polo seu patron. Estarei fora uis dias pero deixoles a todos un acertixo matematico.:
Van tres hirmaus a comprar un bocaillo, cada un de eles pon un euro pois, o bocadillo e grande e custa tres euros. O do bar, que ben podia ser o seu xefe, vendelles o bocadillo pero ... (ver texto completo)
Oxe istubo a comer ca no ristaurante unha tal Maria que por lo que se vey istá casada con un tal Alonso Fernandez, que ê de Ribarredonda, di assín tú según me dixo ô teu xefe escrebes no foro de Lubian, claro, eu dixen que ssín, ela aporbeitou pra decer dale lembranzas miñas. Pasou un bon rato co meu xefe nahún sey se è pra tomarme ô pelo.
Unha aperta.
El mundo del fútbol está de luto por la muerte de un genio. Lo recuerdo perfectamente en el Mundial de España, acompañado de otros grandes como Zico, Falcao, Cerezo, etc. Aquel grandullón barbudo, barriendo el campo de un lado a otro dando pases magistrales a las bandas, metienso balones casi imposibles entre los centrales; y de cuando en cuando, soltando aquellos latigazos a puerta, haciendo que el balón saliera de aquel diminuto pie (un 37) como un obús.
Además de ser un fenómeno del fútbol, médico ... (ver texto completo)
Un matrimonio de nuevos ricos pasa una temporada en un suntuoso hotel de una celebre playa.
Cierta noche, durante la tertulia diaria de los veraneantes, uno de estos menciona a Mozart.
- ¡Que coincidencia...! exclama la señora del nuevo rico -. Precisamente esta mañana le he visto en el autobús numero 8, con su señora. Debían de ir a la playa...
Un silencio tremendo reina en salón.. Y cuando el matrimonio se retira a sus habitaciones, dice el marido a su esposa:
- Te tengo advertido que cuando ... (ver texto completo)
Sr 252525, e debil un xunco? Por mais que lle de o vento non rompe, cando para, sempre volve a estar de pe. Hay que leer de todo, e leer sobre todo. Todos os dias un pouco. Voulle recomendar outro libro que se desarrola na Cabreira, La Baña, Truchas, Ribadelago, O Barco, ahi perto de vostede. O libro e "Antonio Bayo el ruso, ciudadano de tercera". tamen do Sr Pinilla. Narra a supervivencia dun rapaz pobre, pobre, que non ten nada para comer e se ten que buscar a vida.
Para que vostede non pense ... (ver texto completo)
Cua sua mensaxe vexo que voçe ê un home de letras. Eu xogo con ilas tudos os dias ca no ristaurante, me refiero as da sopa. Ahora en serio eu dei que un tal xunco era min forte ate penso que era ciclista y que le gostaba berrar,ísto último ístamo a decer ô xefe. Le agradezco as recomendazahúns que me fai sobre as cabras, eu de novo era un dos meus traballos más gratificantes, ahí lei eu ô libro que voçe menciona, fala dun tal Mario que era de Langullo, que andaba por os montes que de vez encuando ... (ver texto completo)
Suena el teléfono en la casa de Manolo.
- Oye Manolo, te llamo por la cortadora de césped.
- Caramba Pepe, qué bien se escucha.
Hasta mañana
Chama o mallestro a nai dun cativo, que non quería estudar nada, sólo xogaba e chegar a escola, o mallestro saludouna e despoixa, dixolle: Su hijo Paquito no estudia nada y es el último de la classe, ¡No sabe nada!. Verá le voy hacer unas pereguntas y no las sabrá.
¡Paquito!: ¿Quién escribió el Quijote? ¡No sé, yo no fui! E a nai dille o mallestro,: Pepito nunca minte, si el di, que él nos o escribiu, e que el non foi
Saudos
¡Bárbaro,! Eres un fenómeno pros chistes, non sei si non che captará o Garroso pro seu programa de Luar.
Sigue así, que ese bon humor perdure, aunque a veces, teñamos algunha de esas trabas que se nos plantean na vida, temos que afrontalas con valentía é non deixarnos amainar.
Saudos.
Teño que mercar unas cousas e como hoxe abren as tendas, vou alá.
Si o pensamos bem, esto e una vergoña, que abran os domingos e dias de festa, os traballadores estamos, cada vez pior, xa non temos descanso.
Saudos
Suena el teléfono en la casa de Manolo.
- Oye Manolo, te llamo por la cortadora de césped.
- Caramba Pepe, qué bien se escucha.
Hasta mañana
Agora que estás a falar do telefano, lembreime de un que foi a capital, fai anos, cando o pra chamar, tiñas que descolgar e espera a que desde a centraliña, che dixeran o numaro que querias e ela cho poñia; Pois como digo chegou a capital a casa dun amigo que lle estivo a insinar todo e cando viu aque aparello, negro e que lle salía una corda, preguntoulle ¿E iso que e? E un telefano ¿E pra que serve? serve pra pedir calquer cousa, sólo tes que poñer eso na orella? ¿E podo pedir unos zapatos? Pois ... (ver texto completo)
Non. Pablo, Non, nos de ese leite non queremos, ainda que pase pola boca da señorita máis bonita americana, terá unhos dentes cómo de marfil, unha lengua cómo a de Marylín Monrroe nos séus millores tempos, pero ese leíte non deixa de ser vomitado.
Si de algo podemos presumir, é do bon leíte que temos por esta zona, si casi se fai o queixo sin necesidad de cuallalo, (tan fuerte, que xa está nada máis terminar de muxir.)
Por todos os rincós de España é parte do extranxeiro, incluido EE. UU. chega ... (ver texto completo)
O Xinxelo dua cana, tú tienes unos... como el Cabalo Branco do Santiago. Olla que acabas de contar ê un perigro, tein miga a coisa, Xesus, Xesus meu Deus, eu nahún digo que isas coisas nahún pasarin más contarlas ahora ê un tema munto delicado. A Figa tein figo. El autor es Ramiro Pinilla, como sea ô que vein por ô ristaurante do xefe boule dar una patada na ispenilla, iso non è pra decer, sinda fora ô que recomendou ahí outro gaxo cualquera, que falan do Santiago ê da Igrexa.
Te diría más coisas ... (ver texto completo)
Sr 252525, e debil un xunco? Por mais que lle de o vento non rompe, cando para, sempre volve a estar de pe. Hay que leer de todo, e leer sobre todo. Todos os dias un pouco. Voulle recomendar outro libro que se desarrola na Cabreira, La Baña, Truchas, Ribadelago, O Barco, ahi perto de vostede. O libro e "Antonio Bayo el ruso, ciudadano de tercera". tamen do Sr Pinilla. Narra a supervivencia dun rapaz pobre, pobre, que non ten nada para comer e se ten que buscar a vida.
Para que vostede non pense ... (ver texto completo)