Eu non entendo de leis, pero cando condenan a un xuis, xa me diredes que podemos esperar nos da ley, non sei si ten razón ou non
Xa veredes como a Urdangarin, non lle fan nada, non sei o que pasará, pero seguro que nada
¿Vos que opinades?
Bicos
Ao xuiz do caso ese de Urdangarín xa lle abriron unha investigación. A xudicatura está a lanzar mensaxes aos xuices que se atreven a investigar a corrupción dos poderosos.
Comadre: Este Sr. Fue un buen Juez, pero metio la pata en unas escuchas ilegales y eso contradice las leyes vigentes. Despues el penso que podia ir en contra de todo y fue su errór. La avaricia rompe el saco. Sobre el caso Urdagarin es como casi lo mismo, pero de otra manera. La avaricia rompe el saco. Yo como ciudadano de a pie que les den mucho por saco................
Un abrazo muy fuerte
Viva la Xustiza, Xuez Garzón Inahbilitado por el caso Gürtel, queridos amigos, amigas, para que ven le ponen 11 años sin toga, saben que el 11 es un número primo, dirán voçes que quer decir ô Zé con ísto, espero y desexo que sean ustedes que depexen a incógnita, de tudas maneiras teño de levar conta que vexo que algúns poin y borran os mensaxes deben istar munto ligados os poderes fácticos,ísto último istá a puntar ô meu xefe.
Nahún fai falta resposta,ístas coisas nahún interesan, a demás quein ... (ver texto completo)
Eu non entendo de leis, pero cando condenan a un xuis, xa me diredes que podemos esperar nos da ley, non sei si ten razón ou non
Xa veredes como a Urdangarin, non lle fan nada, non sei o que pasará, pero seguro que nada
¿Vos que opinades?
Bicos
Viva la Xustiza, Xuez Garzón Inahbilitado por el caso Gürtel, queridos amigos, amigas, para que ven le ponen 11 años sin toga, saben que el 11 es un número primo, dirán voçes que quer decir ô Zé con ísto, espero y desexo que sean ustedes que depexen a incógnita, de tudas maneiras teño de levar conta que vexo que algúns poin y borran os mensaxes deben istar munto ligados os poderes fácticos,ísto último istá a puntar ô meu xefe.
Nahún fai falta resposta,ístas coisas nahún interesan, a demás quein ... (ver texto completo)
Vivía un home nun dos pobos da nosa contorna que tiña moitos cartos, pero seguía a ceplina-lo penico de mexos, con algún que outro "tropezón", coma eses que se botan nas sopas e consomés, por unha ventana á mesma rúa.
Os veciños, que xa tiñan todos retrete desde que se puxera a auga máis o saneamento, andaban moi fartos de aturalo, e puxeron o negocio en conocimento da autoridade competente.
O Alcalde chegouse alá, viu como estaba a blanquexar toda a parede co salitre dos mexos que se arramaban, ... (ver texto completo)
O do Mingo e certo, non penséis que é conto.

Tamén a ese mismo Sr. iba unha muller co fin de axudarlle a facer as cousas de casa é algo no monte.
O pouco tempo dou en crecerlle a barriga, pero non era de gorda.
As mulleres do pueblo o vela así, lle preguntaban ¿M. C.... Tú estás preñada? hay arrenegado sea o demo do inferno, ¡pero eu como vou a estar! si nunca fun con ningun home pra esas cousas, as veciñas insistían estás, estás, o que pasa que non queres decir quen te armou a barriga.
Pois ... (ver texto completo)
Con Henrique Arguindei tomei un día unhas cuncas nunha tasca de Cangas, hai uns trinta anos. E díxome: "Felipe, non te esforces en falar coma min. O voso galego é perfecto."
Ben que llo teño agradecido, porque botou fóra de min determinado complexo.
Dixoche toda a verdade, pra nos e pra maioria dos galegofalantes, o galego do interior e mais enxebre co da costa non porque eu nacéra no interior, sinon porque os estudosos do tema asi o confirman, supoño que ti tamen. En Vigo rapaz, e raparigo, rifar e borregar, aunque na prouncia dicen borrejar, Vijo, tamen din mirar e nos decimos ver, mireino, mai e nai, pita e galiña, xeada e neve.Ésta ultima no ano 1981 me impactou muitisimo, cando eu vivía o lado do aeroporto de Peinador, no 1ºpiso da casa, ... (ver texto completo)
Vivía un home nun dos pobos da nosa contorna que tiña moitos cartos, pero seguía a ceplina-lo penico de mexos, con algún que outro "tropezón", coma eses que se botan nas sopas e consomés, por unha ventana á mesma rúa.
Os veciños, que xa tiñan todos retrete desde que se puxera a auga máis o saneamento, andaban moi fartos de aturalo, e puxeron o negocio en conocimento da autoridade competente.
O Alcalde chegouse alá, viu como estaba a blanquexar toda a parede co salitre dos mexos que se arramaban, ... (ver texto completo)
Efectivamente, a presente escolma de contos popùlares de Maruxa Barrio e Henrique Arguindei, foron editados pola editorial Galaxia ano 1983.
Un saudo.
Con Henrique Arguindei tomei un día unhas cuncas nunha tasca de Cangas, hai uns trinta anos. E díxome: "Felipe, non te esforces en falar coma min. O voso galego é perfecto."
Ben que llo teño agradecido, porque botou fóra de min determinado complexo.
Llega un lepero al infierno y pregunta a un demonio:
- Qué ¿dónde están las mujeres?
- Aquí no hay mujeres.
- Sí, hombre a mi me las vais a dar, ¿es que los cuernos os tocaron en una tómbola.?

Una fiera en la cama.

Con ochenta años mi marido es una fiera en la cama.
- ¿Te hace el amor como un salvaje?
- No, no, pero se mea en la cama para marcar su territorio.
Confirmado por el Jefe, el Sabado 3 de Marzo, celebramos la comida de Carnaval, para a xente da Vilavella y Familia. animaros tod@s.
un abrazo
Perdon, la comida es en Ermua (Bizcaya)
saludos
Para hacer una ensalada, cuatro hombres hacen falta: para la sal un sabio; para el aceite un generoso; para el vinagre un avaro, y para revolverla un loco.

Peras y viudas, solitas se caen maduras.
Xente no Navallo tropa do cara…
Na Gudiña, cada catro una sardiña,
Non meior cada oito, que cada catro e moito
Os do Pereiro, zumballe o pandeiro
Entre Pias e Sover, tem o demo moito que facer
Os de Lubian comen a xixa sem pan, e non beben viño,
Por non untar o fuciño
Vaca de Manzalvos e muller da Mezquita, quita, quita
A xente da Canda fala mais que anda
Xente nova, e leña verde, todo e fume ... (ver texto completo)
Seguramente se trata dun contiño anónimo da cultura popular, tan antergo coma esta cultura da que bebemos todos nós.
Efectivamente, a presente escolma de contos popùlares de Maruxa Barrio e Henrique Arguindei, foron editados pola editorial Galaxia ano 1983.
Un saudo.
Munto obrigado por a tua informazahún, más se tein un cargo importante ê que podía escreber, penso que ô mellor perdeo a caneta, si fora assín podía eu mandarle a miña, de tudas maneiras si face ô favor digale de miña parte que ístou munto apenado sen ter noticias de ela, ahora que ô podiamos pasar tan bein ca no Brasil, istamos no Hotel America, somos cuatro ispañoles.
Ahora en serio, xa sei que ela nahún pode venir, pois ten un cargo importante, nahún será según me dixo un paxariño que quería ... (ver texto completo)
Para hacer una ensalada, cuatro hombres hacen falta: para la sal un sabio; para el aceite un generoso; para el vinagre un avaro, y para revolverla un loco.

Peras y viudas, solitas se caen maduras.
Que eu oín de sempre:
- Entre Pías e Sever, ten o demo que facer.
- Os da Gudiña, cada cuatro unha sardiña.
- Os de Lubián, comen a xixa sin pan.
- Xente do Pereiro, tropa do car...
- Xente do Pereiro, tropa de Dios; arrímate a eles e serás coma nos.
- Os da Mezquita, quita, quita.

Continuará...:-)
Os de Lubián
comen a xixa sen pan
e non beben viño
por non mollaren o fociño.